وارثان دفاع مقدس
محسن سلمان پور، جانشین رئیس عملیات آتش نشانی پایانه نفتی خارگ، با ۲۰ سال سابقه فعالیت در صنعت نفت، از شغل خود با افتخار یاد می کند و آتش نشانی را بیش از یک حرفه، یک وظیفه می داند.
وی تصریح می کند: آتش نشانی برای من حتی فراتر از یک وظیفه است و هر لحظه که لازم باشد، برای تأمین امنیت و انجام مسئولیتی که به عهده دارم، جانم را بی منت فدا می کنم.
سلمان پور با اشاره به دوران دفاع مقدس هشت ساله و ایستادگی نسل پدران این سرزمین در همین آب و خاک در برابر دشمن بعثی می گوید: پدران ما در روزهای جنگ هشت ساله ایستادند و اجازه ندادند روند صادرات و بارگیری نفت در جزیره متوقف شود. ما نیز از نسل همان پدران هستیم و در جنگ رمضان، با اینکه نیروهای اقماری هستیم، با تمام توان و 100درصد حضور داشتیم و در کنار برادرانمان ماندیم تا احساس نکنند تنها هستند و بتوانیم در مسیر صیانت از سرمایه های ملی، تمام توان خود را به کار بگیریم.
وی در ادامه به تجربه حضور خود در جنگ رمضان اشاره می کند و می گوید: یکی از بزرگ ترین موارد قابل توجه و ضروری مجموعه اچ اس ای و آتش نشانی در خارگ، نبود پناهگاه مناسب برای نیروهای ما بوده است. سلمان پور۲۱ اسفندماه ۱۴۰۴ را یکی از سخت ترین شب های جنگ رمضان می داند؛ شبی که به عنوان افسر ارشد شیفت، با شنیدن صدای بمباران دشمن آمریکایی ـ صهیونی بیدار شد و بلافاصله برای حضور در محل کار و بررسی وضعیت، خود را به اداره آتش نشانی رساند.
جانشین رئیس عملیات آتش نشانی پایانه نفتی خارگ با اشاره به جایگاه جزیره خارگ در زنجیره تأمین و صادرات نفت کشور تصریح می کند: خارگ همیشه در جنگ یکی از مهم ترین نقاط کشور بوده است؛ چه در دوران دفاع مقدس و چه در جنگ رمضان. وی تصریح می کند: کارکنان ایمنی و آتش نشانی این جزیره در همه این سال ها اجازه ندادند صادرات نفت متوقف شود و برای صیانت از سرمایه های ملی، جان فشانی کردند. به باور من، این نیروها که در سخت ترین روزها پای کار ماندند و چرخه صادرات را حفظ کردند، شایسته توجه بیشتری از سوی مسئولان هستند.
یکی برای همه همه برای یکی
ایمان علاسوندی، افسر آتش نشان پایانه نفتی خارگ، با ۲۵ سال سابقه فعالیت در صنعت نفت، با اشاره به مسئولیت خود در روزهای جنگ رمضان می گوید: با توجه به شرایط قرمز حاکم بر جزیره و مسئولیتی که به عنوان افسر شیفت به عهده داشتم، باید به نیروها سرکشی و از وضعیت آنها اطمینان پیدا می کردیم.
وی ادامه می دهد: با توجه به اصل پراکندگی، نیروها در نقاط مختلف مستقر بودند و ضمن ارائه خدمات، به آنها سرکشی می کردیم و از وضعیتشان اطمینان می یافتیم. این سرکشی ها در شرایطی انجام می شد که جنگنده های دشمن در آسمان منطقه در حال پرواز بودند و ما آنها را با چشم می دیدیم؛ به همین دلیل، برای حفظ ایمنی نیروها و کاهش خطر، ناچار بودیم با رعایت ضوابط و ملاحظات خاص تردد کنیم و خودمان را به همکاران برسانیم.
علاسوندی با اشاره به ماهیت متفاوت حرفه آتش نشانی می گوید: در آتش نشانی، زمانی که همه از حادثه فاصله می گیرند، آتش نشان به سمت آن حرکت می کند.
به باور وی، همین ویژگی همدلی و رفاقت میان آتش نشانان را به بخش جدایی ناپذیر این حرفه تبدیل کرده است، زیرا در لحظه حادثه، هر آتش نشان می داند تصمیم و اقدام او می تواند در نجات جان همکارش نقش تعیین کننده ای داشته باشد.
علاسوندی برای توضیح این همدلی به خاطره یکی از عملیات های آتش نشانی در جزیره خارگ اشاره می کند و می گوید: چند سال پیش، زمانی که مخازن جزیره دچار آتش سوزی شده بود، خودم در میان آتش بودم و نازل آب را در دست داشتم تا دوستانم بتوانند از مسیر خارج شوند. همکارانم که از میان شعله ها عبور کردند، میان آتش ماندم، اما اتفاق مهم این بود که هیچ کدام من را تنها نگذاشتند.
افسر آتش نشان پایانه نفتی خارگ ادامه می دهد: وقتی همکارانم متوجه شدند میان آتش مانده ام، همه برگشتند تا راهی برای خروج من باز کنند. همان جا بود که معنای واقعی رفاقت را فهمیدم؛ اینکه آتش نشان فقط برای نجات دیگران وارد آتش نمی شود، بلکه وقتی یکی از نیروهای خودش در خطر باشد، همه برمی گردند تا او را تنها نگذارند. در نهایت، با کمک یکدیگر توانستیم از میان آتش خارج شویم؛ خاطره ای که برای من معنای واقعی همدلی و برادری در آتش نشانی است.
صیانت از سرمایه های مردم
میلاد حسین سلاماتی، آتش نشان پایانه نفتی خارگ، با ۱۳ سال سابقه فعالیت در صنعت نفت، از علاقه خاص خود به آتش نشانی می گوید: این شغل افزون بر هیجان و جذابیت، فرصتی برای پناه و پشتوانه بودن برای مردم و حفاظت از تأسیسات و سرمایه هایی است که متعلق به همه مردم ایران است.
سلاماتی ادامه می دهد: برای من ارزشمند است که بتوانم در این جایگاه، نقطه امید و پشتوانه ای برای مردم و تأسیسات کشور باشم و احساس کنم کاری که انجام می دهم، در مسیر حفاظت از سرمایه های ملی قرار دارد. همین احساس و جایگاهی که این شغل میان مردم ایجاد می کند، برای من ارزشمند است و علاقه ام به این حرفه را بیشتر می کند.
وی با اشاره به روزهای جنگ رمضان و تهدیدهای دشمن
آمریکایی ـ صهیونی می گوید: آن روزها، همه همکاران با روحیه ای مثال زدنی و شجاعت پای کار ایران بودند. این روحیه همدلی و توجه به یکدیگر، یکی از ارزشمندترین چیزهایی بود که در روزهای سخت جنگ میان همکاران دیدم و نشان داد که در شرایط دشوار، همه خودشان را در قبال یکدیگر مسئول می دانند.
وی با اشاره به جایگاه جزیره خارگ در صادرات نفت کشور می افزاید: بخش عمده نفت کشور از خارگ صادر می شود و همه همکاران من با جدیت خاص پای کار هستند. اگر اتفاقی برای اموال و سرمایه های مردم بیفتد، ما باید نقطه مقابل حادثه و در جایگاه امن قرار بگیریم تا بتوانیم با آن مقابله کنیم و اجازه ندهیم خسارت گسترده تر شود.
آتش نشان پایانه نفتی خارگ رضایت درونی را مهم ترین دلیل علاقه خود به این حرفه می داند و می گوید: دلیل اینکه این قدر به این کار علاقه دارم، این است که انجام آن در درونم احساس رضایت ایجاد می کند. حتی زمانی که می توانم قدمی مثبت برای کشورم بردارم، احساس خوشحالی بیشتری دارم و همین موضوع انگیزه من را برای ادامه این مسیر بیشتر می کند.
سلاماتی در توصیف همکاران نفتی خود در جزیره خارگ، نخستین واژه ای را که به ذهنش می رسد، دلسوزی است و تصریح می کند: اگر بخواهم همکاران نفتی در خارگ را صادقانه توصیف کنم، اولین کلمه ای که به ذهنم می رسد، همدل بودن است. این همدلی و از خودگذشتگی مثال زدنی و همین روحیه است که باعث می شود در شرایط سخت، همه با جدیت کنار یکدیگر بایستند.
همدلی و رفاقت
جواد رستگار، راننده آتش نشانی پایانه نفتی خارگ با ۱۱ سال سابقه فعالیت در صنعت نفت، از علاقه خود به آتش نشانی می گوید؛ شغلی که به باور او، بیش از آنکه یک حرفه باشد، فرصتی برای کمک به دیگران و نجات جان همنوعان است.
رستگار با اشاره به روزهای جنگ و شرایط خاص فعالیت در جزیره خارگ می گوید: در جریان جنگ، با توجه به اصل پراکندگی نیروها، در زمان شیفت در محدوده مخازن حضور داشتم و مانند دیگر همکاران، وظیفه خود را برای حفظ آمادگی و خدمت رسانی در شرایط اضطراری انجام می دادم.
وی علاقه به آتش نشانی را یکی از دلایل مهم ماندن در این حرفه می داند و می افزاید: آتش نشانی را خیلی دوست دارم، چون در این شغل برای نجات هم نوع خود تلاش می کنیم. عشق به این کار و علاقه ای که به همکارانم دارم، باعث شده با انگیزه در این مسیر ادامه بدهم.
رستگار ادامه می دهد: احساس من به عنوان کسی که در آتش نشانی یکی از مجموعه های صنعت نفت فعالیت می کند، حس بسیار خوبی است و اگر دوباره به گذشته برگردم و قرار باشد مسیر شغلی انتخاب کنم، همین شغل و همین مسیر را انتخاب خواهم کرد.
وی به همدلی میان آتش نشانان جزیره خارگ اشاره می کند و می گوید: همکاران آتش نشان ما آنقدر با معرفت و از خودگذشته هستند که در کنار یکدیگر هیچ وقت احساس خستگی نمی کنیم. این همراهی و رفاقت باعث شده در روزهای سخت نیز کنار هم بمانیم و با انگیزه به کار ادامه دهیم.