جوان نفتی که با ثبت رکورد در گینس افتخار آفرینی می کند زندگی می دهد
در مسیـــر رشد
علیرضا عبدی | آرش احمدی طیفیکانی از جوانان شاغل در صنعت نفت، معتقد است که پیشرفت فردی و اجتماعی بدون تکیه بر ارزش ها ممکن نیست. او که بیش از ۱۲ سال است در حراست شرکت بهره برداری نفت و گاز زاگرس جنوبی و در منطقه عملیاتی سرخون و گشوی جنوبی بندرعباس خدمت می کند، چند سالی است زندگی مشترک خود را آغاز کرده و صاحب یک دختر 2 ساله است. خبرنگار مشعل با او به عنوان یک ورزشکار و رکورددار بین المللی که موفق به ثبت رکوردهای متعدد در
«گینس» شده است، گفت و گویی انجام داده که در ادامه مشروح آن را می خوانید.
ثبت رکورد در «گینس» از افتخارات شماست. بفرمایید که رکوردها مربوط به چه رشته هایی است؟
موضوعی که به آن اشاره کردید، مربوط به حرکات نمایشی با توپ فوتبال است.در حوزه حرکات نمایشی با توپ فوتبال، تاکنون ده ها رکورد جهانی در مجموعه «ایمارو» به ثبت رسانده ام. همچنین موفق شده ام 2 رکورد رسمی را در گینس (Guinness World Records) به نام خودم ثبت کنم .
چه شد که به فکر ثبت رکورد افتادید؟
از آنجا که پدرم فوتبالیست بود، از همان دوران کودکی به این رشته ورزشی علاقه مند شدم. در دوره نوجوانی دوست داشتم که مطرح شوم، بنابراین تلاش کردم با ورود به تیم های فوتبال، به این علاقه پاسخ دهم.
چند سالی به صورت حرفه ای فوتبال بازی کردم؛ اما مصدومیت از ناحیه زانو و اجبار در استراحت، مانع از ادامه بازی شد. از طرفی دلم نمی خواست از توپ فاصله بگیرم. به همین دلیل با مشورت پزشک، توانستم روپایی و حرکات نمایشی با توپ را جایگزین فوتبال کنم.
انجام حرکات نمایشی و روپایی کم کم برایم جذاب شد، از این رو تمرین در این حوزه را بیشتر کردم؛ البته لازم است در اینجا یادی کنم از مرحوم ابراهیم کریم آبادی که مشوق بسیار خوبی برایم بود و با تشویق او مسیر تازه ای برایم باز شد.
هر روز که می گذشت، به توانایی خودم در انجام حرکات نمایشی امیدوارتر می شدم، به طوری که با تمرین های مستمر توانستم ساعت ها بدون وقفه روپایی بزنم و با توپ حرکات نمایشی انجام دهم. همه اینها عواملی شد که به فکر رکوردزنی و ثبت آن بیفتم که خوشبختانه این اتفاق خوب رخ داد و توانستم نام خود را در گینس ثبت کنم.
رکوردزنی هایی که داشتید، فقط مربوط به روپایی زدن با توپ بوده است؟
روپایی زدن با توپ فوتبال، یکی از رکوردزنی هاست. در این زمینه توانستم مسافت 21 کیلومتر و 200 متر را روپایی بزنم و رکوردی را که متعلق یک ورزشکار انگلیسی بود، جابه جا کنم. در رشته حرکات نمایشی نگه داشتن توپ فوتبال روی سر به حالت ایستاده و نشسته هم موفق به ثبت رکورد شدم و توانستم به مدت 8ساعت و 42 دقیقه و 12ثانیه که 10 دقیقه بیشتر از رکورددار قبلی بود، توپ را به طور ثابت روی سر نگه دارم. سال گذشته هم سه رکورد ورزشی دیگر را در کشور امارات در گینس ثبت کردم که مراحل اجرایی آن انجام شده؛ اما مدارک تأیید رسمی آنها هنوز به دستم نرسیده است.
خانواده در کسب این موفقیت های ورزشی، چه اندازه تأثیرگذار بوده است؟
در این مسیر، خانواده ام نقشی کاملاً تعیین کننده و غیرقابل انکار داشته است. من از کودکی در یک خانواده ورزشی رشد کردم و پدرم یکی از چهره های شناخته شده فوتبال میناب بود. همین فضا باعث شد تا با الگوگیری از پدر، از همان سنین پایین به ورزش علاقه مند شوم و انگیزه لازم برای ادامه این مسیر در من شکل بگیرد.
در ادامه راه، حضور همسرم نقشی بسیار مهم در پیشرفت من داشت. اگر این همراهی ها و حمایت های خانوادگی نبود، قطعاً رسیدن به این عناوین و رکوردهای جهانی ممکن نمی شد. تمام این موفقیت ها را لطف خدا، همراهی خانواده و استادان مجرب میناب می دانم.
چه شد که وارد صنعت نفت شدید؟
ورود من به صنعت نفت به حدود ۱۲ سال پیش بازمی گردد؛ زمانی که فعالیتم را به صورت نیروی ساعتی و روزمزد آغاز کردم. در کنار مسئولیت های کاری، ورزش را نیز به شکل جدی و حرفه ای دنبال می کردم و تلاش داشتم میان کار و علاقه ورزشی ام تعادل برقرار کنم. همین پشتکار و استمرار، هم در مسیر شغلی و هم در حوزه ورزش، به من کمک کرد تا بتدریج جایگاه خود را پیدا کنم و با انگیزه بیشتری هر دو مسیر را ادامه دهم.
این ورود ارتباطی به رشته تخصصی شما داشت؟
پس از چند سال فعالیت در صنعت نفت، در یکی از مسابقاتی که از سوی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران برگزار شد، در پایان رقابت ها، حرکات نمایشی و روپایی با توپ فوتبال را اجرا کردم. این موضوع توجه مسئولان را جلب کرد و باعث شد فعالیتم از ساعتی و روزمزد، به قرارداد پیمانی در صنعت نفت تغییر کند.
هم اکنون هم روپایی زدن را ادامه می دهید؟
ورزش، همواره بخش جدانشدنی زندگی من بوده و هیچ گاه آن را کنار نگذاشته ام. در حال حاضر نیز روپایی زدن و اجرای حرکات نمایشی با توپ فوتبال را به صورت حرفه ای و مستمر دنبال می کنم و تمرین های منظم، جزئی از برنامه روزانه ام است.
در کنار حفظ آمادگی بدنی، همواره به دنبال پیشرفت و ثبت دستاوردهای جدید هستم. یکی از اهداف جدی من در آینده نزدیک، شکستن رکورد روپایی زدن در حالت راه رفتن به عقب است؛ رکوردی که هم اکنون در اختیار یک ورزشکار جوان ایرانی است و امیدوارم با تلاش و برنامه ریزی بتوانم آن را به نام خود ثبت کنم.
با توجه به علاقه مندی شما به ورزش، بازی با توپ و انجام حرکات نمایشی با آن، آیا سعی کرده اید که این فعالیت را در صنعت نفت تسری دهید؟
در سال های گذشته ارتباط هایی در این زمینه با حوزه ورزش صنعت نفت برقرار شد و برای مدتی کوتاه، آموزش فوتبال به همکاران نفتی را به عهده داشتم؛ اما این فعالیت ها به صورت مستمر ادامه پیدا نکرد. با این حال، از آنجا که مدرک بین المللی آسیایی در حوزه استعدادیابی فوتبال نوجوانان و جوانان را دارم، علاقه مندم این مسیر را به شکلی جدی تر دنبال کنم. بسیار مشتاقم بتوانم با انتقال تجربیات و دانش خود، به همکاران و فرزندان خانواده بزرگ صنعت نفت کمک کنم و نقشی مؤثر در شکوفایی و ارتقای سطح ورزش در این صنعت داشته باشم. روپایی زدن با توپ فوتبال و انجام حرکات نمایشی با آن، زیرمجموعه ورزش های همگانی قرار دارد و علاقه فردی در آن دخیل است، بنابراین یک رشته ورزشی مجزا نیست که تشکیلات مستقلی داشته باشد و حتما با آموزش، به علاقه مندان تسری یابد.
آیا در این زمینه حمایتی از سوی مسئولان وجود داشته و شما چه انتظاراتی دارید؟
تاکنون از این توانمندی، حمایت مشخص و مستقیمی از سوی مسئولان نشده و تمام رکوردهایی که به ثبت رسانده ام، با هزینه و تلاش شخصی خودم بوده است؛ البته وعده هایی از سوی افراد مختلف داده شده؛ اما متأسفانه به اقدام عملی منجر نشده است. با این حال معتقدم اگر نگاه حمایتی و توجه جدی تری وجود داشته باشد، می توانم در مدت زمان کوتاه تری به نتایج بهتر برسم و افتخارات بیشتری برای کشورم و صنعت نفت رقم بزنم.