ایثارگران و توان یابان در هفتمین المپیاد فرهنگی _ ورزشی سراسری وزارت نفت مرزهای محدودیت را شکستند
المپیـاد اراده ها
حمیدرضازینلی | در واپسین روزهای سرد دی ماه و در آستانه ورود به ماه بهمن که یادآور رشادت ها و افتخارآفرینی ملت ایران در مبارزه با طاغوت است، باد ملایم دریای خزر، برگ های بلند نخل های مجتمع فرهنگی -ورزشی نفت محمودآباد را آرام آرام تکان می دهد و نویددهنده روزهایی پرشور و هیجان است؛ نوید برگزاری هفتمین المیپاد فرهنگی - ورزشی به میزبانی شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران که قرار است در این المپیاد، جانبازان و توان یابان چهار شرکت اصلی وزارت نفت، در محیطی پر از صفا و صمیمت به رقابت بپردازند.
در هفتمین المپیاد فرهنگی- ورزشی سراسری جانبازان و توان یابان وزارت نفت، اراده ای قوی تر از امواج ساحل مجاور برج های سفید سر به فلک کشیده این مجتمع موج می زد. اینجا، در شهر آرام محمودآباد، قهرمانانی گرد آمده بودند که داستان زندگی هریک از آنان، پر است از عبور از محدودیت با تکیه بر پشتکار.
فریادها، سکوت ها و تلاش های بی وقفه، از سالن های پرجنب وجوش تا ساحل دریا، تصویری از همدلی و همت بی نظیر را رقم می زد. هر حرکت، هر لبخند و هر لحظه حضور، نشان از پیروزی اراده بر دشواری ها داشت. المپیاد محمودآباد، فراتر از یک رقابت، جشنی از زندگی، امید و توانمندی بود که شور و انگیزه را در دل هر ناظر و شرکت کننده ای زنده می کرد.
سالن های ورزشی در محمودآباد، مملو از هیجان و تمرکز بی وقفه بود. از حرکت های دقیق مهره های شطرنج تا پرتاب های هدفمند دارت. هر سکانس، داستانی از تلاش، صبر و اراده را روایت می کرد. در استخر، موج های آب با قدرت بازوان ورزشکار درهم می آمیخت و زمین فوتسال با چرخ های ویلچر و ضربات پرانرژی، صحنه ای زنده از همدلی و رقابت را به نمایش می گذاشت. صدای ضربه توپ ها، تیک تاک ساعت ها و همهمه تشویق ها، ریتمی هماهنگ از شور و انگیزه ایجاد می کرد. هر لحظه، نشان از پیروزی اراده بر محدودیت و قدرت روح ورزشکاران داشت.
سکـانس اول
یک گل، یک خاطره، یک قهرمانی
سالن فوتسال مجتمع نفت محمودآباد، با سقف بلند، کف صاف و نورانی و نورافکن هایی که زمین را درخشان می کرد، همچون صحنه ای باشکوه خودنمایی می کرد. زمین با خطوط سفید و بازتاب توپ و کفش ها، شور و هیجان تماشاگران را دوچندان کرده بود؛ جانبازان و کارکنان شرکت های نفتی روی جایگاه تماشاچیان هر لحظه با دست های مشت شده و چشم های پرشور تشویق می کردند و صدای سوت داور و برخورد توپ با زمین، ریتمی زنده در فضای سالن ایجاد می کرد.
مسابقات فوتسال در پنج روز پیاپی برگزار شد و هفت تیم از چهار شرکت اصلی وزارت نفت، برای کسب مقام به زمین آمدند و پس از رقابت نفس گیر، سه تیم برتر مشخص شدند: تیم های شرکت ملی نفت (الف) و شرکت ملی صنایع پتروشیمی در فینال به رقابت پرداختند و تیم شرکت ملی پالایش و پخش (الف)، تیم سوم، فقط ناظر بود و پس از پایان بازی، مدال برنز خود را دریافت کرد.
قبل از شروع فینال، بازیکنان و سرپرستان کنار زمین با تمرکز و انگیزه آماده بودند. یوسف مزرعه فر بازیکن نفت (الف) گفت: ما هفت ماه تمرین کردیم؛ همدل بودیم. مربی تیم با مدرک A آسیا، بدون چشم داشت کنارمان بود و به او قول دادیم زحماتش را با قهرمانی جبران کنیم. غلامرضا اسماعیلی، بازیکن پتروشیمی نیز درباره بازی فینال این تیم برابر نفت (الف) اظهار کرد: تمرین زیاد و پاس تک ضرب، راز موفقیت و حضور در این سالن، باعث آرامش روح و جسم ماست.
هاشم دلرشید، مربی تیم پالایش و پخش (الف) هم گفت: هدف اصلی از برگزاری این بازی ها، دوستی و رفاقت است؛ دیدار دوستان قدیمی، باعث شور و نشاط روحی بچه ها می شود. وحید صلوات، بازیکن پالایش و پخش (الف) اضافه کرد: تمرین مداوم و حمایت سازمان، کیفیت تیم را بالا برد و حضور در این مسابقات، دیدار دوستان و نشاط روحی ما را تکمیل کرد.
مهدی میرزایی، سرپرست فنی تیم پتروشیمی نیز درباره این بازی ها گفت: سطح مسابقات نسبت به گذشته ارتقا یافته و جانبازان با تجربه، آمادگی بالایی دارند و بازی ها فرصتی برای نشاط و انگیزه ورزشکاران است. داوران بسیار حرفه ای بودند و مسابقات هم به شکلی عالی برگزار شد.
لحظه ای انسانی، پیش از آغاز بازی رخ داد. یک دقیقه سکوت و قرائت فاتحه برای فرزند غلامرضا اسماعیلی، موجی از احساسات را در سالن برگزاری مسابقات پخش کرد. تصویر پسر، روی پیراهن پدر خودنمایی می کرد و حضار نیز به احترام او، سکوت کردند؛ ورزش فراتر از رقابت، صحنه ای از همدلی و احترام انسانی شد. با سوت آغاز بازی، زمین زنده شد. توپ می چرخید و بازیکنان با تمرکز و تعهد، هر حرکت را دنبال می کردند. تشویق های پرشور، تماشاگران را به اوج هیجان می رساند و هر پاس و دویدن، روایتگر تلاش، امید و اراده بود. در نهایت، نفت (الف) موفق شد یک گل ارزشمند را به ثمر برساند و برتری خود را تثبیت کند.
در پایان بازی، مصاحبه ای کوتاه با بازیکن و سرپرست تیم نفت (الف) انجام شد. یوسف مزرعه فر به عنوان بازیکن این تیم گفت: همدلی و انگیزه تیم، راز موفقیت بود و این قهرمانی، پاسخی است به زحمات مربی تیم.
سید شهید مقدم، سرپرست تیم نفت (الف)نیز گفت: این مسابقات، نه فقط میدان رقابت؛ بلکه تجربه ای برای بالا بردن نشاط و روحیه بازیکنان بود. در این مسابقات، تلاش شد تیمی با انگیزه و همدل آماده شود که خدا را شکر نتیجه دلخواه را گرفتیم. سالن، در آن لحظه، فراتر از یک ورزشگاه بود؛ محلی برای رفاقت، احترام، همدلی و شور انسانی. هر حرکت، هر پاس و هر ضربه توپ، داستانی از تلاش، انگیزه و امید را روایت می کرد؛ قصه ای که تازه در سکانس اول آغاز شده بود.