به پاس خبرنگارانی که با ثبت رویدادها حافظه تاریخ را جاودانه می کنند
راویان روشنایی
مشعل | قلم و حرمت نوشتن چنان در سرنوشت انسان ها اثرگذار است که خداوند متعال در قرآن کریم به آن سوگند یاد می کند و می فرماید: «ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ» و این سوگند الهی، جایگاه رفیع قلم را در زندگی بشر برجسته ساخته و به آن تعالی بخشیده است. خبرنگاری به واسطه ارتباط مستقیم با این سوگند الهی، شغلی از جنس مادیات نیست، بلکه باید عشقی در انسان به جوش آید تا دست به قلم ببرد و برای جامعه بنویسد. خبرنگاری حرمتی دارد که باید پاس داشته و ارزش آن برای جامعه آشکار شود.
هر ساله با فرارسیدن ۱۷ مرداد، برای گرامیداشت روز خبرنگار موجی از پیام های شادباش و آرزوی موفقیت به سوی خبرنگاران سرازیر می شود؛ خبرنگارانی که هر روز راوی زندگی دیگرا نند، اما در چنین روزی، خود به روایت بدل می شوند و در معرض دید دیگران قرار می گیرند.
با آنکه مردم هر روز ساعت های متمادی را در سایت های خبری و دکه های روزنامه فروشی صرف می کنند تا روایتی نو در قلم خبرنگاران بیابند، اما کمتر کسی نیمه پنهان کار آنان را می بیند و از تلاش هایشان آگاه است.هم قدم شدن با خبرنگاران و شنیدن دغدغه ها و مشکلات آنان، گامی کوچک در مسیر تکریم کسانی است که عمر خود را وقف رسالت خبری برای جامعه می کنند.
در کار خبر مهم نیست که روز را با خوشحالی آغاز کرده باشی یا دغدغه ای، ذهنت را به بی حوصلگی واداشته باشد؛ مهم نیست بار سنگین مسئولیت خانواده ای را به دوش می کشی یا پشتیبان پدر و مادر پیری هستی که چشم انتظار تو هستند. هنگامی که برای انجام رسالت خبری پیش می روی، یادداشت می نویسی یا در برابر دریچه لنز دوربین ها و عکاسان برای گفت وگو می نشینی، تمام ذهن باید پشت در اتاق بماند تا قلم و اندیشه تنها در مسیر رسالت خبری باشد. شاید خبرنگار همچون دیگر مردم، فرصتی برای خلوت با خود و تجربه غم و شادی های روزمره را نیابد، زیرا رسالتی بزرگ بر دوش او نهاده شده است که باید به انجام برساند.
خبرنگار، پل ارتباطی و صدای واقعی مردم و جامعه است. زندگی او وقف صدای خاموش کسانی می شود که راهی برای بیان دغدغه های خویش ندارند و این هنر خبرنگار است که بتواند با قدرت جادویی واژگان، قاب هایی از آمال و آرزوهای مردم جامعه را ترسیم کند. در پس بازتاب تمام این دردها و آرزوها، حجم عظیمی از تلاش و پشتکار نهفته است که باید گام به گام و نفس به نفس با جامعه حرکت کند تا بتواند روایتی حقیقی از آن را به نگارش درآورد؛ از این رو، تکریم خبرنگار در روز ۱۷ مرداد، تکریم صدای کسانی است که با قلم و اندیشه، همچون چشمه ای می جوشند تا جامعه از آگاهی سیراب شود.
وقتی خبرنگار صدای صنعت نفت می شود
مهناز محمدی
ســــــــردبیر
17 مرداد، روز خبرنگار، تنها یک مناسبت برای قدردانی از فعالان رسانه نیست؛ فرصتی است برای تأمل در اهمیت روایت درست، دقیق و مسئولانه از رویدادهایی که بر زندگی مردم اثر می گذارند. در میان صنایع راهبردی کشور، صنعت نفت جایگاهی ویژه دارد. صنعتی که هر روز هزاران نفر در میدان ها، سکوهای دریایی، پالایشگاه ها، خطوط انتقال، مراکز پژوهشی و ساختمان های اداری آن، بی وقفه برای تأمین انرژی کشور تلاش می کنند، اما بخش بزرگی از این تلاش ها تا زمانی که روایت نشوند، برای جامعه ناشناخته باقی می مانند.
خبرنگاری در صنعت نفت، تنها انتشار خبر نیست، ثبت بخشی از حافظه صنعتی کشور است. هر گزارش از بهره برداری یک پروژه، هر گفت وگو با یک متخصص، هر روایت از یک اقدام ایمنی یا یک نوآوری فنی، در حقیقت مستندی از مسیر توسعه صنعت نفت ایران است و رسانه سازمانی در این میان، وظیفه ای فراتر از اطلاع رسانی روزمره بر عهده دارد؛ چراکه باید پلی میان کارکنان، مدیران و جامعه باشد و تصویری واقعی، مستند و قابل اعتماد از فعالیت های صنعت ارائه کند.
در سال هایی که سرعت انتشار اخبار در فضای مجازی به شکل بی سابقه ای افزایش یافته، اهمیت خبرنگاری حرفه ای بیش از گذشته آشکار شده است. تفاوت یک خبرنگار با یک تولیدکننده محتوا، در تعهد او به صحت، دقت و راستی آزمایی اطلاعات است و صنعت نفت، به دلیل ماهیت تخصصی و راهبردی خود، بیش از بسیاری از حوزه ها به چنین رویکردی نیاز دارد، زیرا انتشار اطلاعات ناقص یا نادرست، می تواند برداشت های اشتباه ایجاد کند و در مقابل، اطلاع رسانی دقیق، اعتماد عمومی را تقویت کرده و سرمایه اجتماعی سازمان را افزایش می دهد.
در این میان، کارکنان صنعت نفت نیز بخشی از فرایند روایتگری هستند. بسیاری از موفقیت های این صنعت، حاصل تلاش شبانه روزی افرادی است که شاید نامشان کمتر شنیده شود: کارشناسان، مهندسان، تکنیسین ها، نیروهای عملیاتی، کارکنان ایمنی، پژوهشگران و همه کسانی که چرخ این صنعت را به حرکت درمی آورند. خبرنگار سازمانی، صدای این تلاش های کمتر دیده شده است؛ صدایی که تجربه ها، نوآوری ها و دستاوردها را ثبت می کند و به اشتراک می گذارد.
امروز ارتباطات سازمانی، دیگر یک فعالیت جانبی نیست؛ بخشی از مدیریت سرمایه انسانی و فرهنگ سازمانی است. کارکنان زمانی احساس تعلق بیشتری خواهند داشت که روایت موفقیت ها، تجربه ها و حتی چالش هایشان دیده و شنیده شود. نشریه داخلی، پایگاه خبری و رسانه های رسمی وزارت نفت، در همین مسیر نقش مهمی ایفا می کنند، آنها فقط خبر منتشر نمی کنند، بلکه هویت سازمان را می سازند و حافظه جمعی آن را شکل می دهند. روز خبرنگار، یادآور ارزش قلم هایی است که حقیقت را با مسئولیت روایت می کنند. در صنعت نفت نیز خبرنگاران و فعالان رسانه های سازمانی، روایتگران تلاش انسان هایی هستند که امنیت انرژی کشور را رقم می زنند. هر گزارش، هر عکس و هر روایت دقیق، ادای احترامی است به کار و تخصص کارکنانی که شاید دور از نگاه عموم، اما در قلب توسعه کشور ایستاده اند.
17 مرداد، فرصتی است تا از همه خبرنگاران، عکاسان، نویسندگان، ویراستاران و فعالان رسانه ای که با صداقت و مسئولیت پذیری، روایتگر صنعت نفت هستند، قدردانی کنیم، زیرا توسعه، علاوه بر کار و تخصص، به روایت درست نیز نیاز دارد.