قدردانی رئیس جمهوری از وزارت نفت

رئیس جمهوری با قدردانی از تلاش های مجموعه وزارت نفت در پیشبرد اهداف توسعه محور دولت چهاردهم تأکید کرد: این آمادگی در دولت وجود دارد که هرگونه مانع، مقررات دست وپاگیر و مسائلی را که روند کار را با تأخیر رو به رو می کند، از پیش پای سرمایه گذاران بردارد.

 مسعود پزشکیان در آیین امضای قراردادهای شرکت ملی نفت ایران با شرکت های بخش خصوصی و غیردولتی به ارزش بیش از ۲.۵ میلیارد دلار در دو بخش خرید خدمات تضمینی حفاری و فراورش نفت خام گفت: از تلاش های مجموعه وزارت نفت در پیشبرد اهداف توسعه محور دولت چهاردهم در حوزه نفت و انرژی به ویژه در زمینه جذب و مشارکت در سرمایه گذاری از بخش خصوصی قدردانی می کنم.

وی تصریح کرد: رویکرد دولت تقویت و حمایت از نقش آفرینی بخش خصوصی در توسعه کشور است و سازوکارهای نظارتی دولت در این زمینه نیز فقط برای رصد و پایش مسائل و موانع احتمالی پیش روی فعالیت سرمایه گذاران است تا در سریع ترین زمان ممکن به رفع آن اقدام کند.

رئیس جمهوری با تأکید بر لزوم کاهش فرایند تنظیم و اجرای قراردادهای سرمایه گذاری تصریح کرد: این قراردادها هرچه سریع تر به نتیجه برسد، معامله ای برد - برد برای سرمایه گذار، مردم و دولت خواهد بود و این آمادگی در دولت وجود دارد که هرگونه مانع، مقررات دست وپاگیر و مسائلی را که روند کار را با تأخیر رو به رو می کند، از پیش پای سرمایه گذاران و بخش خصوصی بردارد.

وزیر نفت:

طلب نفتی ایران از ونزوئلا به چهار سال قبل بازمی گردد

وزیر نفت با بیان اینکه طلب نفتی ایران از ونزوئلا به سه تا چهار سال قبل بازمی گردد، گفت: در آخرین روزهایی که به اقدام غیرقانونی ایالات متحده علیه این کشور منتهی شد، همکاران در وزارت نفت حضور داشتند، در این خصوص سازوکارهایی مدنظر قرار گرفت و امیدواریم عملیاتی شود.

به گزارش ایرنا، محسن پاک نژاد در واکنش به تحولات اخیر ونزوئلا و تأثیر آن بر بازار جهانی نفت افزود: در آخرین روزهایی که به اقدام غیرقانونی ایالات متحده علیه کشور ونزوئلا منتهی شد، همکاران در وزارت نفت این کشور حضور داشتند و در حال دنبال کردن طلب ها از ونزوئلا بودند.

وی با بیان اینکه طلب نفتی ایران از ونزوئلا به سه تا چهار سال قبل بازمی گردد، افزود: در این خصوص سازوکارهایی مدنظر قرار گرفت و امیدواریم عملیاتی شود؛ به محض اجرایی شدن اطلاع رسانی انجام می شود.

وزیر نفت در پاسخ به این پرسش که آیا ادعاهای ترامپ در مقدار فروش نفت ایران تأثیرگذارخواهد بود؟ یادآور شد: ترامپ همواره ادعاهایی مطرح می کند، اما ما کار خود را انجام می دهیم، امکان بیان جزئیات فرایندهای کاری وزارت نفت را ندارم، اما در خصوص ادعاها و تلاش های ترامپ دغدغه ای نداریم، مردم ایران به هیچ وجه نگران نباشند.

پاک نژاد درباره نام او در فهرست تحریم ها گفت: شاید دلیل آن این باشد که فروش نفت ایران در شرایط کنونی کار سختی است و با توجه به اینکه در مقطعی مدیرعامل شرکتی بودم که در شرایط تحریم آن سال ها نفت ایران را به فروش می رساندیم، چنین اقدامی صورت گرفته است.

با موافقت مجلس انجام شد

اختصاص  یک درصد سهم دولت در منابع نفت و گاز به صندوق بهینه سازی

نمایندگان مجلس شورای اسلامی با طرح دو فوریتی اختصاص سالانه یک واحد درصد از سهم دولت از منابع حاصل از صادرات نفت خام، میعانات گازی و خالص صادرات گاز طبیعی به حساب یا صندوق بهینه سازی مصرف انرژی موافقت کردند.

نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جریان بررسی طرح دوفوریتی استفساریه ماده ۴۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت موضوع منابع صندوق بهینه سازی مصرف انرژی، با ماده واحده این طرح دوفوریتی موافقت کردند.

در این طرح آمده است: منظور از جزء یک - دو، بند الف ماده ۴۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت موضوع منابع حساب یا صندوق بهینه سازی مصرف انرژی، اختصاص سالانه یک واحد درصد از سهم دولت از منابع حاصل از صادرات نفت خام، میعانات گازی و خالص صادرات گاز طبیعی از سوی دولت متناسب با وصول این منابع است که با پیش بینی در بودجه های سنواتی برای ایفای تعهدهای دولت در بازپرداخت طرح های بهینه سازی مصرف انرژی به طور کامل به حساب یا صندوق بهینه سازی واریز می شود.

معاون وزیر نفت در توسعه مدیریت و سرمایه انسانی خبرداد:

اختصاص  یک درصد سهم دولت در منابع نفت و گاز به صندوق بهینه سازی

معاون وزیر نفت در توسعه مدیریت و سرمایه انسانی با اعلام گام عملی وزارت نفت برای اجرای کامل موضوع موسوم به ماده ۱۰ گفت: با تأکید وزیر نفت بر ضرورت احقاق حقوق قانونی و مقرراتی کارمندان شاغل و بازنشسته مشمول، بخشی از مطالبات مربوط به اجرای کامل و دقیق ماده ۱۰ در دهه نخست بهمن ۱۴۰۴ به صورت علی الحساب به حساب کارمندان مشمول واریز می شود. صدیقه خزایی در تشریح آخرین وضعیت اجرای ماده ۱۰ برای کارمندان مشمول صنعت نفت گفت: ماده ۱۰ با هدف جذب و حفظ نیروی انسانی متخصص، تقویت رقابت پذیری و نرخ نیروی انسانی متخصص در بازار کار تصویب شد، اگرچه تاریخ تصویب و ابلاغ آیین نامه اجرای ماده ۱۰ به سال ۱۳۹۳ بر می گردد، آغاز اجرای بند ۲ ماده ۱۸ آن تا سال ۱۳۹۹ به طول انجامید. وی با اشاره به اینکه در نخستین مرحله اجرای ماده ۱۰ در سال ۱۳۹۹، تعدیل حقوق پایه کارمندان استخدامی سال ۱۳۹۳ به بعد مطابق جدول و برای سایر شاغلان (استخدامی های پیش از سال ۱۳۹۳) فارغ از سطح مدرک تحصیلی به صورت مساوی ۵۰۰ هزار تومان افزایش یافت، تأکید کرد: این در شرایطی بود که در صورت اجرای صحیح جدول این آیین نامه، افزایش حقوق پایه برخی سطوح تحصیلی کمتر و بعضی مدارک تحصیلی مشمول افزایشی بیش از ۵۰۰ هزار تومان بود.

استفاده حداکثری از ظرفیت های قانونی، مقرراتی و حقوقی

معاون وزیر نفت در توسعه مدیریت و سرمایه انسانی با بیان اینکه اجرا نشدن صحیح آیین نامه ماده ۱۰ در سال ۱۳۹۹ سبب گله مندی برخی کارمندان شد، گفت: به دنبال آن بازنگری اجرای ماده ۱۰ در سال ۱۴۰۲ دوباره در دستور کار وزارت نفت قرار گرفت. در این مرحله، حقوق پایه افرادی که در مرحله نخست (سال ۱۳۹۹) تعدیل آنها با توجه به مدرک تحصیلی کمتر از مبلغ استحقاقی انجام شده بود، مطابق جدول اصلاح و از سال ۱۴۰۲ اعمال شد. خزایی تصریح کرد: اما به جز تعدیل حقوق پایه که آن هم به عنوان آورده نقدی در طرح پس انداز مسکن ذخیره شد، همچنان پرداخت مطالبات پیشین کارمندان انجام نگرفت و اجرای ناقص، زمینه ساز طرح اظهارنامه های متعدد و پیگیری مداوم کارمندان شاغل و بازنشسته مشمول شد.

وی افزود: با توجه به اهمیت و اولویت سرمایه انسانی برای وزیر نفت، همچنین تأکید ایشان بر استفاده حداکثری از ظرفیت های قانونی، مقرراتی و حقوقی به منظور احقاق حقوق قانونی کارمندان صنعت نفت، اجرای دقیق و کامل بند ۲ ماده ۱۸ آیین نامه ماده ۱۰ برای شاغلان سال ۱۳۹۳ به بعد در دستور کار این معاونت قرار گرفت.

پرداخت کامل مطالبات مشمولان ماده ۱۰ حداکثر تا پایان سال

معاون وزیر نفت بیان کرد: هم اکنون با همکاری حوزه های مختلف مالی، منابع انسانی و فناوری اطلاعات اجرای این تصمیم طی سه گام شامل اصلاح و بررسی های تطبیقی کارت حقوق شاغلان سال ۱۳۹۳ به بعد، محاسبه مطالبات شاغلان کنونی، همچنین دوره اشتغال بازنشستگان سال ۱۳۹۳ به بعد و تعدیل مستمری بازنشستگان سال ۱۳۹۳ به بعد در حال پیگیری است.

خزایی با اشاره به زمان بر بودن و احتمال طولانی شدن محاسبات دقیق مطالبات بیش از یک دهه شاغلان فعلی و ایام اشتغال بازنشستگان سال ۱۳۹۳ به بعد با رعایت تمام ضوابط و اعمال کسور قانونی شامل مالیات و سقف حقوق در سیستم های مالی و پرداخت از سوی شرکت ها تا پایان سال، گفت: حداکثر تا پایان دهه نخست بهمن، بخشی از مطالبات (مابه التفاوت فوق العاده های ویژه، کارگاهی، بدی آب و هوا و تخصصی) به صورت علی الحساب به حساب کارمندان مشمول واریز می شود.

وی با بیان اینکه اطلاعات مورد نیاز صندوق ها در اختیار قرار گرفته و همزمان محاسبات آنها نیز در حال انجام است و در مرحله جمع بندی قرار دارد، تصریح کرد: تلاش می شود از محل پرداخت کسور بازنشستگی از سوی کارفرمایان، صندوق ها نیز بتوانند با تأمین نقدینگی لازم، بخشی از مطالبات مربوط به تعدیل مستمری مشمولان را در بهمن پرداخت کنند.

معاون وزیر نفت در توسعه مدیریت و سرمایه انسانی به وضع شاغلان در شرکت های واگذارشده نیز اشاره و بیان کرد: با توجه به شرایط واگذاری و لزوم تعهدات کارفرمای خصوصی، تشکیل نشست فوری با مدیران عامل شرکت های واگذارشده در دستور کار قرار دارد.

نماینده ولی فقیه در خوزستان:

صنعتگران نفت در قله افتخار  قرار دارند

نماینده ولی فقیه در خوزستان گفت: امروز صنعتگران نفت با زحمات و دستاوردهای مجموعه دانشمندان کشور به قله افتخار رسیده اند.

حجت الاسلام موسوی فرد افزود: پیش از انقلاب شعار می دادند که ما ایرانی ها حتی قادر نیستیم یک محصول ساده بسازیم، اما امروز بطلان آن حرف و هویت بود.

وی افزود: آن زمان تلاش می کردند محصولات خارج از کشور را تبلیغ کنند، اما پس از انقلاب و در طول سالیان متمادی دستاوردهای نظام را شاهد هستیم.

نماینده ولی فقیه در خوزستان یکی از چالش های اساسی در گذشته را مساله دفاعی برشمرد و گفت: امروز شاهد ساخت موشک های نقطه زن، پهپادها و تجهیزات پیشرفته به دست دانشمندان جوان ایرانی هستیم که نه تنها تأمین کننده نیاز داخل کشور هستند، بلکه به خارج کشور نیز صادر می شوند.

حجت الاسلام موسوی فرد با اعلام اینکه پیش از انقلاب در حوزه علمی و فناوری نیز با چالش هایی مواجه بودیم، تصریح کرد: امروز صنعتگران نفت با زحمات و دستاوردهای مجموعه دانشمندان کشور به قله افتخار رسیده اند که از جمله آن می توان به پنج دستاورد پژوهشی که از آنها رونمایی شد، اشاره کرد.

وی تأکید کرد: این دستاوردها افزون بر تکیه بر توان داخل، سبب شده دشمن قادر به تحریم نباشد، همچنین ارزآوری برای کشور را به همراه داشته که بسیار ارزشمند است.

نماینده ولی فقیه در خوزستان تصریح کرد: روی پای خود ایستادن، تکیه بر توان داخل و دانشمندان را به میدان آوردن، از دستاوردهای نظام است که این بخشی از توانمندی حوزه نفت و صنعت به شمار می رود.

حجت الاسلام موسوی فرد با بیان اینکه ۱۶ استان کشور در این نمایشگاه حضور یافته اند، اظهار کرد: قطعاً آینده ای بسیار روشن پیش رو داریم که این دستاوردها نشانه ای از آن است؛ در عرصه های دیگر نیز پیش خواهیم رفت تا نیاز به خارج کشور قطع شود و با توانمندی جوانان خود به آن خواهیم رسید.

رکورد تاریخی  727میلیون
 متر مکعبی پارس جنوبی چگونه رقم خورد؟
5هزار نفر برای مردم
افزایش 25 میلیون مترمکعبی برداشت گاز در دولت چهاردهم

مشعل |  با تلاش5 هزار نفری کارکنان شرکت نفت و گاز پارس در سکوهای خشکی و دریا، دغدغه زمستان سرد 1404 رنگ باخته است تا آنجا که مدیر تولید و عملیات این شرکت ضمن اشاره به تلاش کارکنان که رکورد برداشت 727 میلیون مترمکعب از مخزن مشترک گاز پارس جنوبی و رسیدن به عددی شگفتی ساز را رقم زدند،به بیان جزییات   تازه از مسیر دستیابی به برداشت کنونی می پردازد؛ تلاشی که به ایجاد ظرفیت برداشت روزانه ۲۵ میلیون مترمکعب گاز بیشتر در دولت چهاردهم  انجامیده  است. او راهبرد ویژه شرکت نفت و گاز پارس را در دولت چهاردهم، افزایش برداشت از میدان گازی پارس جنوبی و به موازات، شتاب بخشی به توسعه دیگر میدان های گازی اعلام کرده که مردم از نتایج آن در سال های آینده بهره مند خواهند شد. متن گفت وگوی خبرنگار هفته نامه «مشعل» با علیرضا سرمدی، مدیر تولید و عملیات شرکت نفت و گاز پارس در ادامه می آید.

در روزهای  ابتدایی بهمن ماه،اعداد و ارقام برداشت ایران از مخزن مشترک پارس جنوبی چه میزان است؟
خوشبختانه اکنون در حالی در فصل سرد سال قرار داریم که به تولیدی ایمن و پایدار از ابتدای زمستان دست یافته ایم و میزان برداشت گاز ایران از مخزن مشترک با کشور قطر به عدد 727 میلیون مترمکعب در روز رسیده است که این میزان تولید، در تاریخ پارس جنوبی، عددی بی نظیر و رکورد به شمار می آید و امیدواریم تا پایان فصل سرما شاهد همین روال باشیم؛ البته ممکن است در میزان برداشت موجود، نوسان های مختصری در حدود یک تا 2 میلیون مترمکعب را شاهد باشیم که مرتبط با بخش پالایشگاه ها برای دریافت این میزان گاز است.

 میزان برداشت گاز از مخزن مشترک پارس جنوبی در آغاز دولت چهاردهم چه مقدار بود؟ 
در زمانی که در این حوزه فعال شدیم، ركورد تولید پارس جنوبی 709 میلیون مترمکعب در روز بود که به فراخور تولیدی شدن چاه های بیشتر، این عدد روند صعودی طی کرده تا به رکورد امروز رسیده است. البته میدان گازی پارس جنوبی در حال حاضر نیمه دوم عمر خود را سپری می کند و باید برای مقابله با افت تولید میدان تمهیدات وی‍ژه تری اندیشید.

چه فعالیت ها و در چه بخش هایی، عدد مخزن مشترک گازی را (در بخش ایران) به رکورد تازه برداشت رسانده است؟
رسیدن به عدد برداشت 727 میلیون مترمکعب در روز  ناشی از اقدام های مختلف در چند حوزه و حاصل فعالیت مداوم و شبانه روزی متخصصان ایرانی است که اگر بخواهیم به جزییات آن بپردازم، شرکت نفت و گاز پارس در چند بخش چاه های جدیدی را وارد مدار کرده و به تولید بی سابقه امروز رسیده است؛ از جمله آنها می توان به تولیدی شدن ۴ حلقه چاه از بخش های اینفیل اشاره کرد.حفاری چاه های درون میدانی(Infill)  میدان مشترک پارس جنوبی برای 17 سکوی فراساحلی که پیش بینی می شد در آینده نزدیک با افت تولید همراه شوند، در نظر گرفته شده است تا با این اقدام به جبران کاهش تولید کمک شود. افزون بر آن  ۳ حلقه چاه از فاز ۱۱، ۳ حلقه چاه از فاز ۱۴ و ۳ حلقه چاه از فاز ۱۳ پارس جنوبی وارد مدار تولید شده و به افزایش برداشت از مخزن پارس جنوبی انجامیده است. 

 تعمیرات اساسی چه میزان در افزایش تولید موثر بوده است؟
تعمیرات اساسی، سهم بزرگی از تولید را برای آماده سازی ورود به فصل سرما به عهده دارد. تعمیرات اساسی مطابق برنامه تعریف شده وزارت نفت، ۶ ماه نخست هر سال در دستور کار قرار می گیرد. انجام تعمیرات اساسی موفق و با کیفیت سبب می شود در فصل سرد سال مانند امسال، کمترین میزان افت و توقف تولید را شاهد باشیم، همچنین تجهیزات و دستگاه ها با حداکثر توان کار انجام دهند و تولید را در حداکثر میزان حفظ کنند که نتیجه بخشی از این فعالیت ها، رسیدن به همین اعداد و پایداری در تولید است.

این چندمین رکورد است که در دولت چهاردهم به ثبت می رسد؟
هر یک میلیون مترمکعب گازی که به میزان برداشت از مخزن پارس جنوبی افزوده می شود، در زبان آسان است، اما در عمل برای آن سختی های زیاد و کارهای عملیاتی مختلف پشت سر گذاشته می شود تا در مجموع به رقم قابل توجه امروز دست یابیم؛ به عبارت دیگر، هر افزایش یک میلیون مترمکعبی تولید گاز می تواند رکورد محسوب شود.

 تعهد تولید شرکت نفت و گاز پارس برای زمستان امسال همین رقم تولید روزانه 727 میلیون مترمکعب بوده است؟ 
تعهد شرکت نفت و گاز پارس برای زمستان امسال، روزانه به طور میانگین ۷۲۲ میلیون مترمکعب بوده است که به این ترتیب فراتر از برنامه تکلیفی قرار گرفته ایم و بنا داریم همین روال را ادامه دهیم تا به تقویت شبکه سراسری گاز کشور کمک کنیم.

یعنی قرار است تا پایان سال اعداد و ارقام برداشت از مخزن پارس جنوبی افزایش یابد؟
اجازه دهید عدد خاصی را اعلام نکنم و تنها به این موضوع بسنده کنم که مطابق برنامه ریزی قرار است تا پایان سال 2 تا 3 حلقه چاه جدید دیگر به مدار تولید بیاید. تاکید می کنم که پالایشگاه ها باید قابلیت دریافت ظرفیت جدید را داشته باشند؛ امیدوارم تا پایان امسال اعداد تازه ای را به عنوان رکورد اعلام کنیم.

دولت چهاردهم در حالی فعالیت خود را آغاز کرد که ناترازی انرژی از جمله در بخش گاز بسیار نگران کننده بود. در این مقطع زمانی با توجه به تحریم ها چگونه این معضل پشت سر گذاشته شد؟ 
وقتی دولت چهاردهم روی کار آمد، شاهد مشکلات مختلف همچون کمبود سوخت در نیروگاه ها، کمبود گاز صنایع و ... بودیم که جبران آن باعث ناترازی مصرف انرژی در فصل سرما شد.

رکورد تاریخی  727میلیون

 متر مکعبی پارس جنوبی چگونه رقم خورد؟

5هزار نفر برای مردم افزایش 25 میلیون مترمکعبی برداشت گاز در دولت چهاردهم

مشعل |  با تلاش5 هزار نفری کارکنان شرکت نفت و گاز پارس در سکوهای خشکی و دریا، دغدغه زمستان سرد 1404 رنگ باخته و امروز مدیر تولید و عملیات این شرکت ضمن اشاره به تلاش کارکنان که رکورد برداشت 727 میلیون مترمکعب از مخزن مشترک گاز پارس جنوبی و رسیدن به عددی شگفتی ساز را رقم زدند، که به ایجاد ظرفیت برداشت روزانه ۲۵ میلیون مترمکعب گاز بیشتر در دولت چهاردهم منجر شده است.

جزییاتی از مسیر دستیابی به برداشت کنونی را بیان می کند. او راهبرد ویژه شرکت نفت و گاز پارس را در دولت چهاردهم، افزایش برداشت از میدان گازی پارس جنوبی و به موازات، شتاب بخشی به توسعه دیگر میدان های گازی اعلام کرده که مردم از نتایج آن در سال های آینده بهره مند خواهند شد. متن گفت وگوی خبرنگار هفته نامه «مشعل» با علیرضا سرمدی، مدیر تولید و عملیات شرکت نفت و گاز پارس در ادامه می آید.

    در روزهای  ابتدایی بهمن ماه،اعداد و ارقام برداشت ایران از مخزن مشترک پارس جنوبی چه میزان است؟

خوشبختانه اکنون در حالی در فصل سرد سال قرار داریم که به تولیدی ایمن و پایدار از ابتدای زمستان دست یافته ایم و میزان برداشت گاز ایران از مخزن مشترک با کشور قطر به عدد 727 میلیون مترمکعب در روز رسیده است که این میزان تولید، در تاریخ پارس جنوبی، عددی بی نظیر و رکورد به شمار می آید و امیدواریم تا پایان فصل سرما شاهد همین روال باشیم؛ البته ممکن است در میزان برداشت موجود، نوسان های مختصری در حدود یک تا 2 میلیون مترمکعب را شاهد باشیم که مرتبط با بخش پالایشگاه ها برای دریافت این میزان گاز است.

   میزان برداشت گاز از مخزن مشترک پارس جنوبی در آغاز دولت چهاردهم چه مقدار بود؟

در زمانی که در این حوزه فعال شدیم، ركورد تولید پارس جنوبی 709 میلیون مترمکعب در روز بود که به فراخور تولیدی شدن چاه های بیشتر، این عدد روند صعودی طی کرده تا به رکورد امروز رسیده است. البته میدان گازی پارس جنوبی در حال حاضر نیمه دوم عمر خود را سپری می کند و باید برای مقابله با افت تولید میدان تمهیدات وی‍ژه تری اندیشید.

   چه فعالیت ها و در چه بخش هایی، عدد مخزن مشترک گازی را (در بخش ایران) به رکورد تازه برداشت رسانده است؟

رسیدن به عدد برداشت 727 میلیون مترمکعب در روز  ناشی از اقدام های مختلف در چند حوزه و حاصل فعالیت مداوم و شبانه روزی متخصصان ایرانی است که اگر بخواهیم به جزییات آن بپردازم، شرکت نفت و گاز پارس در چند بخش چاه های جدیدی را وارد مدار کرده و به تولید بی سابقه امروز رسیده است؛ از جمله آنها می توان به تولیدی شدن ۴ حلقه چاه از بخش های اینفیل اشاره کرد.حفاری چاه های درون میدانی(Infill)  میدان مشترک پارس جنوبی برای 17 سکوی فراساحلی که پیش بینی می شد در آینده نزدیک با افت تولید همراه شوند، در نظر گرفته شده است تا با این اقدام به جبران کاهش تولید کمک شود. افزون بر آن  ۳ حلقه چاه از فاز ۱۱، ۳ حلقه چاه از فاز ۱۴ و ۳ حلقه چاه از فاز ۱۳ پارس جنوبی وارد مدار تولید شده و به افزایش برداشت از مخزن پارس جنوبی انجامیده است.

   تعمیرات اساسی چه میزان در افزایش تولید موثر بوده است؟

تعمیرات اساسی، سهم بزرگی از تولید را برای آماده سازی ورود به فصل سرما به عهده دارد. تعمیرات اساسی مطابق برنامه تعریف شده وزارت نفت، ۶ ماه نخست هر سال در دستور کار قرار می گیرد. انجام تعمیرات اساسی موفق و با کیفیت سبب می شود در فصل سرد سال مانند امسال، کمترین میزان افت و توقف تولید را شاهد باشیم، همچنین تجهیزات و دستگاه ها با حداکثر توان کار انجام دهند و تولید را در حداکثر میزان حفظ کنند که نتیجه بخشی از این فعالیت ها، رسیدن به همین اعداد و پایداری در تولید است.

   این چندمین رکورد است که در دولت چهاردهم به ثبت می رسد؟

هر یک میلیون مترمکعب گازی که به میزان برداشت از مخزن پارس جنوبی افزوده می شود، در زبان آسان است، اما در عمل برای آن سختی های زیاد و کارهای عملیاتی مختلف پشت سر گذاشته می شود تا در مجموع بیش از ۱۵ میلیون مترمکعب گاز به ظرفیت تولید پارس جنوبی اضافه شده که رقمی قابل توجه است؛ به عبارت دیگر، هر افزایش یک میلیون مترمکعبی تولید گاز می تواند رکورد محسوب شود.

   تعهد تولید شرکت نفت و گاز پارس برای زمستان امسال همین رقم تولید روزانه 727 میلیون مترمکعب بوده است؟

تعهد شرکت نفت و گاز پارس برای زمستان امسال، روزانه به طور میانگین ۷۲۲ میلیون مترمکعب بوده است که به این ترتیب فراتر از برنامه تکلیفی قرار گرفته ایم و بنا داریم همین روال را ادامه دهیم تا به تقویت شبکه سراسری گاز کشور کمک کنیم.

   یعنی قرار است تا پایان سال اعداد و ارقام برداشت از مخزن پارس جنوبی افزایش یابد؟

اجازه دهید عدد خاصی را اعلام نکنم و تنها به این موضوع بسنده کنم که مطابق برنامه ریزی قرار است تا پایان سال 2 تا 3 حلقه چاه جدید دیگر به مدار تولید بیاید. تاکید می کنم که پالایشگاه ها باید قابلیت دریافت ظرفیت جدید را داشته باشند؛ امیدوارم تا پایان امسال اعداد تازه ای را به عنوان رکورد اعلام کنیم.

   دولت چهاردهم در حالی فعالیت خود را آغاز کرد که ناترازی انرژی از جمله در بخش گاز بسیار نگران کننده بود. در این مقطع زمانی با توجه به تحریم ها چگونه این معضل پشت سر گذاشته شد؟

وقتی دولت چهاردهم روی کار آمد، شاهد مشکلات مختلف همچون کمبود سوخت در نیروگاه ها، کمبود گاز صنایع و ... بودیم که جبران آن باعث ناترازی مصرف انرژی در فصل سرما شد.

مجموعه این موارد سبب شد برنامه ریزی هایی برای به حداقل رساندن ناترازی ها در دستور کار قرار گیرد که با تمهیدات دقیق شرکت نفت و گاز پارس، به مدار آمدن چاه های جدید تولیدی در دستور کار قرار گرفت و با همین برنامه توانستیم در یک سال اخیر 14 حلقه چاه جدید را به مدار تولید اضافه کنیم. این در شرایطی بوده است که برنامه ریزی برای حفر هر کدام از چاه ها با توجه به شرایط تحریم  و تامین تجهیزات مورد نیاز  آنها، کاری بسیار سخت و طاقت فرسا بود. با همه این شرایط و به کمک وزارت نفت و شركت ملی نفت ایران، شرکت نفت و گاز پارس توانست این تعداد چاه را به مدار تولید بیفزاید و سبب شود در همین شرایط سخت هم به بالاترین تولید ممکن از میدان گازی پارس جنوبی دست یابیم.

   آیا فکر می کردید این میزان تولید در دسترس باشد؟

یقین داشتیم و تلاشمان را هم دوچندان کردیم که با یاری خداوند و همت کارکنان این موفقیت حاصل شد.

    شما در بخشی از توضیحات خود به فعالیت شبانه روزی کارکنان برای رکوردزنی رقم تولید کنونی گاز اشاره کردید. چه تعداد نیرو در سکوهای پارس  جنوبی فعال هستند؟ تصویری از تلاش کارکنان خود ارائه دهید.

 از همان روزهای نخست توسعه مخزن پارس جنوبی که سکوها در حال ساخت بود، در پارس جنوبی حضور داشته و از آن زمان تا امروز با این سکوها بوده ام تا آرام آرام بر تعداد سکوها اضافه شده و پارس جنوبی به شکل امروزی آن درآمده است. در تمام این سال ها عوامل و نفرات مختلفی نقش داشته و به موازات افزایش تولید، بر تعداد نفرات نیز افزوده شده است تا اکنون که حدود ۱۵۰۰ نفر نیروی متخصص، کارشناس، نیروهای خدماتی و ... در دو نوبت کاری به صورت مستقیم در سکوهای پارس جنوبی در قالب قراردادهای مختلف رسمی، قراردادی و پیمانکاری مشغول فعالیت هستند که با جان و دل شرایط اقماری، دور از خانواده و وضعیت نامساعد هوا در تابستان و زمستان برای مردم از خود و خانواده گذشتند و با عشق و علاقه و با تمام وجود پای کار ماندند که هر میزان از تلاش آنها قدردانی کنیم، نمی تواند گوشه ای از این تلاش را جبران کند. افزون بر آن نیروهای حاضر در ستاد نفت و گاز پارس و بخش پالایشگاهی نیز به کار مشغولند و باید بگویم ویترینی از تولید پارس جنوبی در شبکه سراسری گاز کشور، نیروگاه ها و صنایع را شاهد هستیم که حاصل تلاش یکایک این نفرات است؛ دست آنان را می بوسیم که صبورانه زحمت می کشند تا بتوانیم این تولیدات را به نتیجه برسانیم که عواید آن به کشور و منازل یکایک ایرانیان برسد.

   وزیر نفت اخیرا از افزایش ظرفیت تولید گاز کشور خبر داد، سهم شرکت نفت و گاز پارس از آن چه میزان است؟

شرکت نفت و گاز پارس تقریبا بیش از 70 درصد در تولید گاز غنی كشور سهم دارد، همچنین سهم ۴۰ درصدی در تولید بنزین و ۵۰ درصدی در تامین خوراک پتروشیمی ها به عنوان بخش ارزآور اقتصاد ایران.

  چرا ایران به عنوان یکی از بزرگ ترین دارندگان ذخایر گازی جهان، امروز باید به نقطه ناترازی در مصرف گاز برسد؟

مسائل مختلفی در این موضوع نقش دارند که از جمله مهم ترین آنها، بالا بودن رشد مصرف انرژی به ویژه گاز در ایران در مقایسه با دیگر کشورهاست. افزون بر آن مطابق سیاست گذاری انجام شده، سرمایه گذاری باید بیشتر به سمت صنایع و نیروگاه ها با هدف تامین برق سوق داده می شد تا همچون دیگر کشورها ارزش افزوده تولید و صنایع را فعال تر کنیم و نیروگاه های برق را توسعه دهیم، اکنون که در این مسیر قرار داریم، باید تولید از پارس جنوبی را حفظ کنیم تا در آینده با مشکل روبه رو نشویم.

   چه چشم اندازی برای آینده پارس جنوبی وجود دارد؟

در شرایط رشد مصرف انرژی، ناگزیر هستیم تکلیف خود را که شتاب بخشی به تولید و برداشت بهینه از مخزن مشترک پارس جنوبی در بخش ایران است، انجام دهیم تا افت فشار در آینده را جبران کند. پروژه فشار افزایی باید با سرعت توسعه پیدا کند که طبق برنامه ریزی، در چهار سال آینده قرار است فاز نخست آن وارد مدار تولید و افت فشار ناشی از عمر مخزن پارس جنوبی که در نیمه دوم عمر است، جبران شود. به موازات آن باید برنامه ریزی کنیم تا برای عقب نماندن از توزیع و جبران ناترازی هرچه سریع تر توسعه میدان را با حفر چاه های موسوم به درون میدانی (اینفیل) تداوم دهیم. اگر فشار افزایی در سال های آینده به مدار نیاید، برای تامین گاز کشور با مشکل روبه رو خواهیم شد که با همت شرکت نفت و گاز پارس، همچنین توجه ویژه وزارت نفت، امیدواریم این پروژه هر چه سریع تر به سرانجام برسد.

   راهبردی ویژه که در این دوره شاهد آن بوده ایم، حرکت در مسیر کاهش وابستگی به پارس جنوبی با شتاب بخشی به توسعه دیگر فیلدهای گازی بوده است. این  راهبرد چقدر موثر و نتیجه بخش خواهد بود؟

با هدف تنوع بخشی به سبد برداشت گاز کشور، همچنین با توجه به اینکه میدان گازی پارس جنوبی در نیمه دوم عمر خود با افت فشار همراه است، به موازات طرح های توسعه ای، از جمله طرح های کوتاه مدت و بلندمدت اینفیل و فشارافزایی و تمرکز ویژه بر دیگر میدان های گازی کشور در دستور کار قرار گرفت که از جمله آنها می توان به آغاز توسعه میدان گازی بلال، میدان فرزاد ب، پارس شمالی و تعیین تكلیف میدان گازی کیش اشاره کرد تا در سال های آینده از گاز آنها بهره مند شویم و با اضافه شدن منابع آنها به شبکه سراسری گاز کشور، دغدغه های ناترازی انرژی در این حوزه کم رنگ تر شود.

   با توجه به توضیح های شما در زمینه افزایش تولید، مردم زمستان امسال   در بخش تامین گاز نگران باشند؟

اگر خدا یاری کند با وضعیت حال حاضر که تولید حداکثری را شاهد هستیم و تداوم خواهد یافت، نگرانی وجود ندارد. البته این موضوع نیازمند همراهی و کمک مردم است تا  در کنار  زحمات کارکنان که فرزندان خودشان هستند، انرژی را به بهترین نحو ممکن مصرف کنند. کوچک ترین صرفه جویی ها اگرچه به چشم نمی آید، اما وقتی جمع می شود، عدد بزرگی از گاز تولیدی به دست می دهد که می توانیم آن را در صنایع و نیروگاه ها استفاده کنیم تا عواید آن به خود مردم برسد و به سلامت از زمستان سرد امسال عبور کنند. هر جا که هوا سرد می شود، این توصیه را به همگان داریم که در مصرف گاز صرفه جویی کنند.

با هدف تنوع بخشی به سبد برداشت گاز کشور، همچنین با توجه به اینکه میدان گازی پارس جنوبی در نیمه دوم عمر خود با افت فشار همراه است، به موازات طرح های توسعه ای، از جمله طرح های کوتاه مدت و بلندمدت اینفیل و فشارافزایی و تمرکز ویژه بر دیگر میدان های گازی کشور در دستور کار قرار گرفت که از جمله آنها می توان به آغاز توسعه میدان گازی بلال، میدان فرزاد ب، پارس شمالی و تعیین تكلیف میدان گازی کیش اشاره کرد تا در سال های آینده از گاز آنها بهره مند شویم و با اضافه شدن منابع آنها به شبکه سراسری گاز کشور، دغدغه های ناترازی انرژی در این حوزه کم رنگ تر شود.

رمزگشایی از تولید پایدار شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی در سرمای سخت زمستان

بلوغ صنعتی در سایه توانمندی داخلی

مشعل | شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی در 9 ماه امسال بیش از 147 میلیارد مترمکعب گازشیرین به شبکه سراسری ارسال کرده است؛ موضوعی که از تامین پایدار انرژی موردنیاز کشور، همچنین پشتیبانی و ایمنی مطلوب قطعات و تجهیزات در پالایشگاه های پارس جنوبی حکایت دارد.

تامین قطعات و تجهیزات مورد نیاز، همچنین انجام به موقع تعمیرات اساسی در پالایشگاه های سیزده گانه پارس جنوبی با تکیه بر توانمندی مهندسان و کارکنان، رمز موفقیت و ماندگاری تولید پایدار در این پالایشگاه ها به شمار می آید.

محمدرضا جولایی، مدیر هماهنگی و نظارت بر تولید شرکت ملی گاز ایران و غلامعباس حسینی، مدیرعامل شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی بر این موضوع مهم تاکید می کنند که این مجتمع توانسته است افزون بر کم اثر کردن تحریم های بین المللی، شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی را برای گذر از هر شرایط سخت آب و هوایی آماده سازد.

تزریق روزانه 600 میلیون مترمکعب گاز به شبکه

بر اساس اعلام محمدرضا جولایی، مدیر هماهنگی و نظارت بر تولید شرکت ملی گاز ایران، هم اکنون ۱۳ پالایشگاه این مجتمع به طور میانگین روزانه حدود ۶۰۰ میلیون مترمکعب گاز شیرین به شبکه سراسری تزریق می کنند که این میزان حاصل تلاش، تخصص فنی و همت شبانه روزی کارکنان و مدیران بزرگ ترین مجتمع گازی کشور است.  نظر به اهمیت پشتیبانی از تامین و تولید پایدار گاز در شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، چندی پیش کارگاه تخصصی تعمیر توربین ها با تکیه بر توان داخلی و متخصصان بومی در این مجتمع عظیم گازی راه اندازی شده که به گفته غلامعباس حسینی، مدیرعامل شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، این اقدام برای افزایش پایداری تولید گاز، کاهش وابستگی به خارج از کشور و بهره گیری حداکثری از توان فنی متخصصان داخلی انجام شده است.

مدیرعامل شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی با اشاره به اهمیت راهبردی توربین ها و سایر تجهیزات حساس در فرایند تولید پایدار گاز گفت : استفاده از ظرفیت شرکت ها و تأمین کنندگان داخلی در این پروژه، افزون بر کاهش هزینه ها و زمان تعمیرات، نقش مؤثری در افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات و پایداری تولید گاز ایفا و از خروج ارز جلوگیری خواهد کرد.

این اقدام شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی همسو با سیاست های کلان خودکفایی صنعتی و اقتصاد مقاومتی انجام شده و اعتماد به توان داخل، موجب ارتقای دانش فنی، تقویت زنجیره تأمین داخلی و افزایش تاب آوری صنعت گاز کشور می شود.

راه اندازی این کارگاه تخصصی افزون بر بهره گیری از دانش و تجربه متخصصان داخلی، زمینه اشتغال زایی پایدار را فراهم کرده است و با کاهش زمان و هزینه تعمیرات، تأثیر مستقیمی بر بهره وری و پایداری تولید خواهد داشت.

به گفته مدیرعامل شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، این شرکت همواره با رویکرد حمایتی از توان داخل و تعامل سازنده با پیمانکاران و شرکت های داخلی، اجرای پروژه های حیاتی را تسهیل کرده؛ اقدامی که در مسیر صیانت از سرمایه های ملی و تضمین تولید پایدار گاز انجام شده است.

هدف گذاری برای بومی سازی ۱۰۰ درصدی تجهیزات

راهبرد بومی سازی در شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، یکی از اهداف تعیین کننده در پشتیبانی از تولید پالایشگاه های پارس جنوبی به شمار می آید که کاهش وابستگی ها و پایداری تولید گاز در شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی را در پی دارد.

به گفته سعید حیدری، مدیر بازرگانی شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، بیش از ۷۳درصد تولید گاز این مجتمع با تکیه بر توان شرکت های دانش بنیان و سازندگان داخلی انجام می شود و این مجموعه در مسیر تحقق بومی سازی کامل تجهیزات مورد نیاز پالایشگاه های گاز گام برمی دارد.

پارس جنوبی امروز به مرحله ای رسیده است که بخش عمده نیازهای عملیاتی خود را بدون اتکا به خارج تأمین می کند؛ دستاوردی که به گفته حیدری، نتیجه اعتماد به دانش فنی داخلی و همکاری گسترده با شرکت های دانش بنیان است.

تاکنون بیش از ۱۵ هزار و ۵۰۰ قلم قطعه و تجهیز مورد نیاز پالایشگاه های سیزده گانه پارس جنوبی از سوی شرکت های ایرانی بومی سازی شده است، ضمن آنکه یک زنجیره تأمین پایدار و هوشمند با تولیدکنندگان داخلی در این مجتمع ایجاد شده که مأموریت آن کاهش وابستگی و ارتقای پایداری تولید است. در حال حاضر بیش از ۲۰۰ شرکت داخلی و دانش بنیان در تأمین نیازهای این مجتمع مشارکت دارند.

به گفته مدیر بازرگانی شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، سیاست راهبردی این مجتمع، حرکت به سوی استفاده ۱۰۰ درصدی از کالاها و تجهیزات ساخت داخل است، زیرا تکیه بر توان داخل نه تنها یک انتخاب اقتصادی، بلکه عامل افزایش امنیت تامین انرژی و تضمین پایداری تولید در صنعت گاز کشور است. بومی سازی تجهیزات پیشرفته که پیش تر کاملاً وارداتی بودند، نشان دهنده توان ورود شرکت های ایرانی به حوزه های تخصصی و راهبردی صنعت گاز است.

شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی با پشتوانه تولیدکنندگان داخلی، بیش از هر زمان دیگری در مسیر استقلال صنعتی قرار دارد و این روند، نسل تازه همکاری های فناورانه میان صنعت نفت و شرکت های دانش بنیان را رقم خواهد زد.

خوداتکایی در تأمین تجهیزات

حمایت از سازندگان داخلی، راهبرد ملی و اولویت اساسی این مجتمع است، آنگونه که از ابتدای سال جاری تا پایان آذرماه، تأمین کالا و تجهیزات مورد نیاز پالایشگاه های سیزده گانه پارس جنوبی به صورت ۹۵درصدی از منابع داخلی انجام شده است.حمایت از سازندگان داخلی و خوداتکایی در تولید تجهیزات و قطعات کلیدی مورد نیاز پالایشگاه های پارس جنوبی، به عنوان یک راهبرد ملی، از ابتدای سال جاری با شتابی قابل توجه دنبال شده است.

این مجتمع از ابتدای فروردین ماه تا پایان آذرماه سال جاری به طور کامل از کالاهای ساخت داخل استفاده کرده؛ دستاوردی که نشان دهنده بلوغ صنعتی، افزایش توان فنی سازندگان داخلی و اعتماد عملی صنعت گاز به توان شرکت های ایرانی است.

رویکرد شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی در حمایت از تولید داخل، افزون بر صرفه جویی ارزی قابل توجه، موجب انتقال دانش فنی، ایجاد اشتغال پایدار و تقویت زنجیره تأمین داخلی در صنعت گاز کشور شده است. ادامه این مسیر، نقش مهمی در افزایش تاب آوری صنعت گاز، ارتقای امنیت انرژی کشور و تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی خواهد داشت و این مجتمع با جدیت، حمایت از سازندگان داخلی در دستور کار خود را حفظ خواهد کرد.

از سوی دیگر به منظور حمایت از ساخت داخل، کارگاه مرکزی شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی با اتکا به ظرفیت بالای نیروی انسانی متخصص، دانش محور و برخوردار از مهارت های فنی پیشرفته و همچنین بهره مندی از تجهیزات و ماشین آلات مدرن، تاکنون خدماتی گسترده به همه پالایشگاه های شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی ارائه کرده است. مأموریت اصلی این کارگاه اجرای عملیات تعمیر، بازسازی و نوسازی مستمر قطعات، تجهیزات ثابت و دوار مطابق با درخواست های ارسالی از واحدهای مختلف مجتمع است. انجام تعمیرات اضطراری ماشین آلات و تجهیزات فرایندی، تولیدی و جانبی پالایشگاه های سیزده گانه و تأسیسات مشترک مجتمع، در کنار اجرای کامل و بدون نقص تعمیرات اساسی برنامه ریزی شده از نظر کمی و کیفی، از مهم ترین مسئولیت های این مجموعه به شمار می رود.

بر اساس اعلام کمال محمدی، رئیس کارگاه مرکزی شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، در این کارگاه بیش از ۲هزار و ۶۲۵ قطعه و تجهیز کلیدی در ۹ ماه امسال تعمیر، ساخته و بومی سازی شده است که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته، بیش از ۱۵ درصد رشد داشته و این موضوع نقش مؤثری در افزایش پایداری تولید، کاهش وابستگی به خارج و صرفه جویی اقتصادی ایفا کرده است.

افزایش کیفیت خدمات و کاهش زمان تعمیرات تجهیزات ارسالی از پالایشگاه ها به کارگاه مرکزی، به عنوان یکی از شاخص های کلیدی عملکرد با جدیت دنبال می شود. به گفته محمدی، مجموع قطعات و تجهیزات ساخته شده، تعمیر شده یا مهندسی معکوس شده در کارگاه مرکزی طی سه سال گذشته تاکنون از ۶ هزار و ۷۰قطعه و تجهیز پالایشگاهی فراتر رفته است؛ آماری که جایگاه این کارگاه را به عنوان یکی از بازوهای فنی و پشتیبانی کلیدی صنعت گاز کشور تثبیت می کند.

صنعت نفت   گام های بلندی در مسیر بهبود و توسعه زیرساخت های  استان خوزستان برداشته است

صدای پای آب

مشعل |  آبادانی مناطق پیرامونی تاسیسات و میدان های نفتی، رسالتی است در حوزه مسئولیت اجتماعی که صنعت نفت آن را در کنار وظیفه سنگین خود برای تولید پایدار انرژی بر دوش دارد تا همان طور که شعله های مشعل را بر شب های این مناطق می تاباند، نور امید را نیز در دل مردم روشن نگاه دارد.

کمک و مساعدت برای جمع آوری آب های سطحی و احداث خطوط لوله فاضلاب در برخی شهرهای استان خوزستان مثل خرمشهر و هویزه، ازجمله اقدام هایی است که وزارت نفت انجام داده تا بوی خوش زندگی را در این مناطق جاری و ساری سازد تا ساکنان آن شاهد مهمان ناخوانده ای به اسم فاضلاب در منازل خود نباشند یا عابری پای در آب‎های رها شده بر کف کوی و برزن نگذارد. این گزارش، نگاه اجمالی دارد بر فعالیت های مدیریت نظارت بر طرح های عمرانی مناطق نفت خیز به نمایندگی شرکت ملی نفت ایران برای اجرای طرح های مختلف از احداث خطوط لوله فاضلاب شهری در استان خوزستان و جمع آوری آب های سطحی آن که با رویکردی در همسویی با عمل به مسئولیت اجتماعی در این استان انجام شده است.

خوزستان، سرزمین رودهای بزرگ و تاریخ کهن، همواره با چالش تلخ فاضلاب و کمبود زیرساخت های حیاتی دست وپنجه نرم می کند و آغاز بارندگی در این استان، جاری شدن آب در سطح معابر و ورود نابهنگام آن به خانه ها را به همراه دارد. از این رو، مدیریت نظارت بر طرح های عمرانی مناطق نفت خیز به نمایندگی شرکت ملی نفت ایران و با عمل به تکلیف خود  از محل اعتبارات مسئولیت اجتماعی

صنعت نفت، اقدام به تعریف ده ها طرح آب و فاضلاب کرده است تا پلی میان صنعت و انسانیت بسازد.

احیاگری طرح های متوقف مانده

اختصاص 4 هزار میلیارد ریال برای توسعه زیرساخت های خرمشهر و برگزاری آیین بهره برداری از پروژه اصلاح شبکه آب کوی سرحانیه و کلنگ زنی تکمیل شبکه فاضلاب مناطق دربند شرقی،

100 دستگاه و سرحانیه در این شهر که از محل اعتبارات عمرانی و مسئولیت های اجتماعی صنعت نفت رقم خورده، گواه بر همت و توجه این صنعت به مناطق پیرامون تاسیسات نفتی است.

سیاست و عملکردی که سعید مجدم، مدیر امور فنی شرکت نفت و گاز اروندان درباره آن می گوید:  رویکرد مدیریت شرکت ملی نفت ایران و اروندان، بر این است که افـزون بر فعالیت های تـولیدی، در بهبود زیرساخت های مناطق حوزه تاسیساتی خود نیز نقش آفرین باشد که با پیگیری نماینده مجلس و حمایت استاندار خوزستان، شهر خرمشهر در اولویت اجرای پروژه های عمرانی قرار گرفت که نتیجه این هم افزایی، در قالب طرح های خدماتی و زیربنایی به صورت ملموس به چشم می آید.

وی یادآور می شود: با استفاده از اعتبارات مسئولیت های اجتماعی شرکت ملی نفت ایران، ۴۰۰ میلیارد تومان برای پروژه های عمرانی و خدماتی شهر خرمشهر اختصاص داده شده است.

مجـدم بــا بیان اینکه نگاه مـــدیرعامل شرکت

نفت و گاز اروندان به توسعه شهری، نگاهی بلندمدت و زیربنایی است، اظهار می کند: توسعه در شرکت نفت و گاز اروندان فقط در افزایش تولید نیست؛ بلکه در ارتقای شاخص های رفاه مردم عزیزمان جست وجو می شود؛ همـــاهنگی میــــان مجـــموعه نفت، آبـفا، همــــچنین فرمانداری و نماینده مجلس موجب شده است طرح هایی که سال ها متوقف مانده بودند، دوباره فعال شوند و امیدوارم با تداوم این همکاری ها، بتوانیم به تعهدات خود در قبال مردم خرمشهر عمل کنیم.

وی در ادامه می گوید: براساس این طرح ها، اصلاح شبکه آب کوی سرحانیه با اعتبار یکهزار میلیارد ریال برای جمعیت 4 هزار نفری این منطقه اجرا می شود و همزمان، تکمیل خطوط اصلی و فرعی فاضلاب و احداث ایستگاه پمپاژ با اعتبار 3 هزار میلیارد ریال برای  جمعیتی افزون بر 5 هزار نفر انجام خواهد شد تا دفع بهداشتی فاضلاب و جلوگیری از ورود آن به رودخانه کارون تضمین شود.

کارنامه ای درخشان در رفع محرومیت

در تایید درخشان بودن کارنامه صنعت نفت همین بس که مصطفی مطورزاده، نماینده مردم خرمشهر در مجلس شورای اسلامی، با قدردانی از حمایت های وزارت نفت و  گاز شرکت نفت و گاز اروندان از توسعه این شهر می گوید:  بخش قابل توجهی از پروژه های عمرانی خرمشهر با اتکا به اعتبارات نفت در حال اجراست که این همراهی نشان دهنده نگاه جدی صنعت نفت به رفع محرومیت و توسعه پایدار است. صـابر علیدادی، مدیرعامل شــرکت آب و فاضلاب خوزستان هم با قدردانی از خدمات و اعتبارات ویژه نفت در اجرای طرح های آب و فاضلاب تاکید می کند: بی شک، پیشبرد طرح های زیرساختی خرمشهر، بدون همکاری صنعت نفت و شرکت های نفتی مستقر در جنوب همچون نفت و گاز اروندان امکان پذیر نبود. شرکت آب و فاصلاب خوزستان با بودجه و اعتبارات نفت توانست اصلاح شبکه، تکمیل خطوط فاضلاب و پروژه های انتقال آب شرب  را با سرعت بیشتری انجام دهد. شاهین هاشمی، فرماندار خرمشهر نیز  معتقد است: شرکت ملی نفت ایران در سال های اخیر نشان داده است که فراتر از یک نهاد صنعتی، شریکی در توسعه شهری به شمار می آید و حضور آن در پروژه های آب، فاضلاب و آموزش نقش مهمی در کاهش محرومیت خرمشهر داشته است.

 آرایش صنعت نفت برای زیبایی معابر

کلنگ زنی پروژه جمع آوری فاضلاب و اجرای انشعابات خانگی در کوی حواله و حمزه شهرستان هویزه با اعتباری بالغ بر یکهزار میلیارد ریال و از محل اعتبارات مسئولیت های اجتماعی شرکت ملی نفت ایران در حوزه شهرهای تأسیساتی شرکت نفت و گاز اروندان، از دیگر چشم اندازهای توسعه ای هستند که صنعت نفت در استان خوزستان در نظر گرفته است.

این پروژه با حمایت شرکت ملی نفت ایران و در چارچوب مسئولیت های اجتماعی، با هدف ایجاد زیرساخت های ماندگار و خدمت رسانی مؤثر به مردم شهرهای حوزه تأسیساتی این شرکت اجرا می شود که بر همین اساس، در این طرح، 8 هزار و 600 متر شبکه جمع آوری فاضلاب در اقطار ۲۵۰، ۳۰۰ و ۴۰۰ میلی متر ، همچنین 8هزار و 400 متر انشعاب خانگی احداث خواهد شد. با اجرای کامل این طرح، ۵۶۰ فقره انشعاب فاضلاب به مشترکان محلی واگذار می شود که در نهایت، 3 هزار و ۷۵۰ نفر از ساکنان کوی حمزه و مناطق حوالی شهرستان هویزه، تحت پوشش شبکه مدرن جمع آوری فاضلاب قرار خواهند گرفت؛ عملکردی که مجید داغری، نماینده مردم دشت آزادگان و هویزه در مجلس شورای اسلامی، در تمجید آن اظهار می کند: اجرای پروژه فاضلاب هویزه نمونه ای از توجه صنعت نفت به خدمت رسانی مستقیم به مردم است و انتظار می رود با نظارت دقیق دستگاه های اجرایی، این پروژه به موقع و با کیفیت مطلوب به سرانجام برسد. عباس پورعاف، فرماندار هویزه، پروژه جمع آوری و توسعه شبکه فاضلاب هویزه را با تأمین اعتبار از محل مسئولیت های اجتماعی شرکت ملی نفت ایران، گامی مهم در ارتقای زیرساخت های بهداشتی و زیست محیطی منطقه می داند و خاطرنشان می کند: پس از حدود ۲۰ سال، یکی از مهم ترین مطالبات و چالش های اساسی مردم هویزه وارد مرحله اجرا شده است.

صابر علیدادی، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب خوزستان هم درباره این پروژه که به تازگی عملیات اجرایی آن آغاز شده است، می گوید: پروژه توسعه شبکه فاضلاب هویزه که با حمایت مدیران صنعت نفت و تخصیص اعتبارات مناسب به اجرا درآمده است، هزاران نفر از شهروندان را تحت پوشش قرار می دهد. اجرای این طرح، ضمن ارتقای سطح خدمات شهری، نشان دهنده توجه جدی صنعت نفت به خدمت رسانی پایدار و حمایت از مناطق کمتر برخوردار و نفت خیز است.

با در نظر گرفتن پروژه های عام المنفعه ای که صنعت نفت در مناطق کم برخوردار و مجاور تاسیسات نفتی تعریف می کند و آن را به مرحله اجرا می رساند، می توان دریافت که رویکرد مدیران ارشد صنعت نفت در حمایت از شهرهای همجوار تأسیسات نفتی، رویکردی جدی و هدفمند است و اجرای چنین طرح هایی با هدف بهبود کیفیت زندگی و ارتقای سطح خدمات عمومی مردم این مناطق با جدیت ادامه خواهد داشت.

همکاری که سرود تعهد را در دل کارگاه های نفت اهواز زمزمه کرد

هم نشینی آفتاب و آهن

لیلا مهداد |  سال هاست که صدای فلز و چرخش دستگاه ها با ضرباهنگ زندگی اش یکی شده؛گویی نفس های کارگاه با نفس های او هماهنگ می شود. از روزهای نوجوانی در آموزشگاه نفت تا شب های بی پایان کارگاه، زندگی اش با آهن و هنر ساخت گره خورده است. حالا بعد از سال ها کسب تجربه دست هایش با دقتی میلیمتری و حسی پدرانه، قطعاتی را می سازند که گاه جان ماشینی بزرگ را حفظ می کنند. روایت غلام عباس ایمری، رئیس تراشکاری کارگاه مرکزی اهواز، تنها شرح یک پیشه نیست؛ حکایت تعهدی ا ست که زمان نمی شناسد. قصه تجربه هایی است که با عرق جبین و خطری مدام به دست آمده؛ دغدغه ای که امروز، میان کمبود آموزش، فرسودگی تجهیزات و نسل تازه نیروی کار، بیش از همیشه نیاز به شنیده شدن دارد.

قدم به دنیای روشن فردا

غلام عباس ایمری، رئیس تراشکاری کارگاه مرکزی اهواز 52بهار را پشت سر گذاشته، با قامتی برخاسته از کوه های سرسخت زاگرس و دست هایی که روایتگر 35سال زندگی با دنیای مکانیک و ماشین افزار است، سال هاست در گرمای همیشگی اهواز زندگی می کند، جایی که آفتاب تندش با حرارت دستگاه ها درمی آمیزد و هر دم، نسیمی است که بوی روغن و فلز را با خود می برد. زندگی اما برای او همواره با انتخاب های آسان پیش نرفته است. زمانی که بار تامین خانواده بر دوشش نشست، هنوز در آستانه نوجوانی بود؛ زمانی برای رویاپردازی های بلند، اما واقعیت راه دیگری نشان می داد. پس از پایان دوره راهنمایی با مدرکی که به گفته خودش «سیکل» بود، چشمش به تابلویی افتاد که سرنوشتش را رقم زد؛ شرکت ملی نفت ایران استخدام می کرد. تابلویی ساده، اما دریایی به روی آینده. همان شد. در آزمون ورودی آموزشگاه فنی وحرفه ای شهید باهنر نفت اهواز ثبت نام کرد. پس از پشت سر گذاشتن آزمون کتبی و مراحل گزینش در مهرماه 1367 قدم به دنیایی گذاشت که بوی روغن، صدای همهمه دستگاه ها و شِکوه آهن را با خود داشت؛ دنیایی که وعده آینده ای روشن می داد.

هویتی تازه از جنس دقت و صبر

دو سال آموزش فشرده، مانند پله هایی از جنس تلاش و اشتیاق، یکی پس از دیگری طی شد. سال نخست با هنرهای پایه ای آغاز شد؛ فلزکاری با ضرباهنگ چکش، جوشکاری با جرقه های رقصان و نجاری با عطر کهنه چوب. هر کدام زبانی بود برای گفت وگو با ماده. سال دوم، عمق بیشتری یافت؛ «تراشکاری با دقت هزارم میلیمتر»، غرش موتورهای درون سوز و تپش منظم پمپ ها. در کنار این رقص دست ها با ابزار، ذهن او نیز صیقل خورد. درس های تئوری مانند فنون، رسم فنی و حساب فنی به کارگاه ذهنش نظم دادند و ترکیبی زیبا پدید آوردند؛ هنر دستانی توانا با فرماندهی اندیشه ای آگاه. این سال ها، تنها یادگیری یک شغل نبود؛ ساخت هویتی تازه بود؛ هویتی از جنس دقت، صبر و افتخار به خلق چیزی باارزش.

تعمیر شاهرگ های صنعت نفت

پاییز 69 با بوی خاک نمناک و رنگ طلایی برگ ها، او را به آغوش کارگاه مرکزی اهواز کشاند. این بار نه به عنوان شاگرد که به عنوان یک تراشکار؛ با ابزاری در دست و اطمینانی تازه در نگاه. سال ها گذشت، گویی در ریتم یکنواخت و موزون چرخش ماشین ها حل شد. حدود 15سال، هنر فرزکاری را با چنان دقتی پیش برد که هر قطعه، امضای او را بر خود داشت. سپس نوبت به دنیای مدرن تر و دقیق تر رسید؛ «ورود به قلمرو دستگاه هایCNC.» در این دنیا، دیگر تنها چرخش فلز مهم نبود؛ بلکه گفت وگویی پیچیده میان ذهن برنامه نویس و زبان ماشین برقرار بود. او هم اپراتوری را آموخت و هم زبان این دستگاه های دقیق را؛ جایی که دقت به اندازه نفس کشیدن حیاتی بود: «در سه سال اخیر در جایگاه سرپرست بخش تراشکاری ایفای نقش می کنم.» نقش او اکنون تنها ساخت قطعات نیست، بلکه هدایت سمفونی پیچیده ای متشکل از ۳۲ نوازنده زبده است؛ ترکیبی از نیروهای رسمی با خاطراتی انباشته، قراردادی ها با انگیزه ای تازه و ارکان ثالث با تخصصی فشرده: «همگی متخصص، باتجربه و اغلب دارای مدارک دانشگاهی.» کارگاه زیر نظر او، مانند یک ارکستر بزرگ است که باید هماهنگ بنوازد: «کاری که به این بخش سپرده می شود، معمولی نیست. ساخت تجهیزات و تعمیر قطعاتی که شاهرگ های صنعت نفت هستند؛ از استخراج گرفته تا انتقال و فرآوری.» قطعاتی که گاه در اعماق زمین یا در قلب خطوط لوله وظیفه ای حیاتی بر دوش می کشند. دقت در اینجا یک انتخاب نیست، یک اجبار است: «کوچک ترین انحراف، ساده ترین اشتباه، می تواند موجی از پیامدهای بزرگ و پرهزینه ایجاد کند»؛ بنابراین، هر جرقه، هر تراش و هر اندازه گیری زیر دید تیز و مسئولانه او و همکارانش حکم یک تصمیم سرنوشت ساز را دارد.

هر قطعه یک قصه دارد

به گفته ایمری در ظاهر، ساعت کاری در کارگاهشان همانند دیگر ادارات شرکت ملی مناطق نفت خیزجنوب است اما قلب تپنده واقعیت، ضرباهنگی دیگر دارد: «هنگامی که اورهال کارخانه ها در پیش است یا توربین ها و کمپرسورها نیاز به ترمیمی اساسی دارند و زمانی که دکل های حفاری در میانه بیابان انتظار پاسخی فنی می کشند، زمان از چارچوب همیشگی خود خارج می شود. در این لحظات، ساعت تنها عددی بر دیوار است.» چراغ های کارگاه از سپیده دم تا شامگاه و گاه از شامگاه تا سپیده دم، روشن می مانند و سایه های خمیده متخصصان را روی قطعات غول پیکر می افکنند :«قطعاتی که راهی این واحد می شوند، گویی از گوشه گوشه دنیای پیچیده نفت گردآوری شده اند؛ از روتور توربین های عظیم و کمپرسورهای طاقت فرسا گرفته تا پمپ ها و ژنراتورهای حیاتی؛ از تبدیل های حفاری با آن رزوه های دقیق و ابعاد متنوع تا قطعاتی چون تیوبینگ هنگر، چوک فلنج، کیسینگ و دریل کالر. فلنج هایی از کلاس های مختلف، بیس پایلوت ها و رزوه های فرسوده ای که باید دوباره جان بگیرند.» هر کدام قصه ای از فشار، حرارت و فرسایش دارند.

تکیه بر گنجینه دانش و تجربه

چنین است که به برکت تخصص و تجربه نایاب کارشناسان این بخش از گستره مناطق نفتخیز جنوب، قطعات برای ساخت یا تعمیر به اینجا کوچ می کنند. گاهی نیز در مواردی خاص خود کارشناسان به مناطق دوردست سفر می کنند تا با حضور بر بالین دستگاه، تشخیصی دقیق ارائه دهند: «تمام این فرایند حساس، در حالی جریان دارد که طنین سنگین تحریم ها، دسترسی به ماشین آلات به روز و باکیفیت را به رویایی دشوار تبدیل کرده است.» از سوی دیگر، سایه فرسودگی تجهیزات و کمبود برخی قطعات بر دشواری های کار می افزاید و بار مسئولیت را دو چندان می سازد: «با این همه، در میان جرقه های کارگاه و هیاهوی دستگاه ها، نیروهای متعهد و خستگی ناپذیر این بخش با تکیه بر گنجینه دانش و تجربه خود و با عزمی راسخ می کوشند تا اهداف را به سرانجام برسانند و مانعی فراروی تپش نبض استخراج و صادرات نفت این مرز و بوم ایجاد نشود.»

قطعات کوچک اما گره گشا

ایمری می گوید: کار ما آنقدر حساس و اثرگذار است که گاه زمان از تابعی معمولی به اربابی سخت گیر تبدیل می شود. ساعت و تقویم، معنای همیشگی خود را از دست می دهند و «باید»ی بزرگ، جای هر «می شود»ی را می گیرد: «وقتی قطعه ای در میان ماشین متوقف می ماند یا چرخ دکل و خط تولید حتی برای یک لحظه از حرکت می ایستد، دیگر فرقی نمی کند روز باشد یا شب؛ راهی کارگاه می شویم. مثل روزی که برای بازسازی رزوه یک «تبدیل حفاری» مربوط به دکل 84 اهواز، خود را به کارگاه رساندیم.» فضای آشنا، با صدای یکنواخت و اطمینان بخش دستگاه ها، بوی تند روغن و فلز و تمرکزی سنگین پر شد؛ تمرکزی که در آن، هر میلی متر نقش سرنوشت ساز خود را بازی می کند. کاری که شاید در نگاه اول، تنها یک قطعه ساده به نظر برسد اما در واقع، کلید ادامه کار دکلی است که توقفش هر لحظه اش هزینه ای به دامن می آورد. همین قطعه به ظاهر کوچک، گره گشای حرکتی بزرگ خواهد بود.

   کوچ آموزش به دل کارگاه

اینجا، تعهد پیش از وقت سنج آغاز می شود؛ جایی که بار مسئولیت، سبکی خواب را زیر پا می گذارد و کارگاه، حتی در سحرگاهان خسته، گرم ترین خانه دوممان می شود، اما زخمی آرام و کهنه، روزبه روز عمیق تر می شود: «با تعطیل شدن آموزشگاه های تخصصی نفت، مسیر ورود جوانان تازه نفس اما آماده و آموزش دیده به کوچه ای تنگ و محو تبدیل شد.» آن پشتوانه مطمئن از میان رفت؛ نسل هایی که پیش از ورود به هیاهوی کارگاه، نوازش فلز را با انگشتان تجربه کرده بودند و ذهنشان برای سنگینی این فضا آماده بود. در چنین فضایی، آموزش ناگزیر به دل کارگاه کوچید؛ آموختن در حین انجام: «راهکاری که اگرچه ناگزیر اما مسیری طولانی و پرفرازونشیب است و بهایی پنهان بر دوش همه می گذارد.» یادگیری در کنار دستگاه های غران، زیر سایه قطعات سنگین و در میان پروژه های حساس، نه تنها ضرباهنگ کار را کند بلکه سایه خطر را نزدیک تر می کند. در اینجا، حتی یک چشم برهم زدن ناآگاهانه هم می تواند آثاری ماندگار و دردناک بر جای بگذارد.

نیروهایی که گاه خود معمایی تازه اند

به باور او کارگاه، آزمایشگاه شخصی نیست: «اینجا تجربه باید پیش از رویارویی با واقعیت شکل گرفته باشد، نه هم پا با آن. نبود بنیان محکم آموزش بار اضافه ای بر دوش استادکاران کهنه کار می گذارد و روند انتقال دانش ناب را دشوار و شکننده می کند؛ گنجینه ای که اگر با شتاب و بی دقتی منتقل شود، هم جان ها را می فرساید و هم اصالت کار را خدشه دار می سازد.» و افسوس که واقعیتی تلخ، رفته رفته چهره می گشاید: «بسیاری از نیروهایی که در سالیان اخیر پا به این عرصه گذاشته اند، چه رسمی، چه قراردادی و چه برون سپاری، نه از مسیرهای کارشناسی و تخصصی که اغلب از درهای غیرحرفه ای وارد این صنعت شده اند. حاصل آن چنان که باید روشن کننده نیست. این نیروها نه تنها گرهی از کار نمی گشایند که گاه خود به معمایی تازه تبدیل می شوند؛ معمایی که حل آن به عهده پیشکسوتان است.» به اعتقاد ایمری، ساعتی که باید به پیشبرد پروژه اختصاص یابد، ناچار صرف آموزش الفبای کار، تصحیح خطاهای مقدماتی و مراقبت بی وقفه می شود: «انگیزه و توانی که باید سازنده و آفریننده باشد، در مسیر جبران کمبودهای تجربه و دانش اولیه به باد می رود.»

دو تکیه گاه جدا در قلبم

در میان این همه دغدغه کاری، زندگی شخصی اش هم با روایت خودش پیش می رود. دو پسر دارد: «دو تکیه گاه قلبم که هر کدام دنیایی جداگانه در خود دارند.» در روزهای اخیر درگیر اعزام پسر کوچک تر بوده به سربازی:«این چند روز درگیری ذهنی و عملی اعزام پسر کوچکترم به سربازی را داشتم.» روزهایی آکنده از رفت وآمد، اندیشه و نگرانی های پدرانه که ناخواسته زمان را از کف آدم می رباید. ایمری دوست دارد پسرها راه پدر را در پیش بگیرند و صنعت نفت گره بخورد با زندگی شان: «دوست دارم پسرهایم همکارم شوند. اگر فرصت و مسیر هماهنگ شود، همکار شدن آنها با من نیز دور از ذهن نیست.» به باورش کار، وقتی با شناخت و اعتماد عجین شود، شکلی دیگر می یابد: «پسر بزرگترم نیز به تازگی، حدود دوسال است که به عنوان نیروی پیمانکاری در همین مجموعه مشغول به کار شده.» تجربه ای تازه برای پسر و آرامش خاطری کم رنگ، اما عمیق برای پدر که می بیند نسل بعد، قدم در راهی می گذارد که او سال ها با رنج و عشق پیموده است.

بانویی شاغل که افتخارآفرین طایفه شد

  دختر پایتخت در خانه نفت

لیلا مهداد |  تاریخ تولدش به سال 1359 برمی گردد؛ آخرین ماه تابستان؛ 8 شهریور. دختر متولد پایتخت را «شیما» نامیدند، از خاندان «ابراهیم زاده »ها؛ دختری که مادرش برای اولین بار حس مادر شدن را از او هدیه گرفت. چند سال بعد از این حس و حال بود که دختر کوچک دیگری وارد خانواده «ابراهیم زاده» بزرگ شد تا خانواده شان  4 نفری شود. «شیما» دختر «ابراهیم زاده» بزرگ و فرزند ارشد خانواده است؛ دختری تلاشگر و سختکوش که دوست دارد، هر کاری را به بهترین شکل انجام دهد. دوران کودکی اش مانند همه کودکان پایتخت نشین در کوچه های پر از بچه و در میان هیاهوی کودکان گذشت؛ تصویری زیبا که دیگر برای کودکان دهه 70 به بعد تکرار نشد. تصویری زیبا از آن دوران که همیشه در خاطره هایش زنده است. از یک جایی به بعد دوران کودکی، نوبت به درس و مدرسه رسید. دختر «ابراهیم زاده» ها هم شبیه به هم سن و سال هایش، نامش را در میان دانش آموزان یکی از مدارس ثبت کرد و شد دبستانی. از همان دنیای کودکی آرزوهای بزرگ در سر داشت؛ پس عزمش را جزم کرد تا آرزوهایش را در زندگی واقعی تجربه کند؛ بنابراین با خود عهد کرد، روزی به وقت بزرگی، طایفه «ابراهیم زاده »به او افتخار کنند.  او که امروز مدیر گروه پژوهش روش های ازدیاد برداشت از مخازن نفت و گاز پژوهشگاه صنعت نفت است، در گفت وگو با خبرنگار «مشعل» از رویاها و تلاش هایش در رسیدن به موقعیت امروز خود گفت که در ادامه می خوانید.

شیما ابراهیم زاده، امروز به یکی از افتخارهای خانواده ابراهیم زاده تبدیل شده است. او با تلاش و پشتکار، آرزوهایش را به واقعیت تبدیل و ثابت کرد هیچ رویایی دور از دسترس نیست.

تحصیل در مهندسی شیمی به حکم سرنوشت

دوران کودکی کوتاه است و چشم برهم زدنی نوبت به بزرگسالی و تصمیم های بزرگ تر می رسد. دوران خوش کودکی و نیمکت نشینی در مدرسه برای «شیما ابراهیم زاده» هم پایان یافت و نوبت به تصمیم های بزرگ تر و زندگی در عالم بزرگسالی رسید.  دخترک دیروز، حالا دختر خانمی شده بود که برای ورود به فضای دانشگاه و دانشجو شدن کتاب ها را بارها و بارها مرور کرده بود تا رشته ای را برای تحصیل انتخاب کند و شغل و آینده اش را بسازد. به وقت انتخاب رشته، پدر با حساسیت بالا این مسئولیت را به عهده گرفت. پدری که در انتخاب رشته و دانشگاه، بعد مسافت برایش جزو اولویت ها بود تا مبادا بعد مسافت، روزهای تحصیل را برای دخترکش سخت کند. انتظارها به سر رسید و سرانجام نتایج کنکور آمد. قسمت خوش ماجرا آنجا بود که نام «ابراهیم زاده» در میان اسامی قبول شدگان دانشگاه علم و صنعت بود در رشته مهندسی شیمی. دوره 4 ساله کارشناسی با تمام شیرینی ها و سختی هایش که تمام شد،  او به مقاطع بالاتر اندیشید و در همان رشته در کلاس های درس دانشگاه امیرکبیر حاضر شد. آموختن به مذاقش خوش آمده بود، برای همین دکترا را از دانشگاه علوم تحقیقات فارغ التحصیل شد. قسمت جالب توجه داستان درس خواندنش آنجاست که در دوره ای که خود را برای کنکور آماده می کرد، رویاهایش را در مهندسی عمران به هم می بافت، هرچند در نهایت، زور سرنوشت بیشتر از رویاهایش بود و او شد دانشجوی مهندسی شیمی. براساس رتبه قبولی اش در کنکور تصمیم گرفت خود را در رشته مهندسی شیمی محک بزند: «خدا را شاکرم. حتما صلاح بر این بوده که در این رشته تحصیل کنم.» همان ابتدای تحصیل به شیمی علاقه پیدا می کند و دوباره تصمیم می گیرد در این مقطع از زندگی هم بهترین خودش باشد.

با طرح نخبگان جذب صنعت نفت شد

تاریخ به سال 1382 رسید، گویی خردادماه بود که جذب به واسطه طرح نخبگان مطرح شد و از آنجا که رتبه سوم علم و صنعت را داشت، جذب صنعت بزرگ نفت شد: «کارم را با ورود به شرکت ملی پالایش و پخش فراورده های نفتی ایران شروع کردم. تخصصم تحقیقات خوردگی و رنگ بود.» همه مدتی که در شرکت ملی پالایش و پخش فراورده های نفتی ایران مشغول به کار بود، از خواندن و تحقیق درباره مقاله های روزآمد دنیا هم غافل نشد: «در هر کاری که ورود پیدا می کنم، در وهله اول امیدوارم. هرچند تلاش می کنم در کارهایم خلاقیت و نوآوری داشته باشم؛ البته مدیران همیشه از این ایده ها استقبال می کنند و همین مساله باعث دلگرمی ام می شود و انگیزه ام را افزون می کند.»

او بعدها وارد پژوهشگاه صنعت نفت شد و تا امروز همان جا نقش آفرینی می کند و حالا 21 سال از روزی که وارد پژوهشگاه شده، می گذرد: «بیشتر فشار روی خودم بود، اما راضی ام. وقتی به گذشته نگاه می کنم، می بینم در هیچ جایی از زندگی ام کم نگذاشته ام.»

فرزندان در اولویت

ورود دختر پایتخت به خانواده نفت، برایش خوش یمن بود چون مصادف شد با تن کردن رخت سفیدبخت. «سال 1382 ازدواج کردم.» همسرش نفتی نیست، در یک شرکت خصوصی مرتبط با نفت کار می کند. سه سال بعد از نوعروس بودنش به سال 1385 مادر شد؛ روزهایی که برای اولین بار حس مادر شدن را می چشید. با دخترش حس مادر شدن را تجربه کرد: «دخترم 17 ساله است و پسرم 8 ساله.» از همان سال 1385 وظایف مادری به مسئولیت هایش در قامت همسر و کارمندی اضافه شد: «کار سختی بود، اما با مدیریت زمان و برنامه ریزی همه تلاشم را کردم تا از عهده همه وظایفم برآیم.» از همان روزهای ابتدایی که از بوی فرزند نورسیده اش سرمست شده بود، وظایفش را اولویت بندی کرد تا به همه کارهایش برسد: «وظیفه مادری اهمیت بالایی داشته و دارد، برای همین فرزندان، اولویت اول من هستند.» هرچند در تمام این سال ها نگذاشته است اولویت اولش، آسیبی به وظایفش در محیط کار بزند: «هر دو را به نوعی مدیریت کردم تا مشکلی پیش نیاید.»

از پس مسئولیت ها برآمده ام

کمک های همسر و حتی مادر و پدر باز هم چیزی از مسئولیت های مادریش کم نمی کرد: «همسرم در کارهای خانه کمک می کرد. پدر و مادرم هم بودند.» دخترش تا 6 سالگی طعم لذت گذراندن وقت با پدر و مادربزرگ را چشیده: «تا 6 سالگی دخترم پیش مادرم بود و در عین حال، مهد هم می رفت.» او برای دومین بار که مادر شد، خدا به او فرزند پسری عطا کرد: «پسرم را از همان ابتدا می بردم مهد پژوهشگاه.» دوران سختی بود، صبح زود با یک کودک کم سن وسال، خود را به محل کار رساندن، به کارها رسیدگی کردن و سرکشی به کودک، اما از پس این مسئولیت هم برآمدم: «پسرم خودکفا تر و اجتماعی تر بار آمده است.»

تعصب به وطن

ابراهیم زاده شبیه همه مادران، دل نگران فرزندانش است، هرچند تنها به نقش راهنما بودن برایشان اکتفا کرده و انتخاب ها را به عهده خودشان گذاشته تا آن طور که دوست دارند، زندگی شان را قدم به قدم بسازند: «انتخاب رشته شاید یکی از اولین انتخاب های بچه ها باشد. در این زمینه راهنمایی شان می کنم، اما برایم فرقی ندارد در نفت خدمت کنند یا در جایی دیگر. به هر دوی آنها گفته ام در هر جایگاهی هستند، باید به فکر خدمت به سرزمین و مردم خود باشند.» باور قلبی «ابراهیم زاده» این است که هیچ کدام از ما نباید برای این کشور کم بگذاریم: «ایران ظرفیت زیادی دارد، فقط کافی است هدفمان خدمت باشد.»

 کارهای بزرگ می توان انجام داد

اشتیاق و انرژی مثبتش به صدایش هم رخنه کرده. وقتی از ایران، پیشرفت و سرافرازی وطن حرف می زند، تعصب پشت تک تک واژه هایش کمین کرده: «همه کشورها محدودیت هایی دارند. متاسفانه تحریم ها محدودیت هایی برایمان به وجود آورده اند، هرچند با وجود همین محدودیت ها هم می شود کارهای بزرگی انجام داد.» او در حال حاضر مدیر گروه پژوهش روش های ازدیاد برداشت از مخازن نفت و گاز پژوهشگاه صنعت نفت است: «در همه این سال ها همکار اصلی و مسئول پروژه بودم.» او بر این باور است هر مسئولیتی استرس های خاص خود را دارد، به خصوص اگر به دنبال این باشیم که همه چیز به درستی پیش برود: «کار ما هم استرس های خودش را دارد و راهی جز مدیریت آن نداریم.»

تمایلی به مدیریت ندارم

مدیر گروه پژوهش روش های ازدیاد برداشت از مخازن نفت و گاز پژوهشگاه صنعت نفت بر این باور است که زنان مدیران خوبی هستند و برای این ادعا استدلال هم دارد: «زنان نگاه چندبعدی به مسائل دارند. توجه به جزئیات در ذات زنان است.» با همه این تفاسیر او خیلی شیفته مدیریت نیست: «مدیریت مشغله فکری زیادی دارد و در کنار مسئولیت های دیگر کار را کمی سخت می کند؛ بنابراین شرایط کنونی را ترجیح می دهم. در سطوح بالای مدیریتی، مدیر باید 24 ساعته در خدمت باشد و این از توانم خارج است، چون بچه هایم اولویت اولم هستند.» به باور او مشکلات در همه کارها و مشاغل به چشم می خورد و معتقد است برخی گلایه های زنان نفت به حق است.

این شیرزن ایران زمین به آینده خیلی امیدوار است: «به طور حتم، آینده روشن است و کشور پیشرفته تر از امروز خواهد بود، تنها کافی است همه مردم امیدوار باشند و برای آن روزها تلاش کنند.»  

به گفته گرجی، آموزش دیگر یک فعالیت جنبی نیست؛ بلکه قلب تپنده تحولات صنعت نفت است و متعهد هستیم با بهره گیری از بهترین استانداردها و روش ها، نیروی انسانی توانمند و آینده نگر تربیت کنیم.

تعادل کار و زندگی

با هدف بهبود کیفیت زندگی کارکنان اقماری و خانواده هایشان، شرکت ملی نفت ایران با اجرای برنامه های آموزشی ویژه، گام های موثری برداشته. این برنامه ها نه تنها به ارتقای مهارت های تخصصی کارکنان کمک می کند؛ بلکه با تمرکز بر تعادل کار و زندگی به حل چالش های خانوادگی آنان نیز می پردازد: «کارکنان اقماری به طور معمول  14روز در بیابان ها و مناطق دورافتاده مشغول به کارند، پس از این دوره کاری، 14روز را به خانواده های خود اختصاص می دهند. با این حال، دوری از خانواده و شرایط سخت کاری، گاهی مشکلاتی را برای این عزیزان و خانواده هایشان به همراه دارد.»

به باور گرجی، برای رفع این چالش ها، شرکت ملی نفت ایران، طرحی ویژه را در مراکز آموزشی خود، بویژه مرکز آموزش محمودآباد اجرا کرده است: «در این طرح، کارکنان اقماری در دوره استراحت (رست ) خود به مراکز آموزشی مراجعه می کنند تا دوره های تخصصی شان را بگذرانند. همزمان، خانواده های آنان نیز به این مراکز دعوت می شوند تا افزون بر تفریح، در دوره های آموزشی مهارت های زندگی شرکت کنند. این دوره ها که به مدت 3 روز برگزار می شوند، بر تعادل کار و زندگی و بهبود روابط خانوادگی تمرکز دارند.»

از طاقچه تا مشاوره خانوادگی

رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران از طرح «از بوم به بوم» می گوید، از اینکه در این طرح، هدف آشنایی خانواده کارکنان با فرهنگ و محیط بومی منطقه است: «این برنامه نه تنها به افزایش تعلق سازمانی کارکنان کمک می کند؛ بلکه باعث تقویت تعامل مثبت بین آنان و جامعه محلی می شود.» به گفته گرجی، یکی دیگراز اقدام های همسو در این زمینه، توسعه دسترسی به منابع آموزشی است، این پیگیری ها سبب شده تا همه کارکنان و خانواده هایشان، صاحب اشتراک کتابخانه دیجیتال «طاقچه» شوند و این یعنی دسترسی به بیش از 47هزار عنوان کتاب و فراهم آوردن زمینه مشارکت در مسابقات کتابخوانی.

او معتقد است، برنامه های آموزشی شرکت ملی نفت ایران برای کارکنان اقماری و خانواده هایشان، نشان دهنده عزم این شرکت برای پرداختن به ابعاد مختلف زندگی شغلی و شخصی کارکنان است: «این طرح ها که از دوره های زندگی محور در مرکز محمودآباد تا توسعه دسترسی دیجیتال به منابع دانش را دربر می گیرد، گام های موثری در مسیر ایجاد تعادل کار و زندگی و بهبود روابط خانوادگی برداشته.» به اعتقاد گرجی، تداوم و گسترش چنین برنامه هایی می تواند به ارتقای کیفی محیط کاری و زندگی این قشر زحمت کش بینجامد.

حمایت از خانواده ها

برای حمایت بیشتر از خانواده های کارکنان اقماری، شرکت ملی نفت ایران مشاورانی را در مراکز آموزشی  این شرکت مستقر کرده است؛ رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران از مشاورانی سخن به میان می آورد که حتی پس از ساعت اداری نیز در دسترس هستند تا خانواده ها بتوانند مسائل و چالش هایشان را با آنان در میان بگذارند: «این اقدام، بویژه برای کارکنانی که به دلیل دوری از خانواده با مشکلاتی مواجه اند، بسیار موثر بوده.» به گفته گرجی، این برنامه ها با استقبال گسترده ای از سوی کارکنان اقماری و خانواده هایشان روبه رو شده: «در سالی که گذشت، نزدیک به هزار نفر از کارکنان اقماری به همراه خانواده هایشان در مرکز آموزش محمودآباد شرکت کردند و از دوره های آموزشی بهره بردند. همچنین در مرکز آموزشی اصفهان با توجه به محدودیت های موجود، هفته ای یک دوره برگزار می شود که همچنان مورد استقبال قرار گرفته.» گرجی با بیان اینکه این برنامه ها نه تنها به ارتقای مهارت های تخصصی کارکنان کمک می کند؛ بلکه با تمرکز بر بهبود کیفیت زندگی خانوادگی بین کار و زندگی آنان نیز تعادل ایجاد می کند، می گوید: «شرکت ملی نفت  ایران با این اقدام ها، گام های موثری در مسیر حمایت از کارکنان اقماری و خانواده هایشان برداشته و این برنامه ها همچنان با موفقیت در حال اجرا هستند.»

از کتابخانه تا کانون دانش

رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران از این می گوید که واحد مرکز اطلاع رسانی با گذر از هویت سنتی کتابخانه به کانونی پویا برای تربیت متخصصان و ارتقای فرهنگی تبدیل شده است: «این تحول، رسالت اصلی این مرکز را در دو حوزه آموزش تخصصی و فرهنگ سازی عمومی بخوبی نشان می دهد.» به گفته گرجی، تمرکز بر برگزاری دوره های ضمن خدمت و همچنین برنامه هایی برای ارتقای دانش و مهارت های عمومی کارکنان است؛ اگرچه گام بلندی سرمایه گذاری بر باارزش ترین دارایی شرکت، یعنی سرمایه انسانی است: «به عنوان نمونه، دعوت از معلمان برتر و نویسندگان پرفروش برای حضور در سالن شهید بهشتی، فضایی برای تبادل اندیشه و تشویق به مطالعه ایجاد می کند.» گرجی از برگزاری کارگاه های تخصصی هم خبر می دهد: «برنامه ریزی برای حضور استادانی مانند دکتر لشکر بلوکی برای ارائه مفاهیم پیشرفته ای مانند «هنر رقصیدن با استراتژی» نشان از عمق و جدیت آموزش ها دارد.» به باور او، خدمت «کافه دانش» ابتکاری است که از درون خود کتابخانه متولد شده: «طرح هایی از این دست با تامین و ارسال نشریات معتبر بین المللی مطابق با نیازهای خاص هر مدیریت، دانش روز جهان را به طور مستقیم به میز تصمیم گیران می آورد.» به گفته رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران، انعقاد تفاهمنامه برای توسعه همکاری هم هست: «عقد تفاهمنامه با پلتفرم های آموزشی مانند مکتب خانه، نشان دهنده عزمی است برای استفاده از ظرفیت های بیرونی و ارائه خدمات متنوع به کارکنان، البته نمونه های مشابهی از استفاده از این ابزار برای همکاری های علمی و فناورانه در سایر نهادها نیز دیده شده است.»

تبدیل شدن به سازمان یادگیرنده

به گفته گرجی، تمامی این اقدام ها، از جلسات کتابخوانی گرفته تا تامین منابع دانش روز، با یک هدف بزرگ تر، همگرایی دارند؛ تبدیل شرکت به یک سازمان یادگیرنده: «این برنامه ها نشان می دهد، مرکز اطلاع رسانی تنها یک واحد پشتیبانی نیست؛ بلکه یک پیشران فرهنگی و دانشی در بدنه شرکت است.» به باور رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران، انجام این رسالت سنگین، البته با چالش هایی مانند جذب حداکثری کارکنان برای مشارکت در برنامه ها و سنجش اثرگذاری بلندمدت آنها همراه خواهد بود. با این حال مسیری که در پیش گرفته اند، مسیری است که سازمان های پیشرو در سراسر جهان آن را می پیمایند تا دانش را به اصلی ترین مزیت رقابتی خود تبدیل کنند.شرکت ملی نفت ایران با درک اهمیت آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی، بسترهای متنوعی برای ارتقای مهارت های کارکنان خود فراهم کرده؛  در واقع این شرکت با مراکز آموزشی دارای تاییدیه مانند آموزشگاه «کندو» همکاری می کند تا دوره های تخصصی با استانداردهای بالا برگزار شود. اگرچه این مرکز به عنوان رکن اصلی، محتوای آموزشی چندرسانه ای، اطلاع رسانی دوره ها و وبینارها را هم برای کارکنان ارائه می دهد. به باور گرجی ،در سازمان هایی مانند سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، رویکرد آموزشی از فرایندمحوری به پروژه محوری تغییر یافته: «این تحول به کارکنان امکان می دهد اثر مستقیم تلاش هایشان را در پروژه های واقعی ببینند؛ مسیری که به غنی سازی شغلی و افزایش انگیزه منجر می شود.

آموزش غواصی، تبدیل محدودیت به فرصت

وقتی مرزهای جغرافیایی و محدودیت های تحریمی، راه آموزش های تخصصی را مسدود می کنند، چه باید کرد؟ شرکت ملی نفت ایران به این پرسش، پاسخی عملی داده: «تکیه بر توان داخلی و تبدیل تهدیدها به دستاوردی افتخارآمیز.» این بار، نه در میادین نفتی که در عرصه آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی، شاهد خلق موفقیتی بزرگ از بومی سازی دوره های پیشرفته غواصی که پیش از این تنها در کشوری مانند آفریقای جنوبی ارائه می شد تا توانمندسازی آتش نشانان براساس استانداردهای سخت گیرانه بین المللی بوده ایم. این اقدام ها تنها به ارتقای ایمنی و تخصص ختم نمی شود؛ بلکه با ایجاد پلی برای دیپلماسی انرژی و میزبانی از متخصصان کشورهای همسایه، ظرفیت های آموزشی ایران را به رخ منطقه کشیده و گام های بلندی برای تبدیل شرکت به یک سازمان یادگیرنده برداشته است؛ داستانی که نشان می دهد با عزمی ملی و نوآوری، می توان بر هر چالشی غلبه کرد.یکی از چالش های پیش روی شان، آموزش های تخصصی حوزه غواصی بوده، به طوری که به گفته گرجی، پیش از این، کارکنان برای گذراندن دوره هایی مانند پزشکیاری غواصی به کشورهایی مانند آفریقای جنوبی اعزام می شدند؛ اما اکنون با محدودیت های ناشی از تحریم، این مسیر مسدود شده؛ اگرچه در مواجهه با این چالش به جای تسلیم شرایط شدن، دست به کار شدند و با تکیه بر توان داخلی، راه حلی نوآورانه طراحی کرده اند: «با همکاری متخصصان مجرب شرکت نفت فلات قاره ایران، پایانه های نفتی و استادانی که خود دارای مدارک معتبر بین المللی از آفریقای جنوبی بودند، توانستیم اولین دوره پزشکیاری غواصی را در داخل کشور برگزار کنیم.» رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران از حمایت بخش بهداشت و درمان شرکت و بهره گیری از اتاق فشار بیمارستان ارتش برای تحقق این مهم می گوید: «دوره مذکور برای 10نفر از غواصان با موفقیت برگزار شده و بازتاب بسیار مثبتی در پی داشته تا جایی که مدیرعامل دستور توسعه این دوره را برای سایر شرکت ها را صادر کرده است.»

توانمندسازی آتش نشانان؛ اولویتی که به واقعیت پیوست

بنا بر نظر گرجی، موضوع دیگری که با جدیت پیگیری شده، توانمندسازی آتش نشانان بوده: «با تعریف دوره های 12روزه تربیت آتش نشان بر اساس استاندارد بین المللی NFPA، گام بلندی در مسیر ارتقای مهارت های این عزیزان برداشتیم. نکته حائز اهمیت این است که در این دوره ها، تمایزی بین کارکنان رسمی، قراردادی و پیمانی قائل نشدیم و با حمایت مدیریت ارشد برای تمام این عزیزان سرمایه گذاری شد.» رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران، طراحی این برنامه های آموزشی را چنین دسته بندی می کند:« یک هفته دوره تئوری در مرکز آموزش محمودآباد و یک هفته دوره عملی در مجتمع آموزش فنون با استفاده از زمینه های آتش واقعی.» به باور گرجی، این دوره ها نه تنها برای آتش نشانان؛ بلکه برای افسران ایمنی نیز در نظر گرفته شده تا بتوانند در مواقع بحران، مدیریتی اثربخش و مبتنی بر دانش روز دنیا داشته باشند. به گفته او، این اقدام ها نشان می دهد با عزم جمعی و تکیه بر توان داخلی، می توان بر چالش ها غلبه کرد و حتی در شرایط سخت به کیفیت آموزش های تخصصی افزود؛ اگرچه ادامه این مسیر، نه تنها موجب ارتقای ایمنی و تخصص نیروی انسانی می شود؛ بلکه استقلال آموزشی شرکت را در بلندمدت تضمین خواهد کرد.

آموزش؛ پل ارتباطی دیپلماسی انرژی

رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران از اتفاقی دیگر خبر می دهد: «در حرکتی نمادین و راهبردی، مرکز آموزش با همکاری معاونت آموزش و توسعه مدیریت، گام بلندی در مسیر تقویت دیپلماسی انرژی برداشت.» به باور او، این اقدام با هدف تسهیم دانش و تجربه با همسایگان و کشورهای منطقه در عمل محقق شد. میزبانی از متخصصان تاجیکستان هم پیش از جنگ 12 روزه رخ داده: «میزبان جمعی از متخصصان کشور تاجیکستان در شرکت ملی حفاری ایران بودیم. این مهم با همکاری و پشتیبانی ارزشمند مدیریت اکتشاف به سرانجام رسید.» در این میان، نباید از دوره های تخصصی حفاری و اکتشاف غافل شد: «متخصصان مهمان، در دوره های فشرده و تخصصی طراحی شده شرکت کردند.» دوره هایی که شامل دوره های پیشرفته حفاری و کارگاه های تخصصی اکتشاف می شد: «این برنامه آموزشی فشرده که در بازه زمانی حدود 2 هفته برگزار شد، با استقبال و بازخورد بسیار مطلوبی از سوی شرکت کنندگان همراه بود.»

دستاوردهای کلیدی

به گفته گرجی، این برنامه پلی مستحکم برای همکاری های آتی فنی و مهندسی در سطح منطقه ایجاد کرد و شرایط تحکیم پیوندهای منطقه ای را فراهم آورد؛ اگرچه سبب نمایش ظرفیت های داخلی هم شد. به عبارت ساده تر، توانمندی های تخصصی و زیرساخت های آموزشی شرکت ملی نفت ایران بخوبی به نمایش گذاشته شد. رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران، یکی دیگر از دستاوردهای این اقدام را تقاطع آموزش و سیاست می داند و می گوید: «این رویداد، مصداق بارزی از کارکرد آموزش به عنوان یک ابزار توانمند در دیپلماسی انرژی بود و نشان داد که چگونه انتقال دانش می تواند روابط بین کشورها را عمق بخشد.» به باور او، این ابتکار عمل، الگویی موفق برای توسعه همکاری های آموزشی فرامرزی و تقویت جایگاه ایران به عنوان قطب آموزشی حوزه انرژی در منطقه است.

آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران، مجموعه ای راهبردی و ضامن ایمنی، پایداری و توسعه پایدار است

آموزش  زندگی با کار

لیلا مهداد | جایگاه آموزش در صنعت نفت دگرگون شده و این دگرگونی در سطوح مختلفی چون آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران، به یک راهبرد بدل شده است؛ آموزش در این شرکت فعالیت جنبی یا اداری صرف نیست؛ بلکه مجموعه ای راهبردی و ضامن ایمنی، پایداری و توسعه پایدار است. با همین رویکرد نیز ماموریت این بخش، سیاست گذاری کلان و تعیین استانداردهای آموزشی در سطح شرکت ملی نفت ایران با تکیه بر نقشه حاکمیتی آموزش و بهره گیری از خبرگان داخلی و استانداردهای بین المللی است؛ اگرچه رویکرد اصلی ، تربیت، توانمندسازی نیروی انسانی ماهر، بهره ور و البته همسو با تحولات صنعت نفت و فناوری های روز دنیاست. حسین گرجی، رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران در گفت وگو با خبرنگار «مشعل» از این دگرگونی ها می گوید.

با ابلاغ سند حکمرانی هوش مصنوعی در شرکت ملی نفت ایران، ماموریت فرهنگسازی و آموزش در این حوزه به آموزش مرکزی و مدیریت توسعه منابع محول شده است؛ اگرچه آموزش مرکزی هم دست روی دست نگذاشته و با انتشار فراخوانی در سطح این شرکت، از متخصصان حوزه های عملیات دعوت به همکاری کرده است.

رئیس آموزش مرکزی شرکت ملی نفت  از زمینه سازی برای ایجاد تحولات عمیق در شیوه های کاری و بهره وری با تشکیل کارگروهی در این زمینه می گوید؛ از اینکه دوره های آموزشی قدیم بازنگری و دوره های جدیدی طراحی شده اند. گرجی می گوید: «در این کارگروه، نزدیک به 20 عنوان دوره آموزشی جدید تعریف و دوره های موجود بازنگری شدند.» دوره هایی که در سطح شرکت ملی نفت ایران ابلاغ شد و حالا 6- 7 ماهی است که در مراکز و ادارات آموزشی در حال برگزاری است:«تمرکز اصلی دوره ها بر کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه های کلیدی مانند ا کتشاف، بهره برداری، حفاری و مخازن است. همچنین دوره های پایه ای مانند «مفاهیم هوش مصنوعی » و «کاربرد هوش مصنوعی در زنجیره ارزش » نیز ارائه می شود.»

او اظهار می کند:«دوره هایی که نه تنها به افزایش دانش و مهارت های کارکنان کمک می کنند؛ بلکه زمینه ساز تحولاتی عمیق در شیوه های کاری و بهره وری در صنعت نفت هستند.

آموزش، قلب تپنده تحولات

به باور گرجی، با توجه به ماموریت فرهنگسازی و تربیت نیروی انسانی، تمرکز بر جنبه های عملیاتی می تواند اثربخشی آموزش ها را افزایش دهد. او از دوره های مبتنی بر چالش های واقعی می گوید؛ یعنی از طراحی سناریوهای آموزشی حول مسائل ملموس صنعت نفت ایران مانند بهینه سازی تولید در یک میدان خاص یا پیش بینی خرابی تجهیزات.

به باور او، آموزش ها باید بر اهمیت کیفیت داده ها تاکید کنند؛ زیرا خروجی هر مدل هوش مصنوعی، مستقیما به صحت داده های ورودی وابسته است؛ هرچند او بر آموزش مفهوم ایجاد کپی دیجیتالی از دارایی های فیزیکی (مانند یک سکو یا خط لوله) که امکان شبیه سازی و آزمایش سناریوهای مختلف را بدون خطر و هزینه فراهم می کند، تاکید دارد: «در واقعیت با در نظر گرفتن این تحولات، آموزش مرکزی شرکت ملی نفت ایران در قامت یکی از ارکان اصلی توسعه پایدار و ایمنی در صنعت نفت شناخته می شود.» در واقع رویکرد نوین این مرکز، نه تنها به نیازهای فعلی صنعت پاسخ می دهد؛ بلکه با پیش بینی تحولات آینده، زمینه ساز رشد و پایداری بلندمدت در این صنعت است.

دانشگاه صنعت نفت آبادان با تربیت نسل تازه متخصصان در مسیر بازآفرینی قرار دارد

عطر کتاب با بوی نفت

لیلا مهداد | از خشت های نخستین علم و ایثار تا امروز، دانشگاه صنعت نفت همچون نگینی در تاریخ صنعت و مقاومت ایران خوش می درخشد. اینجا نه تنها مهندسان نفت پرورش یافته که شهیدانی از جنس علم و آرمان جان باخته اند. اکنون در سایه حمایت و با فرصتی طلایی، نسل جدیدی از استادان و دانشجویان، دوباره رویای شیرین بازگشت به اوج را می بینند تا این دانشگاه بار دیگر، سنگر تولید علم و پرورش کسانی شود که بار سنگین صنعت نفت ایران را بر دوش می کشند. محمدرضا خسروی نیکو، رئیس دانشگاه صنعت نفت در گپ و گفت با خبرنگار «مشعل» از لزوم ارتقای جایگاه این دانشگاه می گوید که مشروح آن را می خوانید.

در کرانه های آرام کارون، دانشگاه صنعت نفت با صلابت ایستاده؛ گوهری تابناک در تاریخ آموزش عالی ایران که ریشه هایش به سال 1318خورشیدی بازمی گردد؛ زمانی که پس از دانشگاه تهران، به عنوان دومین دانشگاه فنی کشور قد برافراشت و آغازگر راهی درخشان در تربیت مهندسان صنعت نفت شد. دانشگاهی که همچون درختی کهن و پرثمر، شاخه هایش را در شهرهای مختلف گسترده و امروز با چهار دانشکده اصلی، در تهران، اهواز، آبادان و علوم دریایی محمودآباد، نسلی از متخصصان را می پروراند که بازوان توانمند صنعت انرژی ایران هستند.

قلب تپنده آموزش های صنعت نفت

رئیس دانشگاه صنعت نفت می گوید: در این دانشگاه، رشته های مهندسی شیمی، مهندسی مکانیک، مهندسی نفت و مهندسی بازرسی فنی در مقطع کارشناسی تدریس  می شود و در کارشناسی ارشد نیز میزبان دانشجویان مشتاق با گرایش های گوناگون است.

محمدرضا  خسروی نیکو، دانشکده نفت اهواز را کانون پژوهش و تخصص می داند و بیان می کند: «این دانشکده با تمرکز بر مهندسی شیمی و نفت، فضایی پویا برای تحصیل در مقاطع مختلف فراهم کرده، اگرچه رشته مهندسی اتوماسیون و ابزار دقیق در مقطعی تعطیل شد، اما روح پژوهش در آن جاری است؛ البته در مقطع دکترا هم در دو رشته مهندسی شیمی و مهندسی نفت، اندیشمندان فردای صنعت را می پروراند.» 

پیوند هنر مدیریت با صنعت نفت

در دفتر مرکزی دانشکده نفت تهران، رشته های علوم انسانی با رنگ وبوی صنعت نفت درهم می آمیزد؛ بنا بر نظر رئیس دانشگاه صنعت نفت، در این دانشکده در مقطع کارشناسی، رشته حسابداری پایه گذاری شده و در کارشناسی ارشد نیز گرایش هایی جذاب از جمله «حقوق نفت و گاز»، «مدیریت پروژه»، «مدیریت مخازن هیدروکربنی» و «حسابداری» با گرایش های مالی و مدیریتی ارائه می شود. در واقع آنجا زبان قانون و اعداد در خدمت صنعت انرژی است. اگرچه دانشکده محمودآباد هم یادگاری از دریاست: «این دانشکده نیز روزگاری میزبان رشته مهندسی کشتی بود و خاطرات آموزش های مرتبط با دریا را در خود حفظ کرده است.» افزون بر این، دانشکده نفت آبادان در اوج تخصص در مقطع دکترای مهندسی نفت با گرایش های متنوع، پژوهشگران را به عمق چالش های این صنعت می برد. دانشگاه صنعت نفت، بیش از یک مجموعه آموزشی، یک اکوسیستم زنده علمی است که در آن عطر نفت با بوی کتاب درمی آمیزد و صدای چکش پژوهشگران، آینده صنعت انرژی ایران را می سازد: «این دانشگاه، نه تنها تاریخ ساز بوده بلکه هنوز هم یکی از قطب های تاثیرگذار در تربیت مغزهای متفکر صنعت کشور است.»

کیفیت بالای علمی دانشگاه به گواه آمار

دانشگاه صنعت نفت با وجود تمرکز بر کیفیت و گزینش نخبگان، 250 تا 300 دانشجو در همه مقاطع تحصیلی دارد.  این عدد به ظاهر کوچک، گواهی بر رویکرد کیفیت محور و نخبه پرور این دانشگاه است، اگرچه یکی از پرسش های مهمی که همواره مطرح می شود، چگونگی ارزیابی سطح علمی و کیفیت هیات علمی آن است. بنا بر نظر خسروی نیکوT کیفیت آموزش، صرفا با ادعا و گفتار مشخص نمی شود؛ بلکه خروجی های عینی و عملکرد دانش آموختگان، گواه واقعی آن هستند: «معیار روشن این موضوع، گزارش های سالانه سازمان سنجش پس از برگزاری آزمون کارشناسی ارشد است. این دوره آموزشی به دلیل اینکه دانشجویان کارشناسی دانشگاه ها، خود را در میدانی رقابتی با دیگر دانشگاه ها می سنجند، شاخصی قابل اتکا به شمار می رود.» به گفته او پس از سال 1395 و با برداشته شدن اولویت استخدام ویژه برای دانش آموختگان دانشگاه صنعت نفت آبادان، رتبه ورودی های آن کاهشی چشمگیر یافت: «در نگاه نخست، انتظار می رفت با کاهش رتبه ورودی، خروجی کیفی نیز افت کند، اما داده ها و آمارها تا سال 1403 خلاف این را نشان دادند.»

نفت در زمره 3 دانشگاه برتر کشور

بنا بر اسناد موجود، دانشگاه صنعت نفت، در رشته های تخصصی و اختصاصی همچون مهندسی نفت، مهندسی شیمی و مهندسی بازرسی فنی، همواره در زمره سه دانشگاه برتر کشور قرار دارد: «رقابت در این عرصه، همواره بین دانشگاه های صنعتی شریف، تهران، صنعتی امیرکبیر و صنعت نفت در جریان است؛ به گونه ای که گاهی، یکی در جایگاه نخست می درخشد و گاه دیگری. این جایگاه برتر، تنها در رشته های فنی محض نیز نیست، بلکه در کلان رشته های مهندسی، این دانشگاه حضوری پررنگ و تأثیرگذار دارد.» به باور رئیس دانشگاه صنعت نفت، این موضوع به روشنی نشان می دهد کیفیت فرایند آموزش، توانمندسازی دانشجویان و اثرگذاری هیات علمی دانشگاه، عاملی است که حتی با تغییر شرایط ورودی، همچنان خروجی هایی درخشان و رقابت پذیر تربیت می کند: «دانشگاه صنعت نفت با تبدیل دانشجویان به متخصصانی پیشرو، نه تنها جایگاه خود را حفظ کرده، بلکه هر روز بر عمق اثرگذاری علمی و صنعتی خود می افزاید.»

کارگاه بزرگ پژوهشی

حالا اگر بخواهیم به طور تخصصی تر به رشته های محوری دانشگاه صنعت نفت نگاه کنیم، داستان جالب توجه تر می شود. به عنوان مثال در رشته مهندسی نفت، اگر 10رتبه برتر کنکور کارشناسی ارشد را بررسی کنیم، می بینیم که 3 یا 4 نفر از آنها از همین دانشگاه هستند. این آمار چه معنایی دارد؟ این یعنی نظام آموزشی دانشگاه در طول 86سال گذشته به بلوغ و کارایی چشمگیری رسیده است؛ سیستمی که حتی با کاهش رتبه ورودی ها،

می تواند دانشجویان را چنان توانمند و عمیق تربیت کند که در رقابتی سراسری بدرخشند: «من به این سیستم نه فقط باور که ایمان دارم، زیرا عملکرد آن گواه زنده این موفقیت است.» خسروی نیکو بر این باور است که  فقط کافی است ورودی ها را اندکی تقویت کنیم تا شاهد اوج گرفتن بیشتر این مسیر باشیم: «اما این موفقیت تنها در آموزش خلاصه نمی شود، بلکه در عرصه پژوهش و پروژه های علمی نیز سایه ای گسترده دارد.» وقتی از پروژه های اجرایی و پژوهشی پرسیده می شود، باید گفت که این دانشگاه، گنجینه ای از طرح های نوآورانه و مطالعات پیشرفته در دست انجام دارد: «این دانشگاه پروژه های پژوهشی بسیار متنوع و گسترده ای دارد؛ آنقدر که بر اساس آمار مستند وزارت علوم، از نظر تعداد اعضای هیات علمی فعال در پژوهش، همچنین حجم مالی پروژه های تحقیقاتی، همواره در زمره 5 دانشگاه برتر کشور قرار دارد. این رتبه، تنها یک ادعا نیست؛ بلکه بر پایه گزارش های معتبر و اعداد تایید شده استوار است.» بنا بر نظر خسروی نیکو، این جایگاه نشان می دهد دانشگاه صنعت نفت، تنها یک مرکز آموزش نیست؛ بلکه یک کارگاه بزرگ پژوهشی است که در آن ایده ها به فناوری تبدیل می شوند و هر پژوهش، گامی است به سوی خودکفایی و تعالی صنعت نفت و انرژی ایران.

شراکت در پروژه های میدان محور بزرگ

به بیان خسروی نیکو، اگر بخواهیم از نمونه هایی ملموس نام ببریم که اکنون در دستان پژوهشگران این دانشگاه جان می گیرند، باید به پروژه های میدان محور بزرگ اشاره کنیم؛ میدان گچساران و میدان فروزان: «این میدان ها از پیچیده ترین و چالش برانگیزترین میادین نفتی کشور به شمار می روند که مسئولیت پژوهش و توسعه فناوری های مرتبط با آنها، به این دانشگاه سپرده شده است.» رئیس دانشگاه  صنعت نفت همچنین درباره فعالیت روی موضوع ازدیاد برداشت با همکاری شرکت نفت و گاز اروندان در مناطق نفت خیز جنوب و جمع آوری گازهای همراه که این روزها در تمام محافل صنعتی از آن صحبت می شود، می گوید: « تمرکز ویژه ای روی این موارد است؛ به طوری که سال گذشته، یک پروژه بسیار موفق را که برای نخستین بار در کشور اجرا شد، در مناطق نفت خیز جنوب به پایان رساندیم. پایلوت این طرح با ظرفیت ۵ میلیون فوت مکعب در روز در کارخانه ان جی ال ۶۰۰ راه اندازی شد و اکنون در گام بعدی در حال طراحی و توسعه همان نقشه با ظرفیت ۳۰میلیون فوت مکعب در روز هستیم که کاملا با تکیه بر دانش و توانمندی اساتید و پژوهشگران دانشگاه صنعت نفت انجام می شود.»

تبدیل علم به فناوری و ارزش آفرینی

خسروی نیکو درباره تعامل با شرکت های تابعه نیز می گوید: «پیش از هر چیز، نیازمند ریل گذاری دقیق و ساختاریافته هستیم؛ این مسیر معمولا از طریق تفاهمنامه ها و توافقنامه های همکاری با شرکت ها آغاز می شود. برخی از درخواست ها نیز به صورت موردی و  براساس نیازهای فنی و اجرایی صنعت به ما ارجاع می شود.» او خبر خوش هم دارد؛ انعقاد تفاهمنامه های بسیار پربار و عملیاتی با چند شرکت بزرگ نفتی در چند ماه گذشته. توافق هایی که به گفته رئیس دانشگاه صنعت نفت بر پایه توانمندی های واقعی دانشگاه شکل گرفته اند؛ نه فقط روی کاغذ، بلکه در عمل: «ما دقیقا براساس تخصصی که داریم، پیشنهاد همکاری داده ایم و خوشحالیم که بیشتر این پروژه ها امروز اجرایی شده و خروجی های ملموس آنها قابل مشاهده اند. این فضای همکاری پویا نه تنها اعتماد صنعت به دانشگاه را نشان می دهد، بلکه ثمره ای است از سال ها تلاش برای تبدیل علم به فناوری و فناوری به ارزش آفرینی در صنعت نفت ایران.»

ادغام فناوری های نوین با آموزش و مدیریت

بنا بر نظر خسروی نیکو، در طول این سال ها، فضای آموزشی و پژوهشی دانشکده، تحولی چشمگیر و پویا را تجربه کرده است:«اگر بخواهیم تصویری از این روند ترسیم کنیم، باید به یاد بیاوریم که جو حاکم بر کشور و نیازهای صنعت اکنون با 20سال پیش، تفاوتی بنیادین پیدا کرده است.» به واقع در گذشته، آموزش، اغلب بر انتقال دانش پایه متمرکز بود، اما امروز همزمان دو رسالت بزرگ را بر دوش می کشیم؛ از یک سو، دانشجو باید تشویق شود تا نقش یک کارآفرین را در خود پرورش دهد، مفهومی که دو دهه پیش کمتر در فضای آکادمیک و دانشگاهی جای داشت. از سوی دیگر، دانشجویان را باید چنان تربیت کنیم که بتوانند پاسخگوی نیازهای زنده و ملموس امروز صنعت نفت باشند. به عنوان نمونه، هوش مصنوعی که تا چند سال پیش شاید موضوعی فانتزی یا آکادمیک محض به نظر می رسید، امروز به ضرورتی عملیاتی تبدیل شده است: «در دانشگاه  نیز مدیران و معاونان را موظف کرده ایم تا از ابزارهای هوشمند و داشبوردهای هوش مصنوعی، برای تصمیم سازی اولیه، غربالگری داده ها و بهبود فرایندها استفاده کنند. این تنها یک گام کوچک از حرکت بزرگ به سوی ادغام فناوری های نوین در بطن آموزش و مدیریت است.»

در مسیر بلوغ تدریجی

به باور خسروی نیکو ، در حوزه کارآموزی و اشتغال نیز، این نگاه تحول یافته اثر خود را نشان می دهد: «دانشگاه صنعت نفت از ابتدا با یک ماموریت روشن تأسیس شد و آن تأمین نیروی انسانی متخصص برای صنعت نفت کشور بود. امروز هم این ماموریت پابرجاست، اما با عمق و گستردگی بیشتر.» به زعم او، موفقیت در این ماموریت، بیش از هر چیز به کیفیت آموزش و ایجاد پل مستمر با صنعت وابسته است: «دانشجوی امروز، نه تنها باید مهندسی بلد باشد، بلکه باید بتواند با ابزارهای نوین، ارتباط برقرار کند؛ او باید ایده هایش را به کسب وکار تبدیل و در محیط های پیچیده صنعتی، نقش یک حل کننده مساله را بازی کند.» به گفته رئیس دانشگاه صنعت نفت، این مسیر، همان بلوغ تدریجی دانشگاه است؛ از یک مرکز آموزشی محض به یک اکوسیستم زنده که در آن آموزش، پژوهش، کارآموزی، فناوری و کارآفرینی در هم می آمیزند تا نسلی را پرورش دهد که نه فقط مصرف کننده علم که خالق ارزش و پیشران صنعت فردا باشند.

تعصب و ماندگاری

بنا بر مستندات، فلسفه وجودی دانشگاه صنعت نفت، ریشه در پژوهشی ژرف و آینده نگر دارد که در روزگار آغازین صنعت نفت ایران از سوی متخصصان انگلیسی انجام شد. آنها با مطالعه ای عمیق بر جامعه و جغرافیای استان خوزستان دریافتند که نفت در این خطه، نه فقط یک ثروت زیرزمینی بلکه هویتی زنده و جایگاهی ویژه در جان مردم دارد. در آن زمان، ظرفیت نیروی انسانی بومی محدود بود، بنابراین، آنان راهکاری هوشمندانه طراحی کردند؛ جمع آوری نخبگان جوان از سراسر کشور و پرورش آنان در بطن همین مناطق نفت خیز به گونه ای که پس از تحصیل، نه تنها در صنعت بمانند که با دل و جان به آن تعلق خاطر پیدا کنند. آنها به درستی دریافته بودند که نگهداری انسان در محیطی دشوار، تنها با پول و رفاه ممکن نیست. آنچه ماندگاری می آفریند، احساس رضایت، معنابخشی به کار و حس تعلق به حرفه است؛ از این رو، حتی پیش از آغاز ترم اول از تابستان قبل، نوجوانان 17ساله را به آبادان می آوردند و نخستین درس را به آنان می آموختند؛ زبان تخصصی و فرهنگ زندگی با نفت. این دانشجویان در فضایی آکنده از احترام به صنعت نفت پرورش می یافتند. اگر امروز با فارغ التحصیلان سال های دور این دانشگاه که بسیاری از آنان اکنون در کهنسالی به سر می برند، صحبت شود، درخواهید یافت که چنان از نفت سخن می گویند؛ گویی از عشقی دیرینه یا از خاطره ای خوش حرف می زنند. این تعصب زیبا و ماندگار، راز اصلی ماندگاری طولانی مدت آنان در صنعت نفت بود.

حرفه ای برای تمام عمر

امروز نیز، اگر بخواهیم نیروهای متخصص نه فقط جذب که در صنعت نفت پایدار بمانند، باید آن فرهنگ عمیق و عشق به نفت را دوباره زنده کنیم. باید به جوانان نشان دهیم که در خوزستان، در شهرهایی مانند مسجدسلیمان و  آبادان، نفت تنها یک صنعت نیست؛ یک هویت، یک افتخار و یک شیوه زندگی است، همان گونه که فوتبال در برزیل، در خون مردم جریان دارد: «ما باید بتوانیم نخبگان را از اقصی نقاط کشور جذب کنیم، در این خاک مقدس آموزش دهیم تا آنان بیاموزند نفت، حرفه ای برای تمام عمر است. تنها با ایجاد این تعلق خاطر فرهنگی و حرفه ای است که می توانیم منابع انسانی وفادار و اثرگذار تربیت کنیم و همان نقش تاریخی دانشکده را در پیشبرد صنعت نفت، با موفقیتی درخشان ادامه دهیم.»

ماموریت گرایی در دانشکده های نفت

رئیس دانشگاه صنعت نفت می گوید: «با توجه به همه آنچه بیان شد، نقش ساختار مدیریتی هوشمند و پویا در دانشگاه، به عنوان قلب تپنده تحول و پیشرفت، اهمیتی کلیدی دارد. ساختار مدیریتی در دانشگاه صنعت نفت، بر پایه ای اصولی استوار است که بتواند مأموریت های خطیر این نهاد را در زمانه ای پیچیده و متحول به سرانجام برساند.» شرایط امروز کشور با دو دهه گذشته تفاوتی بنیادین کرده و به تبع آن نمی توانیم با الگوهای مدیریتی دیروز، دانشکده فردا را مدیریت کنیم: «تغییر، یک ضرورت گریزناپذیر است و خوشبختانه در همین چند ماه گذشته، نشانه های روشنی از این تحول در دانشگاه پدیدار شده است.» به زعم او یکی از مهم ترین اقدام ها، کاهش موازی کاری ها و تمرکز بر منافع ملی و دانشگاهی بوده است: «به روشنی آموخته ایم که منافع دانشگاه و کشور باید بر منافع فردی، اولویت داشته باشد. بر همین اساس، دانشکده های صنعت نفت هم ماموریت گرا شده اند؛ به این معنا که هر دانشکده، بر اساس نیازهای امروز صنعت نفت و تحولات جهانی، مأموریت خود را بازتعریف کرده است.»

مدیریت چابک

خسروی نیکو ادامه می دهد: در عمل، این به آن معناست که رشته های آموزشی و پژوهشی باید پیوسته با نیازهای صنعت هماهنگ باشند و در صورت لزوم بازنگری شوند و ارتباطی زنده و تنگاتنگ با بدنه صنعت حفظ کنند: «خوشبختانه این روند آغاز و در جلسات هیات امنا، ماموریت های کلان دانشگاه به صورت راهبردی تعریف و در نقشه راه دانشکده گنجانده شده است.» به گفته رئیس دانشگاه صنعت نفت، اکنون این مأموریت ها به شاخص های عینی و قابل اندازه گیری تبدیل شده اند که سالانه میزان پیشرفت و اثربخشی ما را مشخص می کنند: «این شاخص ها کمک می کنند تا بدانیم کجا ایستاده ایم، چقدر به اهداف خود نزدیک شده ایم و در مسیر تحول، چه نقاط قوت قابل بهبود داریم.» به این ترتیب، ساختار مدیریت دانشگاه نه بر اساس سنت های ثابت، بلکه بر پایه چابکی، پاسخگویی به نیاز روز و انعطاف پذیری بنا شده است: «این تحول مدیریتی، همان عصری است که دانشگاه را برای پرورش نسل آینده ساز صنعت نفت، توانمند و آماده نگاه می دارد.»

تربیت انسان های تاریخ ساز

رئیس دانشگاه صنعت نفت می گوید: «وقتی به شرایط امروز دانشگاه نگاه می کنم، این را یک موقعیت استثنایی و طلایی می بینم. با حمایت های بی دریغ و پشتیبانی وزیر نفت از دانشگاه، امروز پنجره به سوی آینده ای درخشان گشوده شده است. این فرصت را نه تنها به خود بلکه به تمام همکاران و دانشجویان گوشزد می کنم که باید از این ظرفیت بی نظیر حداکثر بهره را ببریم تا دانشگاه را بار دیگر به جایگاه رفیع و تاریخی خود بازگردانیم.» به گفته او، دانشگاه صنعت نفت در طول تاریخ پرفروغ خود خدماتی بزرگ به صنعت نفت ایران کرده و حتی در دوران انقلاب اسلامی نیز سهمی تأثیرگذار داشته است: «اجازه بدهید شاخصی گویا برایتان مثال بزنم؛ آمار شهید در دانشگاه صنعت نفت، یکی از بالاترین ها در میان دانشگاه های کشور است. این آمار، تنها یک عدد نیست؛ روایتگر روحیه ایثار و از خودگذشتگی نسلی است که در راه وطن جان باخته اند.»

خسروی نیکو ادامه می دهد: «در جنگ ۱۲روزه، یکی از شهدای کلیدی و تأثیرگذار، از فارغ التحصیلان دانشگاه صنعت نفت بود. این نمونه ها به روشنی نشان می دهند که دانشگاه صنعت نفت، همیشه پایگاه تربیت انسان های مؤثر و تاریخ ساز بوده است. به خود و همکارانم همواره می گویم باید همه آنچه در توان داریم، برای این دانشگاه بگذاریم تا بار دیگر به جایگاه اصلی خود بازگردیم. همان گونه که معاون اول رئیس جمهوری نیز در جلسه ای در وزارت نفت تأکید کرد که اگر به دنبال رفع ناترازی ها در صنعت هستیم، باید فارغ التحصیلان دانشگاه صنعت نفت را آنچنان که شایسته است، تربیت کنیم و امروز، این مأموریت، بهانه اصلی تلاش ماست؛ احیای جایگاه دانشگاه، تربیت نیروهای متعهد و متخصص و پیوند دوباره این نهاد تاریخی با بدنه پویای صنعت نفت کشور. این مسیر با حمایت های امروز و همت جمعی ما، بی گمان به سرانجامی درخشان خواهد رسید.» 

پارک فناوری و نوآوری صنعت نفت

پذیرش شركت های فناور بر مبنای نیازهای واقعی

رئیس پارک فناوری و نوآوری صنعت نفت گفت: پذیرش واحدهای فناور در پارک فناوری صنعت نفت بر اساس نیازهای واقعی وزارت نفت با رویکرد مساله محور انجام می شود.

سید فرهنگ فصیحی در نشست مشترک با مهدی دژحسینی، مدیر پژوهش و فناوری شرکت ملی پالایش و پخش فراورده های نفتی ایران افزود: شرکت هایی که فناوری و پروژه های آنها کاربرد عملیاتی در حوزه نفت، گاز و پالایش داشته باشد، از مشوق ها و امتیازهای پارک بهره مند خواهند شد.

وی با اشاره به برخورداری پارک فناوری صنعت نفت از امتیازهای مشابه مناطق آزاد، از جمله معافیت های گمرکی و مالیاتی افزود: این امتیازها با هدف حمایت هدفمند از شرکت های فناور و دانش بنیان، به منظور حل مسائل اولویت دار صنعت نفت تخصیص داده می شود.

فصیحی، توسعه زیرساخت های پایدار برای استقرار شرکت های دانش بنیان، حرکت به سمت ایجاد شهرک انرژی، ایجاد منطقه هوشمند فناورانه و بهره گیری از ظرفیت شبکه شرکت های فناور مستقر در پارک های علم و فناوری سراسر کشور را  از محورهای اصلی برنامه های پارک عنوان کرد.  وی گفت: ایجاد زیرساخت هایی مانند تأمین برق، آب، خدمات نگهداری و زیرساخت های مشترک آزمایشگاهی و صنعتی، شرایط لازم را برای ارائه خدمات مطمئن به صنعت نفت فراهم می کند.

اجرای پروژه های فناورانه

مهدی دژحسینی، مدیر پژوهش و فناوری شرکت ملی پالایش و پخش فراورده های نفتی ایران نیز با اشاره به اولویت حاکمیتی کاهش آلایندگی نفت کوره در نیروگاه ها گفت: تمرکز این شرکت بر اجرای پروژه های پژوهشی و فناورانه با هدف کاهش آلایندگی، به ویژه در ۱۴ نیروگاه کشور در فصل زمستان است. وی با اشاره به اجرای پروژه های پایلوت موفق در این حوزه از جمله در پالایشگاه لاوان افزود: طراحی و استقرار سیستم های کاهش آلایندگی پیش از ورود نفت کوره به نیروگاه ها در دستور کار قرار دارد و ایجاد یک مرکز تخصصی نفت کوره در پارک فناوری می تواند نقش مهمی در تجمیع توان شرکت های فناور، دانشگاه ها و استانداردسازی فناوری ها ایفا کند.

دژحسینی همچنین بر ضرورت ایجاد آزمایشگاه های مرجع، توسعه همکاری با دانشگاه ها و پژوهشگاه ها، استفاده از ظرفیت اعتبار مالیاتی و صندوق های پژوهش و فناوری و پیشبرد پروژه های هوشمندسازی و تحول دیجیتال در پالایشگاه ها و پخش تأکید کرد و افزود: تعامل ساختارمند میان پارک فناوری، شرکت های تابعه وزارت نفت و مراکز پژوهشی، زمینه اجرای اثربخش پروژه های فناورانه و تحقق اهداف کاهش آلایندگی، افزایش بهره وری و ارتقای استانداردهای زیست محیطی را فراهم می کند.

شرکت نفت مناطق مرکزی ایران   

نشست مشترک ادارات برنامه ریزی نیروی انسانی

سومین نشست مشترک ادارات برنامه ریزی نیروی انسانی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران و شرکت های تابعه به میزبانی شرکت بهره برداری نفت و گاز غرب برگزار شد.

سومین نشست مشترک ادارات برنامه ریزی نیروی انسانی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران(شرکت های بهره برداری نفت و گاز غرب، شرق و زاگرس جنوبی) با هدف ارتقای کیفیت برنامه ریزی، هماهنگی بیشتر میان واحدها و بررسی چالش های پیش رو در زمینه مدیریت سرمایه انسانی برگزار شد.

در جریان این نشست، موضوع هایی همچون بهینه سازی فرایندهای نگهداشت نیرو، ارتقای مهارت های تخصصی کارکنان و استفاده از فناوری های نوین در مدیریت منابع انسانی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. همچنین راهکارهایی برای افزایش بهره وری و کاهش هزینه های عملیاتی در چارچوب سیاست های کلان شرکت نفت مناطق مرکزی ایران ارائه شد.

شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی 

اجرای پروژه های نوآورانه با تکیه بر توان داخل

مدیر پالایشگاه سوم شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی از اجرای موفق پروژه های نوآورانه و فناورانه با تکیه بر توان داخل خبر داد و گفت: حرکت هدفمند این پالایشگاه در به روزرسانی زیرساخت ها، بومی سازی تجهیزات و توسعه برق پشتیبان، نقش مهمی در افزایش ایمنی، بهره وری و پایداری تولید گاز کشور ایفا کرده است. محمد شفیع موذنی با تشریح آخرین اقدام ها و دستاوردهای فناورانه این پالایشگاه گفت: پالایشگاه سوم در سال های اخیر با رویکردی نوآورانه و اتکا به دانش فنی کارکنان متخصص خود، پروژه های شاخصی را در حوزه فناوری های نوین با موفقیت به اجرا رسانده است. وی یکی از مهم ترین این پروژه ها را  اصلاح و به روزرسانی سیستم تانک گیجینگ خواند و افزود: در این پروژه، سیستم قدیمی اندازه گیری مخازن با آخرین فناوری روز دنیا جایگزین شد که نتیجه آن افزایش دقت، ارتقای ایمنی عملیاتی و بهبود مدیریت ذخیره سازی بوده است. این اقدام به طور کامل با تکیه بر توان داخلی انجام شد و نمونه ای موفق از بومی سازی فناوری های پیشرفته به شمار می رود. مدیر پالایشگاه سوم شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی درباره آثار اقتصادی این رویکرد گفت: استفاده از فناوری های بومی، افزون بر صرفه جویی قابل توجه ارزی، سبب افزایش بهره وری، کاهش زمان تعمیرات و ارتقای پایداری تولید در پالایشگاه شده است.

کاهش ۶۲ درصدی مشعل سوزی

مدیر پالایشگاه هفتم شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی از تحقق کاهش ۶۲ درصدی مشعل سوزی در ۹ ماه نخست سال ۱۴۰۴ نسبت به مدت مشابه پارسال خبر داد و گفت: این دستاورد نتیجه تلاش شبانه روزی متخصصان و اجرای پروژه های زیست محیطی است. مهرداد عبدی با تأکید بر اهتمام ویژه پالایشگاه هفتم شرکت مجتمع  گاز پارس جنوبی به کاهش آلایندگی های زیست محیطی اظهار کرد: این اقدام ها به منظور رعایت الزام های قانونی محیط زیست، تعهد به استقرار استانداردهای بین المللی و ایفای مسئولیت های اجتماعی مجموعه انجام شده است. وی با اشاره به کاهش ۶۲ درصدی فلرینگ (مشعل سوزی) در ۹ ماه نخست سال ۱۴۰۴ نسبت به مدت مشابه پارسال افزود: این موفقیت حاصل تلاش مستمر کارکنان و متخصصان پالایشگاه و به مدار آمدن کمپرسورهای   Off-Gas  است که نقش مهمی در کنترل و کاهش گازهای ارسالی به مشعل ایفا کرده اند. مدیر پالایشگاه هفتم  شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی همچنین از کاهش ۳۱ درصدی انتشار گاز گوگرد دی اکسید در پایان ۹ ماه امسال نسبت به ابتدای سال خبر داد و گفت: این دستاورد در نتیجه تلاش همکاران و راه اندازی مجدد واحد بازیافت گوگرد پس از انجام تعمیرات اساسی و موردنیاز محقق شده است.

پیشرفت فاز نخست بازفراورش گازهای فلر

مدیر پالایشگاه هشتم  شرکت مجتمع گاز  پارس جنوبی از پیشرفت اجرایی فاز نخست پروژه راهبردی بازفراورش گازهای فلر با هدف صیانت از منابع ملی و کاهش آلاینده ها در این پالایشگاه خبر داد. هادی چابوک گفت: با آغاز عملیات نصب نخستین کمپرسورهای رفت وبرگشتی پروپان و بوتان، فاز نخست پروژه بازفراورش گازهای فلر در پالایشگاه هشتم شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی، وارد مرحله ای تعیین کننده شده است؛ پروژه ای راهبردی که با هدف کاهش گازهای مشعل، بازیافت اقتصادی گازها و ارتقای شاخص های زیست محیطی صنعت گاز کشور در حال اجراست. وی افزود: پروژه بازفراورش گازهای فلر، به عنوان یکی از طرح های کلیدی کاهش فلرینگ در این پالایشگاه، در سه فاز اجرایی برنامه ریزی شده و هم اکنون فاز نخست آن از پیشرفت مطلوب اجرایی برخوردار است.

آموزش های هدفمند با ارتقای توان عملیاتی

 مدیر پالایشگاه چهارم شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی با تأکید بر نقش کلیدی آموزش های تخصصی در ارتقای توان عملیاتی کارکنان گفت: اجرای آموزش های هدفمند، مبتنی بر شایستگی و توسعه فردی، آمادگی نیروی انسانی این پالایشگاه را برای فعالیت ایمن و پایدار در شرایط سخت زمستانی به طور چشمگیر افزایش داده است. بهزاد سالاری با اشاره به اهمیت سرمایه انسانی در پایداری تولید گاز کشور گفت: نیروی انسانی این پالایشگاه با بهره مندی از تجربه، تخصص و آموزش های مستمر از آمادگی بالایی برای فعالیت مؤثر در شرایط عملیاتی دشوار برخوردار است و می تواند نقش تعیین کننده ای در عبور ایمن از فصل سرد سال ایفا کند. وی با بیان اینکه آموزش، محور اصلی ارتقای بهره وری، ایمنی و پایداری تولید است، افزود: امسال آموزش های تخصصی متعددی در حوزه های ایمنی، بهره برداری، مدیریت بحران و تعمیرات تجهیزات برای کارکنان عملیاتی و فنی برگزار شده است.

شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب

امضای پنج قرارداد تأمین کالا و پژوهشی

شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب برای تأمین تجهیزات و کالای مورد نیاز ، سه قرارداد با شرکت های سازنده داخلی و برای تأمین نیازهای پژوهش و فناوری دو قرارداد پژوهشی امضا کرد.

مدیریت تدارکات و امور کالا شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب در حاشیه  شانزدهمین نمایشگاه تخصصی ساخت تجهیزات صنعت نفت خوزستان برای تأمین تجهیزات موردنیاز مناطق نفت خیز جنوب سه قرارداد با شرکت بهسازان جنوب، جهاد دانشگاهی واحد خوزستان و مجتمع فولاد و نورد آسین ابهر امضا کرد.

قرارداد خرید دو قلم کالا TUBING HEAD SPOOL & TUBING HANGER مشتمل بر ۲۵۰ عدد درمجموع به ارزش بیش از یک هزار میلیارد ریال بین مدیریت تدارکات و امور کالا شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب و شرکت بهسازان جنوب امضا شد.

همچنین قرارداد خرید پنج قلم  کالا  شامل یک قلم مته و چهار قلم نازل مته حفاری به ارزش حدود 98 میلیارد ریال میان مدیریت تدارکات و امور کالا شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب و جهاد دانشگاهی واحد خوزستان امضا شد.

مدیریت تدارکات و امور کالا شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب در ادامه قرارداد خرید یک قلم لوله ۶ اینچ بدون درز با ضخامت ۷.۹۲ میلیمتر مشتمل بر 10 هزار شاخه معادل ۱۱۶ هزار متر در مجموع به ارزش بیش از چهار هزار و 760 میلیارد ریال با شرکت مجتمع فولاد و نورد آسین ابهر امضا کرد.

معاونت پژوهش و فناوری شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب  نیز در حاشیه شانزدهمین نمایشگاه تخصصی ساخت تجهیزات صنعت نفت خوزستان برای تأمین نیازهای پژوهش و فناوری مناطق نفت خیز جنوب دوقرارداد پژوهشی با یک شرکت دانش بنیان و دانشگاه شهید بهشتی امضا کرد.

بررسی تجربی و عددی رفتار هایپر الاستیک توپک های تمیزکننده خطوط لوله به منظور انتخاب توپک تمیزکننده مناسب برای هر خط لوله به دانشگاه شهید بهشتی با اعتبار ۵۵ میلیارد ریال سپرده شد که این قرارداد بین رئیس امور حقوقی و قراردادهای شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب و نماینده معاون پژوهش و فناوری دانشگاه شهید بهشتی امضا شد.

همچنین شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب قرارداد ساخت و راه اندازی سامانه ماسه گیر فرایندی واحد نمک زدایی منصوری به ارزش حدود ۱۵۰ میلیارد تومان را با شرکت دانش بنیان اروند سامانه طراح امضا کرد که این قرارداد بین رئیس امور حقوقی و قراردادهای این شرکت و مدیرعامل شرکت دانش بنیان اروند سامانه طراح شد.

شركت ملى صنایع پتروشیمى ایران
جانبازان و توان یابان صنعت نفت در میدان رقابت

هفتمین المپیاد سراسرى فرهنگ ورزشى جانبازان و توان یابان وزارت نفت به میزبانى شركت ملى صنایع پتروشیمى ایران، درمجتمع فرهنگى ورزشى نفت محمودآباد برگزار شد.
این المپیاد ورزشی با حضور نزدیک به 500 نفر ورزشکار، کادرفنی و سرپرست تیم های چهارشرکت اصلی تابعه وزارت نفت (شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی گاز ایران، شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران و شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران) در 6رشته شنا، شطرنج، فوتسال، دارت، تیراندازی و تنیس روی میز برگزارشد. در پایان برگزاری این المپیاد  سراسری که 25 تا 30 دیماه درمجتمع فرهنگى ورزشى نفت محمودآباد برگزار شد، از تیم ها و نفرات برگزیده با اهدای جوایز تجلیل شد. مراسم اختتامیه هفتمین المپیاد فرهنگی ورزشی جانبازان و توان یابان وزارت نفت، با حضور مدیران و مسئولان ارشد صنعت نفت و خانواده های ورزشکاران برگزار و از نفرات و تیم های برتر این دوره از رقابت ها با اهدای مدال و جوایز تجلیل شد.

شرکت ملی پخش فراورده های نفتی منطقه چهارمحال و بختیاری

رشد 8/7 درصدی مصرف بنزین

مدیر شرکت ملی پخش فراورده های نفتی منطقه چهارمحال و بختیاری گفت: در9 ماه امسال مصرف بنزین در مقایسه با مدت مشابه در سال قبل، 8/7 درصد افزایش داشته است. ساسان تیموری با اشاره به مصرف روزانه بنزین در این منطقه گفت: در بازه زمانی یاد شده، مصرف روزانه بنزین در سطح استان، بیش از یک میلیون و 363هزار لیتر گزارش شده است. مدیر شرکت ملی پخش فراورده های نفتی منطقه چهارمحال و بختیاری افزود: در این مدت، بیش از 221 میلیون لیتر نفت گاز به مصرف کنندگان عرضه شده است.

وی درباره استفاده از کارت سوخت شخصی نیز اظهار کرد: شهروندان موارد ایمنی را هنگام سوخت گیری رعایت کنند و در صورت پرسش درباره کارت سوخت و انتقاد از نحوه خدمات رسانی جایگاه های عرضه سوخت با مرکز پاسخگویی و ارتباط با مشتریان 09627 شرکت ملی پخش فراورده های نفتی ایران تماس بگیرند.

شرکت گاز استان گلستان

نصب بیش از 3700 انشعاب گاز

از ابتدای امسال تا پایان آذرماه،  بیش از ۳ هزار و ۷۰۰ انشعاب گاز در استان گلستان نصب شده است.

ابوالفضل نرسی، مدیرعامل شرکت گاز استان گلستان با اعلام نصب بیش از ۳ هزار و ۷۰۰ انشعاب گاز در این  استان افزود: در حال حاضر ۳۳۳ هزار و ۲۲ انشعاب در سطح استان نصب شده که از این تعداد، ۱۶۷ هزار و ۲۵۰ مورد مربوط به شهرها و ۱۶۵ هزار و ۷۷۲ مورد نیز در روستاها بوده است. وی افزود: در حال حاضر در استان گلستان ۱۰۰ درصد خانوار شهری و بیش از ۹۹ درصد خانوار روستایی مصرف کننده گاز طبیعی هستند.

مدیرعامل شرکت گاز استان گلستان  از مشترکان خواست به منظور پایداری جریان گاز، در مصرف این نعمت الهی نهایت صرفه جویی را داشته باشند.

شرکت پالایش گاز ایلام

انجام بیش از ۶۸۰۰ دستور کار تعمیراتی

  رئیس تعمیرات شرکت پالایش گاز ایلام از انجام بیش از ۶ هزار و ۸۰۰ دستور کار تعمیراتی با صرف بیش از ۱۰۱ هزار نفر- ساعت در ۹ ماه امسال خبر داد و گفت: ۳۸ درصد از این فعالیت ها با رویکرد پیشگیرانه و پیش بینانه انجام شده که نشان دهنده تحول راهبردی در مدیریت نگهداشت تجهیزات بوده است.

حسن زرگوشی با اعلام ثبت رکورد قابل توجه در حوزه نگهداشت و تعمیرات بیان کرد: فعالیت های واحد تعمیرات به سه دسته «پیشگیرانه و پیش بینانه»، «اصلاحی و اضطراری» و «عمومی و متفرقه» تقسیم می شود.

وی با اشاره به اینکه در بازه زمانی مورد بررسی، در مجموع ۶ هزار و ۸۰۸ دستورکار تعمیراتی با صرف ۱۰۱ هزار و ۵۳۳ نفر-ساعت به انجام رسیده است، اظهار کرد: بیش از ۲ هزار و ۵۴۷ مورد معادل ۳۸ درصد از این دستورکارها در حوزه پیشگیرانه و پیش بینانه بوده که نشان دهنده تأکید مدیریت بر کاهش خرابی های ناگهانی و افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات است.

رئیس تعمیرات شرکت پالایش گاز ایلام با بیان اینکه بیش از یک هزار و ۹۹۸ دستور کار شامل ۲۹ درصد مربوط به فعالیت های اصلاحی و اضطراری و ۲ هزار و ۲۶۳ مورد شامل ۳۳ درصد در دسته فعالیت های عمومی و متفرقه طبقه بندی شده اند، تصریح کرد: در همین مدت ۵ هزار و ۳۸۴ مجوز انجام کار صادر شده که شامل ۳ هزار و ۴۱۰ مورد «پرمیت گرم»، ۸۳۳ مورد «پرمیت شعله باز» ۳۱۳ مورد «پرمیت سرد» و ۸۲۸ مورد «ام تی اس» بوده است که بر رعایت دقیق پروتکل های ایمنی در تمام عملیات ها تأکید دارد.

تقاضاگذاری برای تجهیزات کلیدی

زرگوشی همچنین  گفت: در بخش تعمیرات پیش بینانه، اقدام های مؤثری مانند صدور یک هزار و ۸۹۰ روتین برای دستورکارهای پیشگیرانه و پیش بینانه، انجام ۷۶۳ مورد تست و کنترل ارتعاش تجهیزات دوار و ۴۹ مورد آنالیز روغن صورت گرفته است. وی افزود: در فرایند تعمیرات اساسی امسال بیش از ۴ هزار و ۲۰۰ تجهیز شامل تجهیزات ثابت، دوار، شیرآلات، ابزار دقیق و برقی مورد بازرسی، نوسازی، تعمیر یا تنظیم قرار گرفتند.

رئیس تعمیرات شرکت پالایش گاز ایلام بیان کرد: برگزاری نشست های تحلیل ریشه ای خرابی (آرسی ا) در دستور کار قرار داشته است؛ به طوری که در ۹ ماه امسال، ۱۵ نشست کارشناسی برگزار و بر اساس بررسی های صورت گرفته ۷۶ اقدام اصلاحی به تصویب رسید.

شرکت ملی حفاری ایران

هم افزایی میان صاحبان علم، فناوری و صنعت

مدیرعامل شرکت ملی حفاری ایران گفت: برگزاری شانزدهمین نمایشگاه تخصصی ساخت تجهیزات صنعت نفت خوزستان با هدف توسعه اقتصاد دانش محور و ایجاد هم افزایی میان صاحبان علم، فناوری و صنعت، نقش مهمی در فراهم سازی بستر نوآوری های علمی و اقتصادی کشور ایفا می کند.

مرتضی فولادی با اشاره به اینکه این شرکت به عنوان یکی از پیشگامان حمایت از سازندگان و تولیدکنندگان داخلی، همواره کوشیده است در مسیر توسعه ساخت داخل، ارتقای کیفیت محصولات و افزایش توان رقابتی تولیدات بومی تأثیرگذار باشد، بیان کرد: این نگرش افزون بر تقویت زنجیره تأمین نیازهای صنعت حفاری، زمینه ساز توسعه اشتغال و مشارکت مؤثر در رشد و شکوفایی اقتصادی کشور است. وی با بیان اینکه تأمین به موقع کالا و مواد، نقشی تعیین کننده در پیشگیری از وقفه های عملیاتی، کاهش انتظارات، شتاب بخشی به اجرای برنامه توسعه میدان های نفت و گاز و افزایش بهره وری دارد، گفت: برگزاری نمایشگاه های تخصصی، فرصتی ارزشمند برای شرکت های دانش بنیان و سازندگان فراهم می آورد تا توانمندی ها و ظرفیت های خود را به صورت مستقیم با مخاطبان و صاحبان صنایع به اشتراک بگذارند و این تعامل دوسویه، زمینه دریافت بازخوردهای مؤثر و بهبود مستمر کیفیت و کمیت تولیدات را فراهم می سازد.

فولادی افزود: از نگاه دیگر این رویداد تخصصی بستری است که شرکت های زیرمجموعه صنعت نفت در کنار سازندگان و دانش بنیان ها گرد هم آمده و ضمن آشنایی با ظرفیت های تولید قطعات و تجهیزات کاربردی این صنعت در داخل، در زمینه نیازهای خود رایزنی و تبادل نظر کنند.

افتخارهایی که فرزند نفتی در کاراته به ارمغان آورد

گام به گام تا قـهرمانی

حمیدرضا زینلی| آرتمیس میرفندرسکی، فرزند همکار نفتی، نوجوانی با پشتکار و اراده ای مثال زدنی که از نخستین قدم هایش روی تاتامی تا امروز مسیر قهرمانی را با عزمی راسخ و بی وقفه دنبال کرده است. او با توانایی های خارق العاده، استقامت در تمرین ها و حمایت بی دریغ پدر و مادر ورزشکارش، نه تنها در رقابت ها درخشان ظاهر می شود، بلکه هر حرکت و هر مدالش، روایتگر داستانی از تلاش، صبر و انگیزه ای است که نگاه مخاطب را به خود جلب می کند. آرتمیس با هر گام روی تاتامی، انرژی و اعتماد به نفس خود را نشان داده و ثابت کرده است که چالش ها، مانع تحقق اهداف کسی که با اراده پیش می رود، نیستند. روایت او، فراتر از مدال و سکو، نمونه ای روشن از تعهد، امید و عشق به ورزش است؛ الگویی برای همه نوجوانانی که می خواهند رؤیاهای خود را دنبال و با پشتکار، قدم به قدم مسیر قهرمانی را طی کنند.

در دل یک خانواده ورزشکار، جایی که ورزش نه یک سرگرمی بلکه بخشی از زندگی روزمره است، آرتمیس میرفندرسکی مسیر خود را به عنوان یک نوجوان کاراته کا آغاز کرد. از همان دوران کودکی، علاقه اش به حرکات پرانرژی و فیلم های اکشن، جرقه ای شد برای ورود به دنیای ورزش های رزمی. با حمایت والدینی که خود ورزشکار و مربی بودند، توانست مهارت هایش را پرورش دهد و روحیه ای قوی و مستقل پیدا کند. هر روز تمرین، هر حرکت روی تاتامی و هر تجربه در مسابقه، بخش دیگری از مسیر او را شکل داده و او را به نقطه ای رسانده است که اکنون به عنوان یک نوجوان پرتلاش، مدال ها و دستاوردهای خود را یکی پس از دیگری تجربه می کند.

 مدال طلا در نخستین مسابقه

آرتمیس میرفندرسکی، دختر نوجوان که در خانواده ای ورزشکار بزرگ شده، از 7 سالگی مسیر کاراته را آغاز کرد و حالا پنج سال است که با عشق و پشتکار در این رشته فعالیت می کند. او تاکنون در 10 مسابقه شرکت داشته و با پنج مدال طلا، سه نقره و دو برنز، به یکی از چهره های درخشان رده نوجوانان تبدیل شده است. اولین مدال طلا حاصل تلاش و استرس او در نخستین مسابقه بود که برایش از همه مدال ها خاص تر و ارزشمندتر است. آرتمیس درباره آن روز می گوید: فوق العاده استرس داشتم. وقتی اسمم را صدا زدند، قلبم می تپید و احساس می کردم تمام دنیا روی شانه هایم سنگینی می کند، اما وقتی اولین ضربه ها را زدم و به برتری رسیدم، تازه متوجه شدم که می توانم تا پیروزی  ادامه دهم.علاقه این نوجوان به کاراته از دوران کودکی با تماشای فیلم ها و انیمیشن های اکشن شکل گرفت. او از همان دوران دوست داشت حرکات پا را دقیق و سریع انجام دهد و به همین دلیل، بین رشته های رزمی مختلف، کاراته را انتخاب کرد؛ رشته ای که می خواست با روحیه اش سازگار باشد و دچار آسیب زیادی نشود. او می گوید: بوکس و تکواندو برای من مناسب نبودند، اما کاراته، هم مهارت پا و هم تمرکز ذهنی را با هم داشت؛ البته مچ پا و گاهی بینی و گونه ام آسیب دیدند، اما نسبت به دیگر رشته های رزمی، کاراته آسیب کمتری دارد و من همچنان عاشقش هستم.

میرفندرسکی برنامه روزانه مشخصی دارد که بین مدرسه، تمرینات در خانه  و باشگاه تقسیم شده است. او توضیح می دهد صبح ها به مدرسه می روم، ظهر استراحت می کنم و بعد درس هایم را می خوانم و حدود دو ساعت در خانه تمرین می کنم. روزهایی که باشگاه می روم، تمرین هایم را در خانه هم ادامه می دهم تا بدنم آماده مسابقه باشد. او به فعالیت های دیگر ورزشی مانند والیبال اشاره می کند و معتقد است این رشته ها به انعطاف و قدرت بدنش کمک می کنند و به نحوی مکمل یکدیگر هستند.

تمرینات میرفندرسکی تنها شامل بدنسازی و کشش قدرتی نیست، بلکه با دیدن ویدیوهای جهانی کاراته، حرکات دقیق را در خانه تمرین می کند تا مهارتش روزبه روز کامل تر شود. او درباره اهمیت تمرکز قبل از مسابقه می گوید: قبل از مسابقه، تمرینات تمرکزی و گرم کردن پاهایم را انجام می دهم. مربی و خانواده ام همیشه به من روحیه می دهند و می گویند اگر شکست خوردی، اشکالی ندارد و هر شکست روبه رو شدن با یک برد است. این نگرش به او کمک کرده است که حتی بعد از شکست ها، انگیزه و روحیه اش را از دست ندهد.

از ویژگی های برجسته او، جسارت و استمرار است. او توضیح می دهد: در یکی از مسابقه ها نزدیک باخت بودم، خیلی خسته شدم، اما با تلاش و سرسختی ادامه دادم و برنده شدم. این تجربه به من آموخت که هیچگاه نباید دست از تلاش کشید و باید روحیه جنگندگی را ادامه داد.

قول قهرمانی آسیا و جهان

نقش خانواده در موفقیت این نوجوان چشمگیر و تاثیرگذار است. او می گوید: پدر و مادرم همیشه حمایتم کرده اند. پدرم که خود مربی کاراته است، نکات فنی را آموزش می دهد و مادرم همیشه تلاش، سرسختی و جنگجویی را یادآور می شود و روحیه ام را بالا نگه می دارد. بدون حمایت آنها، رسیدن به موفقیت ها ممکن نبود.

میرفندرسکی درباره اهدافی که برای خود تعیین کرده است، توضیح می دهد: به خودم قول داده ام که تا قهرمانی آسیا و جهان ادامه بدهم و برای کشورم افتخار بیاورم. باور دارم با تمرین و پشتکار، می توانم به این اهداف برسم. او از الگوهای ورزشی خود با احترام یاد می کند؛ پدر و مربی اش کسانی هستند که همواره پشتش بوده اند و از آنها الهام گرفته است.

افزون بر این موفقیت ها، کاراته برای آرتمیس، افزایش اعتمادبه نفس، تقویت روحیه و کاهش استرس را به همراه داشته و او توصیه می کند نوجوانان با روحیه ضعیف، ورزش را دست کم نگیرند. ورزش باعث می شود ذهن و بدن قوی شوند، استرس کم شود و روحیه جنگنده پیدا کنند.

آرتمیس میرفندرسکی، نوجوانی که با انگیزه، پشتکار و علاقه به کاراته، مدال ها و دستاوردهایش را یکی پس از دیگری تجربه کرده، اکنون نمونه ای از تلاش و استقامت برای همه هم سن وسالانش است و نشان می دهد که با عشق به ورزش، هیچ مانعی نمی تواند جلوی رسیدن به اهداف را بگیرد.

قهرمانی در سایه حمایت والدین

سارا مرادی، مادر آرتمیس میرفندرسکی و کارمند شرکت مهندسی و توسعه نفت، سال ها ورزشکار بوده و در رشته های سنگ نوردی، اسکی و بدنسازی فعالیت می کند. او تجربه مربیگری را به همراه دارد و معتقد است، الگو بودن والدین در شکل گیری مسیر فرزندان بسیار تاثیرگذار است. او می گوید: وقتی آرتمیس اولین بار وارد سالن تمرین شد، رفتارش بسیار مسلط و با اعتماد به نفس بود. این خیلی برای من عجیب و لذت بخش بود، چون توانست به سرعت با مربی ارتباط برقرار و مسیر خودش را پیدا کند.
مرادی، نقش خانواده را در موفقیت فرزندان کلیدی می داند و توضیح می دهد: اگر خانواده ورزشکار و فعال باشد، بچه ها بهتر مسیر را پیدا می کنند. وقتی او می بیند مادر یا پدر ورزش و تمرین می کنند و سختی می کشند، الگوبرداری و انگیزه پیدا می کند. ما این مسیر را برای آرتمیس فراهم کرده ایم تا ورزش جزئی از زندگی اش شود و مسیری مستقل را طی کند. تمام رفت و آمدها و برنامه هایش با خودش بود و ما تنها پشتوانه ای برای او بودیم و سعی کردیم با حضور به او انگیزه دهیم. 
مرادی از سختی های همراهی یک قهرمان نوجوان می گوید که گاه باید خواسته ها و تفریحات را کنار بگذاریم و همراه باشیم. سختی ها بخشی از مسیر هستند، اما دیدن پیشرفت و موفقیت دخترم، همه خستگی ها را جبران می کند.
وی درباره نگرانی های احتمالی در مسیر ورزش حرفه ای توضیح می دهد: در مورد آسیب دیدگی یا فشارهای روانی، نگرانی خاصی ندارم. آرتمیس آنقدر قوی و مستقل است که مسیرش را با تمرکز و آرامش طی می کند. ما تنها نقش حمایتگر را داریم و مطمئن هستیم که او می تواند از پس چالش ها برآید و به اهدافش دست یابد.

مبارزه برای هدف 
مرادی به تاثیر معلمان و مدرسه نیز اشاره و تصریح می کند: معلمان آرتیمس، همیشه نهایت همکاری را داشته و شرایطی فراهم کرده اند که دخترم بتواند تمرین ها و مسابقاتش را ادامه دهد، این همراهی مهم، تاثیر زیادی در رشد ورزشی او داشته است.
به نظر مرادی، درس بزرگ ورزش برای یک نوجوان، روحیه جنگندگی، تلاش مستمر و مدیریت شکست و پیروزی است. او اضافه می کند: آرتمیس با هر شکست و هر موفقیت یاد می گیرد که برای رسیدن به اهدافش بجنگد. این ارزش ها از ورزش به زندگی او منتقل شده و او را آماده فردایی قوی تر کرده است.
مرادی پیام خود را به خانواده ها چنین می گوید: به ورزش کودکان اهمیت بدهید، حتی اگر مشغله زیادی دارید. سلامت جسم و روح فرزندتان ارزشمندترین سرمایه است و وقتی کودک شما حال خوبی داشته باشد، موفقیت و درس خواندن هم به طور طبیعی دنبال می شود. ورزش نه تنها مهارت بدنی، بلکه قدرت ذهن و روح را هم به فرزندان هدیه می دهد.

جوان نفتی که با ثبت رکورد در گینس افتخار آفرینی می کند   زندگی می دهد

 در مسیـــر رشد

علیرضا عبدی | آرش احمدی طیفیکانی از جوانان شاغل در صنعت نفت، معتقد است که پیشرفت فردی و اجتماعی بدون تکیه بر ارزش ها ممکن نیست. او که بیش از ۱۲ سال است در حراست شرکت بهره برداری نفت و گاز زاگرس جنوبی و در منطقه عملیاتی سرخون و گشوی جنوبی بندرعباس خدمت می کند، چند سالی است زندگی مشترک خود را آغاز کرده و صاحب یک دختر 2 ساله است. خبرنگار مشعل با او  به عنوان یک ورزشکار و رکورددار بین المللی که موفق به ثبت رکوردهای متعدد در

«گینس» شده است، گفت و گویی انجام داده که در ادامه مشروح آن را می خوانید.

    ثبت رکورد در   «گینس» از افتخارات شماست. بفرمایید که رکوردها مربوط  به چه رشته هایی است؟

موضوعی که به آن اشاره کردید، مربوط به حرکات نمایشی با توپ فوتبال است.در حوزه حرکات نمایشی با توپ فوتبال، تاکنون ده ها رکورد جهانی در مجموعه «ایمارو» به ثبت رسانده ام. همچنین موفق شده ام 2 رکورد رسمی را در   گینس (Guinness World Records) به نام خودم ثبت کنم .

    چه شد که به فکر ثبت رکورد افتادید؟

از آنجا که پدرم فوتبالیست بود، از همان دوران کودکی به این رشته ورزشی علاقه مند شدم. در دوره نوجوانی دوست داشتم که مطرح شوم، بنابراین تلاش کردم با ورود به تیم های فوتبال، به این علاقه پاسخ دهم.

چند سالی به صورت حرفه ای فوتبال بازی کردم؛ اما مصدومیت از ناحیه زانو و اجبار در استراحت، مانع از ادامه بازی شد. از طرفی دلم نمی خواست از توپ فاصله بگیرم. به همین دلیل با مشورت پزشک، توانستم روپایی و حرکات نمایشی با توپ را جایگزین فوتبال کنم.

انجام حرکات نمایشی و روپایی کم کم برایم جذاب شد، از این رو تمرین در این حوزه را بیشتر کردم؛ البته لازم است در اینجا یادی کنم از مرحوم ابراهیم کریم آبادی که مشوق بسیار خوبی برایم بود و با تشویق او مسیر تازه ای برایم باز شد.

هر روز که می گذشت، به توانایی خودم در انجام حرکات نمایشی امیدوارتر می شدم، به طوری که با تمرین های مستمر توانستم ساعت ها بدون وقفه روپایی بزنم و با توپ حرکات نمایشی انجام دهم. همه اینها عواملی شد که به فکر رکوردزنی و ثبت آن بیفتم که خوشبختانه این اتفاق خوب رخ داد و توانستم نام خود را در گینس ثبت کنم.

    رکوردزنی هایی که داشتید، فقط مربوط به روپایی زدن با توپ بوده است؟

روپایی زدن با توپ فوتبال، یکی از رکوردزنی هاست. در این زمینه توانستم مسافت 21 کیلومتر و  200 متر  را   روپایی بزنم و رکوردی را که متعلق یک ورزشکار انگلیسی بود، جابه جا کنم. در رشته حرکات نمایشی نگه داشتن توپ فوتبال روی سر به حالت ایستاده و نشسته هم موفق به ثبت رکورد شدم و توانستم به مدت 8ساعت و 42 دقیقه و 12ثانیه که 10 دقیقه بیشتر از رکورددار قبلی بود، توپ را به طور ثابت روی سر نگه دارم. سال گذشته هم سه رکورد ورزشی دیگر را در کشور امارات در گینس ثبت کردم که مراحل اجرایی آن انجام شده؛ اما مدارک تأیید رسمی آنها هنوز به دستم نرسیده است.

    خانواده در کسب این موفقیت های ورزشی، چه اندازه تأثیرگذار بوده است؟

در این مسیر، خانواده ام نقشی کاملاً تعیین کننده و غیرقابل انکار داشته است. من از کودکی در یک خانواده ورزشی رشد کردم و پدرم یکی از چهره های شناخته شده فوتبال میناب بود. همین فضا باعث شد تا با   الگوگیری از پدر، از همان  سنین پایین به ورزش علاقه مند شوم و انگیزه لازم برای ادامه این مسیر در من شکل بگیرد.

در ادامه راه، حضور همسرم نقشی بسیار مهم در پیشرفت من داشت. اگر این همراهی ها و حمایت های خانوادگی نبود، قطعاً رسیدن به این عناوین و رکوردهای جهانی ممکن نمی شد. تمام این موفقیت ها را لطف خدا، همراهی خانواده و استادان مجرب میناب می دانم.

     چه شد که وارد صنعت نفت شدید؟

ورود من به صنعت نفت به حدود ۱۲ سال پیش بازمی گردد؛ زمانی که فعالیتم را به صورت نیروی ساعتی و روزمزد آغاز کردم. در کنار مسئولیت های کاری، ورزش را نیز به شکل جدی و حرفه ای دنبال می کردم و تلاش داشتم میان کار  و  علاقه ورزشی ام تعادل برقرار کنم. همین پشتکار و استمرار، هم در مسیر شغلی و هم در حوزه ورزش، به من کمک کرد تا بتدریج جایگاه خود را پیدا کنم و با انگیزه بیشتری هر دو مسیر  را   ادامه دهم.

    این ورود ارتباطی  به رشته تخصصی شما  داشت؟

پس از چند سال فعالیت در صنعت نفت، در یکی از مسابقاتی که از سوی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران برگزار شد، در پایان رقابت ها، حرکات نمایشی و روپایی با توپ فوتبال را اجرا کردم. این موضوع توجه مسئولان را جلب کرد و باعث شد فعالیتم از ساعتی و روزمزد، به قرارداد پیمانی در صنعت نفت تغییر کند.

     هم اکنون هم  روپایی زدن را ادامه می دهید؟

ورزش، همواره بخش جدانشدنی زندگی من بوده و هیچ گاه آن را کنار نگذاشته ام. در حال حاضر نیز روپایی زدن و اجرای حرکات نمایشی با توپ فوتبال را به صورت حرفه ای و مستمر دنبال می کنم و تمرین های منظم، جزئی از برنامه روزانه ام است.

در کنار حفظ آمادگی بدنی، همواره به دنبال پیشرفت و ثبت دستاوردهای جدید هستم. یکی از اهداف جدی من در آینده نزدیک، شکستن رکورد روپایی زدن در حالت راه رفتن به عقب است؛ رکوردی که هم اکنون در اختیار یک ورزشکار جوان ایرانی است و امیدوارم با تلاش و برنامه ریزی بتوانم آن را به نام خود ثبت کنم.

    با توجه به علاقه مندی شما به ورزش، بازی با توپ و انجام حرکات نمایشی با آن، آیا سعی کرده اید که این فعالیت را در صنعت نفت تسری دهید؟

در سال های گذشته ارتباط هایی در این زمینه با حوزه ورزش صنعت نفت برقرار شد و برای مدتی کوتاه، آموزش فوتبال به همکاران نفتی را به عهده داشتم؛ اما این فعالیت ها به صورت مستمر ادامه پیدا نکرد. با این حال، از آنجا که مدرک بین المللی آسیایی در حوزه استعدادیابی فوتبال نوجوانان و جوانان را دارم، علاقه مندم این مسیر را به شکلی جدی تر دنبال کنم. بسیار مشتاقم بتوانم با انتقال تجربیات و دانش خود، به همکاران و فرزندان خانواده بزرگ صنعت نفت کمک کنم و نقشی مؤثر در شکوفایی و ارتقای سطح ورزش در این صنعت داشته باشم. روپایی زدن با توپ فوتبال و انجام حرکات نمایشی با آن، زیرمجموعه ورزش های همگانی قرار دارد و علاقه فردی در آن دخیل است، بنابراین یک رشته ورزشی مجزا نیست که تشکیلات مستقلی داشته باشد و حتما با آموزش، به علاقه مندان تسری یابد.

    آیا در این زمینه حمایتی از سوی مسئولان وجود داشته و شما چه انتظاراتی دارید؟

 تاکنون از این توانمندی، حمایت مشخص و مستقیمی از سوی مسئولان نشده و تمام رکوردهایی که به ثبت رسانده ام، با هزینه و تلاش شخصی خودم بوده است؛ البته وعده هایی از سوی افراد مختلف داده شده؛ اما متأسفانه به اقدام عملی منجر نشده است. با این حال معتقدم اگر نگاه حمایتی و توجه جدی تری وجود داشته باشد، می توانم در مدت زمان کوتاه تری به نتایج بهتر برسم و افتخارات بیشتری برای کشورم و صنعت نفت رقم بزنم.

آسیب های جدی ورزش در هوای آلوده

مشعل |  قرارگرفتن در معرض هوای آلوده در حین ورزش می تواند خطر ابتلا به مشکلات قلبی- عروقی را افزایش دهد و با گذشت زمان، این امر می تواند منجر به افزایش خطر بیماری های قلبی -عروقی شود.

هوای آلوده می تواند سیستم تنفسی را تحریک کند. هنگامی که ورزش می کنید، تعداد و عمق تنفس تان افزایش می یابد (درهنگام ورزش تعداد تنفس می تواند به ٤٥ تا ٥٥ و تعداد ضربان قلب به ۱۸۰ در دقیقه برسد) و با افزایش تعداد و عمق تنفس، میزان بیشتری از این آلاینده ها را دریافت خواهید کرد، بنابراین خطر ابتلا به مشکلات تنفسی مانند آسم، برونشیت یا سایر بیماری های ریوی را افزایش می دهد.

افزایش خطر قلبی -عروقی

قرارگرفتن در معرض هوای آلوده در حین ورزش می تواند خطر ابتلا به مشکلات قلبی-عروقی را افزایش دهد و آلاینده ها می توانند وارد جریان خون شما شده و باعث التهاب و آسیب به رگ های خونی شما شوند. همچنین با گذشت زمان، خطر بیماری های قلبی -عروقی نیز افزایش یابد.

تشدید علائم

اگر سابقه بیماری های تنفسی یا قلبی- عروقی دارید، ورزش در هوای آلوده می تواند علائم شما را تشدید کند.

کاهش عملکرد ورزشی

تنفس درهوای آلوده می تواند با کاهش استقامت و عملکرد بدن بر عملکرد ورزش شما تأثیر بگذارد. همچنین آلاینده ها می توانند میزان اکسیژنی را که به ماهیچه های شما می رسد، کاهش دهند و ادامه فعالیت بدنی را سخت تر کنند.

۵ نکته بسیار مهم در شرایط آلودگی هوا

1- کیفیت هوا را کنترل کنید

قبل از ورزش، شاخص کیفیت هوا را در منطقه خود بررسی کنید.

۲- شرایط مکانی فعالیت ورزشی چگونه باشد؟

توصیه این است که فعالیت ورزشی در سالن های بسته و به دور از مراکز ترافیکی و صنعتی شهرها انجام و از فعالیت ورزشی در فضای باز جدا خودداری شود، بویژه برای افراد دارای بیماری های تنفسی، قلبی و ریوی، چنانچه الزام به فعالیت ورزشی در فضای باز دارید، طبیعتا  بوستان های حاشــــیه شهــرها، مکــــان منــاسب تری برای انجام فعالیت های  ورزشی تلقی می شوند.

۳- چه ساعتی برای ورزش کردن مناسب تر است؟

قبل از ساعت ۷ صبح میزان آلاینده ها به مقدار قابل توجهی کمتر است و می تواند زمان مناسب تری برای انجام فعالیت های ورزشی باشد.

۴- چه نوع فعالیت ورزشی و با چه شدتی داشته باشیم؟

با توجه به اینکه افزایش فعالیت ورزشی، بویژه در ورزش های هـوازی مانند دوچرخه سواری و دوومیدانی، میزان نفوذ آلاینده ها در بدن را بیشتر خواهد کرد، بنابراین توصیه می شود ورزش های هوازی با شدت بالا در زمان آلودگی هوا محدود شده و بیشتر به ورزش های سبک پرداخته شود.

۵- چه نوع تغذیه ای داشته باشیم؟

در زمان آلودگی هوا فعالیت ورزشی الزاما باید با تغذیه مناسب همراه باشد و توجه به مصرف کافی سبزیجات و میوه جات حاوی ویتامین های A-E-C و آنتی اکسیدان ها مورد توجه قرار گیرد. از طرفی برای پیشگیری و خنثی کردن سرب هوای آلوده، مصرف لبنیات، بویژه شیر توصیه می شود؛ چرا که کلسیم موجود در شیر می تواند سرب را در بدن خنثی کند.

آب بنوشید

نوشیدن مقدار زیاد آب می تواند به دفع سموم از بدن کمک کند و سیستم تنفسی را هیدراته نگه دارد. این امر می تواند به کاهش تاثیر آلودگی هوا در حین ورزش کمک کند.

توصیه های کلی به ورزشکاران

بیش از180 نوع آلاینده درهوا شناسایی شده که همگی آنها می توانند نه تنها روی افراد مبتلا به بیماری قلبی، ریوی و بیماری های زمینه ای تأثیر گذار باشند؛ بلکه در فعالیت فیزیکی و ورزشی افراد سالم نیز می توانند تاثیر بگذارند.

این توصیه ها باید از سوی ورزشکاران هنگام فعالیت ورزشی به کار گرفته شود تا با حداقل خطرات و عوارض ناشی  از شرایط آلودگی هوا مواجه شوند. همچنین توصیه می شود گروه هایی که می توانند فعالیت ورزشی در این زمان نداشته باشند، ورزش کردن را به تعویق بیندازند.

معرفی سرمربی جدید ملی حفاری در لیگ برتر فوتسال زنان

همکاری باشگاه ملی حفاری و سرمربی تیم فوتسال زنان این باشگاه به صورت توافقی به پایان رسید.

باشگاه ملی حفاری با فروزان سلیمانی قطع همکاری ومعصومه رضازاده را به عنوان سرمربی جدید تیم فوتسال زنان   معرفی کرد. تیم فوتسال زنان ملی حفاری با تغییر در راس کادرفنی به دنبال بقا در لیگ برتر است.

تــــیم فـــوتسال زنان باشگاه ملی حفاری از قدیمی ترین تیم های لیگ برتری محسوب می شود؛ تیمی که بازیکنان زیادی را به فوتسال ایران معرفی کرده و همیشه از مدعیان بوده است؛ اما همین تیم در سال های اخیر به دلیل کاهش بودجه با مشکلات عدیده ای مواجه شد. حتی در سال های اخیر به دلیل نامشخص بودن تیم داری باشگاه تا آستانه انحلال نیز پیش رفت.

اما قصه این فصل تیم فوتسال زنان ملی حفاری با فصل های گذشته متفاوت است. تیمـــی کـــه به گـــفته مسئـــولان این تیم به جوانگرایی روی آورد تا پشتوانه سازی برای فوتسال زنان این باشگاه صورت بگیرد؛ اما با تدبیری اشتباه؛ زیرا جوانگرایی زمانی جواب می دهد که این مهم از سال های قبل و آهسته آهسته صورت گیرد، نه اینکه تیم به یکباره از دایره بازیکنان باتجربه و کلیدی خارج شود.

2 امتیاز در 9 هفته

همین تدبیر باعث شد که ملی حفاری در ۹ هفته فصل جاری لیگ برتر تنها موفق به کسب 2 امتیاز شود و در قعر جدول قرار بگیرد. موضوعی که حتی باعث تغییر در راس کادرفنی تیم نیز شد؛ اگرچه همین کادرفنی هم مطابق با خواسته باشگاه دست به جوانگرایی زده بود؛ اما در نهایت فروزان سلیمانی جای خود را به معصومه رضازاده داد تا شاید همین شوک، تغییراتی در روند نتیجه گیری تیم ایجاد کرده و منجر به بقای حفاری در لیگ برتر شود.

ملی حفاری در آخرین بازی از نیم فصل نخست مقابل تیم فولاد هرمزگان از مدعیان قهرمانی موفق شد به تساوی ۲ بر ۲ دست یابد. همین تساوی مقابل یکی از قوی ترین تیم های لیگ برتر، امید را در دل دختران حفاری برای رقم زدن نیم فصل دوم متفاوت زنده کرد. نیم فصلی که هر بازی آن برای این تیم، حکم مرگ و زندگی دارد. حالا باید منتظر ماند و دید ملی حفاری در ادامه می تواند خود را از قعر جدول جدا کند و مهر بقا را پای کارنامه خود بزند یا اتفاقات دیگری برای این تیم رقم خواهد خورد؟

وینگر سابق استقلال تهران به نفت آبادان پیوست

وینگر سابق تیم فوتبال استقلال تهران به عضویت نفت آبادان درآمد.

میثم تیموری، بازیکن تیم پیکان با عقد قراردادی به تیم صنعت نفت آبادان پیوست. او سابقه بازی در تیم های پیکان، تراکتور، استقلال تهران و مس رفسنجان را در کارنامه دارد. تیم فوتبال نفت آبادان در حال حاضر در رده سوم جدول لیگ دسته یک کشور است و برای بازگشت به لیگ برتر تلاش می کند.

نفت مسجد سلیمان یک قدم به صعود نزدیک شد

نفت مسجدسلیمان با برد در هفته سیزدهم لیگ دسته 2 فوتبال کشور به رده دوم جدول گروه خود صعود کرد. نفت مسجدسلیمان در یک بازی خانگی از گروه دوم لیگ دسته 2 کشور به مصاف شاهین بندر عامری رفت. در دقیقه ۱۷ این بازی، جوکار روی ارسال فرهادی و غفلت خط دفاع شاهین بندر عامری برای نفت گلزنی کرد تا نیمه اول به سود مسجدسلیمانی ها پایان بابد. در نیمه دوم نیز نفت روی ضد حمله میرزایی در دقیقه ۲۷ به گل دوم دست پیدا کرد. این بازی در نهایت با حساب ۲ بر صفر به سود نفت مسجدسلیمان به پایان رسید و نفت جایگزین شاهین بندر عامری در رده دوم جدول شد تا نفتی ها با برد و صعود در جدول به تعطیلات نیم فصل بروند. 

مخالفت قاطع کادر فنی با بازگشت هافبک خاطی به پرسپولیس

کادر فنی پرسپولیس به بازگشت هافبک جوان ولی پرحاشیه این تیم به جمع بازیکنان مخالفت کرد.اردوی نیم فصل پرسپولیس در حالی برای ۹ روز در کمپ اسپایر قطر پیگیری می شود که یاسین سلمانی در روز سفر این تیم به دوحه، از حضور در کاروان سرخ ها سر باز زد تا اوسمارویه را خواهان برخورد کمیته انضباطی باشگاه با این بازیکن شود. باشگاه پرسپولیس نیز از این بازیکن دعوت کرده است تا در پایان هفته جاری به ساختمان باشگاه رفته و دلایل سرپیچی از حضور در اردو را مطرح کند.هافبک جوان پرسپولیس که در فهرست زیر ۲۳ سال این تیم در فصل جاری حضور دارد به دلیل حضور نیافتن در ترکیب پرسپولیس در دو سال گذشته تصمیم به جدایی و رفتن به مس رفسنجان گرفته است، اما پیمان حدادی سعی داشت او را حفظ کند. با این حال مدیرعامل سرخپوشان پایتخت در آخرین گفت وگوی خود با اوسمار ویه را متوجه علاقه نداشتن او به حفظ این بازیکن شد تا حالا علاوه بر اتخاذ تصمیم های سختگیرانه به دلیل غیبت غیرموجه در تمرینات، مبلغ صدور رضایت نامه سلمانی را افزایش دهد. حال باید دید آیا مس رفسنجان همچنان دنبال این بازیکن خواهد بود یا سلمانی مجبور است تا پایان قرارداد فصل جاری خود با پرسپولیس در لیست بماند، سپس از جمع بازیکنان این تیم جدا شود.

پایان دوره هادی ساعی در فدراسیون تکواندو

با پایان دوره ۴ ساله ریاست هادی ساعی در فدراسیون تکواندو، مهدی نوایی به عنوان سرپرست این فدراسیون منصوب شد.

در حکم احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان خطاب به مهدی نوایی آمده است: «با استعانت از خداوند متعال و با عنایت به تعهد و تجربه جنابعالی در امور مدیریتی به عنوان سرپرست فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی منصوب می شوید. انتظار می رود ضمن رعایت اصل بی طرفی، عدالت محوری و حضور نداشتن در فرایند انتخابات به عنوان داوطلب، علاوه بر انجام امور جاری فدراسیون در اسرع وقت نسبت به برگزاری مجمع انتخابات رئیس و سایر اعضای هیات رییسه فدراسیون اقدام کنید.»

عضویت هشت ساله در تیم ملی تکواندو، کسب ۱۴ مدال در بازی های آسیایی، جام جهانی، دانشجویان جهان و بازی های کشورهای اسلامی، سرپرستی هیات تکواندوی آذربایجان شرقی و ریاست اداره ورزش شهرستان تبریز از جمله سوابق نوایی است.

اعزام دو بانوی اسکواش باز به مسابقه ۳هزار دلاری هند

رقابت های بین المللی اسکواش جایزه ۳ هزار دلاری، بهمن ماه در هند برگزار می شود و دو بانوی اسکواش باز ایران عازم این رقابت ها می شوند.

رقابت های بین المللی اسکواش با جایزه ۳ هزار دلاری، بهمن ماه به میزبانی هند برگزار می شود و فرشته اقتداری و فاطمه فلاحتی دو بانوی ملی پوش ایران در صورت تامین اعتبارات عازم این مسابقات می شوند. ملی پوشان اسکواش ایران در شرایطی عازم این تورنمنت می شوند که در رقابت های کاپ جهانی که بعد از ۱۷ سال ایران در این مسابقات حضور پیدا کرد، در بین ۱۱ تیم شرکت کننده در جایگاه دهم قرار گرفتند.

فرشته اقتداری در حال حاضر در رنکینگ جهانی جایگاه ۲۲۶ و فاطمه فلاحتی در جایگاه ۴۷۲ جهان قرار دارند. ملی پوشان اسکواش تلاش می کنند با حضور در  تورنمنت های بین المللی، امتیازهای لازم را برای گرفتن سهمیه المپیک لس آنجلس کسب کنند.

نایب قهرمانی ایران در تورنمنت کشتی فرنگی جام وهبی امره

رقابت های بین المللی کشتی فرنگی جام وهبی امره ترکیه در آنتالیا ترکیه برگزار شد و تیم منتخب کشتی فرنگی ایران به ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۳ مدال برنز دست یافت.

در پایان این مسابقات، آرمان طهماسبی در وزن ۱۳۰ کیلوگرم و امیررضا مرادیان در وزن ۹۷ کیلوگرم به مدال طلا دست یافتند.

علی حاجیوند در وزن ۶۳ کیلوگرم و محمد ارجمند در وزن ۸۲ کیلوگرم صاحب مدال نقره شدند. کیانوش شمشیری و مهدی کمالی در وزن ۵۵ کیلوگرم، محمد عشیری در وزن ۶۰ کیلوگرم، محمد اسکندری در وزن ۶۷ کیلوگرم و علی اصغر سام دلیری در وزن ۷۷ کیلوگرم به مدال برنز رسیدند. در رده بندی تیمی نیز ایران پس از تیم میزبان در جایگاه دوم ایستاد.

حذف اجباری کانوی دونفره مردان ایران از بازی های آسیایی

تکلیف نهایی ماده های اعزامی قایقرانی به بازی های آسیایی ناگویا در خرداد مشخص می شود اما کانوی دونفره مردان ایران به این دوره از بازی ها نمی رود.

علیرضا سهرابیان، رئیس فدراسیون قایقرانی درباره تعداد ماده های ایران که در لیست اولیه بازی های آسیایی قرار داده اند و تعیین تکلیف نفرات نهایی اعزامی به ناگویا گفت: در همه رشته ها به جز کانو دونفره مردان اسم دادیم و در کایاک یک نفره مردان و زنان، کانو یک نفره مردان و زنان، کایاک دونفره مردان و زنان، کانو دونفره زنان، کایاک چهار نفره مردان و زنان اعلام آمادگی کردیم. در خرداد نیز تکلیف تیم اعزامی به بازی های آسیایی ناگویا مشخص خواهد شد.

وی درباره دلیل حذف کانوی دونفره مردان که در دوره پیش بازی های آسیایی مدال برنز گرفت، توضیح داد: تست دوپینگ عادل مجللی و کیا اسکندانی مثبت شد و از طرفی فاصله نفر دوم با محمدنبی رضایی(نفر اول کانوی مردان) زیاد بود؛ بنابراین کانوی دونفره شانسی برای گرفتن مدال در این دوره از بازی های آسیایی ندارد و تصمیم گرفتیم تمرکز را روی ماده هایی بگذاریم که شانس مدال دارد.

رئیس فدراسیون قایقرانی بیان کرد: ورزشکاران در اردیبهشت به قهرمانی آسیا و کاپ جهانی چک اعزام می شوند و با نتایج کسب شده تصمیم می گیریم برای قهرمانی جهان و بازی های آسیایی چه کسانی باقی می مانند و چه کسانی خط می خورند. برای مسابقات قهرمانی جهان، مربی خارجی تصمیم گرفته کسانی که شانس فینال A دارند، اعزام شوند.

دعوت حسن یزدانی به اردوی تیم ملی کشتی آزاد

اردوی تیم ملی کشتی آزاد از ۲۶ دی به مدت ۱۰ روز در کمپ تیم های ملی کشتی برگزار می شود و حسن یزدانی چهره شاخص و عنوان دار کشتی جهان و المپیک نیز پس از ماه ها دوری از تیم ملی به دلیل عمل جراحی کتف، در وزن جدید ۹۷ کیلوگرم به اردو دعوت شد.

اسامی نفرات دعوت شده به شرح زیر است:

۵۷ کیلوگرم: علی یحیی پور (مازندران) میلاد والی زاده (مازندران)

۶۱ کیلوگرم: احمد محمدنژاد جوان (خراسان رضوی) - رضا مومنی (مازندران)

۶۵ کیلوگرم: رحمان عموزاد (مازندران) - پیمان نعمتی (مازندران)

۷۰ کیلوگرم: سینا خلیلی (مازندران) - ابراهیم الهی (مازندران)

۷۴ کیلوگرم: یونس امامی (تهران) - امیرمحمد یزدانی (مازندران) - اکبرفضلی (مازندران)

۷۹ کیلوگرم: محمد نخودی (مازندران) -مهدی یوسفی (تهران) - عادل پناهیان (مازندران)

۸۶ کیلوگرم: کامران قاسم پور (مازندران) - علی سوادکوهی (مازندران)

۹۲ کیلوگرم: امیرحسین فیروزپور (مازندران) - محمدمبین عظیمی (کردستان) - ابوالفضل رحمانی (مازندران)

۹۷ کیلوگرم: حسن یزدانی (مازندران) - امیرعلی آذرپیرا (تهران) - مجتبی گلیج (مازندران)

۱۲۵ کیلوگرم: امیرحسین زارع (مازندران) - مرتضی جان محمدزاده (آذربایجان شرقی)

قهرمانی بارسلونا در سوپرکاپ اسپانیا

تیم فوتبال بارسلونا با پیروزی مقابل رئال مادرید، قهرمان سوپرکاپ اسپانیا شد.

تیم های فوتبال بارسلونا و رئال مادرید در فینال سوپرکاپ اسپانیا در ورزشگاه شهر ورزشی ملک عبدالله ریاض به مصاف یکدیگر رفتند که در پایان شاگردان هانسی فلیک با نتیجه ۳ بر ۲ شاگردان ژابی آلونسو را شکست دادند و به مقام قهرمانی رسیدند. رافینیا در دقایق ۳۶ و ۷۳ و لواندوفسکی در دقیقه ۴+۴۵ برای بارسلونا گلزنی کردند و گل های رئال مادرید را نیز وینیسیوس جونیور در دقیقه ۲+۴۵ و گونزالو گارسیا در دقیقه ۶+۴۵ به ثمر رساندند. فرانکی دی یانگ،هافبک بارسلونایی ها نیز دقیقه ۱+۹۰ از بازی اخراج شد.

قهرمانی در لالیگا تنها راه ماندگاری ژابی در رئال

از دست رفتن قهرمانی سوپرجام، ژابی آلونسو را یک گام دیگر به اخراج از رئال مادرید نزدیک تر کرد.

ژابی آلونسو که از مه ۲۰۲۵ هدایت رئال مادرید را به عهده گرفته است، پس از افت نتایج در ماه های اکتبر و نوامبر به ویژه پس از شکست های خانگی مقابل ژیرونا و الچه و باخت های اروپایی مقابل لیورپول و منچسترسیتی با موجی از انتقادهای تند روبه رو شده و تردیدهایی درباره توانایی او برای ادامه پروژه ایجاد شده است. در شرایطی که هواداران مادریدی امیدوار بودند برتری در ال کلاسیکو و کسب سوپرجام باعث شود نخستین قهرمانی تیم در سال جدید میلادی رقم بخورد، این اتفاق رخ نداد تا کار برای ژابی آلونسو سرمربی رئال سخت شود.

حالا لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا آخرین شانس های این مربی جوان اسپانیایی برای حفظ صندلی مربیگری رئال محسوب می شوند. رئال مادرید هم اکنون با ۴۵ امتیاز پس از ۱۹ هفته در رتبه دوم لالیگا قرار دارد و تنها چهار امتیاز با بارسلونا، رقیب صدرنشین، فاصله دارد و در لیگ قهرمانان اروپا هم از شانس های صعود و قهرمانی به شمار می آید.

شرکت ملی نفت ایران با تصویب اساسنامه، ساختاری رسمی یافت

قانون و نفت

مشعل |  سال های آغازین دهه ۳۰، روزهایی بود که صنعت نفت ایران پس از فراز و فرودهای ملی شدن، هنوز در حال یافتن جایگاه حقوقی و اجرایی تازه ای برای ادامه حیات بود. در اتاق های پر رفت وآمد شورای عالی نفت، صدای ورق زدن اسناد، بحث های کارشناسی و نگاه های نگران مدیران، نمایندگان و متخصصان، تصویری از نیاز به چارچوبی واحد و الزام آور را پیش روی کشور قرار می داد.

صنعت نفت ایران که با ملی شدن وارد مرحله ای حساس شده بود، بدون یک ساختار قانونی دقیق نمی توانست ثبات مدیریتی و حقوقی لازم را پیدا کند. از این رو،ایده تدوین اساسنامه ای جامع، نه یک انتخاب ساده؛ بلکه ضرورتی برای ادامه مسیر ملی شدن به شمار می رفت. راهروهای مجلس شورای ملی و سنا، در آن روزها شاهد رفت وآمدهای پی درپی کارشناسان، وزرا و نمایندگان بود؛ جایی که سرنوشت حقوقی شرکت ملی نفت ایران رقم می خورد. تدوین اساسنامه قرار بود نه تنها تکلیف مدیریت صنعت نفت را روشن کند؛ بلکه به این صنعت هویت حقوقی نیز ببخشد و مسیر آینده آن را ترسیم کند. تصویب این سند به معنای تثبیت دستاوردهای ملی شدن بود؛ گامی که صنعت نفت را از دوره بلاتکلیفی خارج می کرد و به آن چارچوبی پایدار و قانونی برای حرکت در سال های بعد می بخشید.

اساسنامه، در مفهوم حقوقی خود، مجموعه ای از اصول و مقررات است که هویت، وظایف، حدود اختیارات و شیوه اداره یک نهاد را تعریف می کند؛ سندی که بدون آن هیچ سازمانی نمی تواند مسیر روشن، پایدار و قابل استنادی برای اداره امور داشته باشد. در مورد صنعت نفت ایران، این نیاز اهمیت دوچندانی پیدا می کرد. شرکت ملی نفت ایران که پس از ملی شدن صنعت نفت در سال ۱۳۲۹ شکل تازه ای به خود گرفت، برای ادامه فعالیت های اجرایی، مالی و مدیریتی خود نیازمند چارچوبی بود که روابط درونی، نحوه تصمیم گیری، اختیارات مدیران و مسیر توسعه را مشخص کند. نبود چنین سندی، در سال های نخست فعالیت شرکت، نوعی ابهام حقوقی و اداری ایجاد کرده بود؛ ابهامی که ادامه مسیر را دشوار می ساخت. از همین جا بود که ضرورت تدوین و تصویب اساسنامه ای جامع مطرح شد؛ ضرورتی که با کار کارشناسی طولانی و بررسی های دقیق در مجلس شورای ملی به اوج رسید و سرانجام در ۲۵ دی ۱۳۳۳، این سند حیاتی رسماً به تصویب رسید و مبنای قانونی فعالیت های شرکت نفت در سال های بعد قرار گرفت.

سال های پس از ملی شدن نفت

پس از خیزش بزرگ ملی شدن صنعت نفت در سال ۱۳۲۹، ایران وارد دوره ای شد که میان شور مردم، فشارهای بین المللی و نیازهای حیاتی کشور به اداره اصولی این صنعت قرار داشت. شرکت ملی نفت ایران که به عنوان نماد اراده ملی تأسیس شد، در ابتدا با حداقلی از ساختار اداری آغاز به کار کرد؛ اما اداره صنعت عظیمی همچون نفت، نیازمند چارچوبی مشخص و قانونی بود؛ چارچوبی که بتواند وظایف مدیران، حدود اختیارات، نظام مالی، شیوه قراردادها و حتی مسیر توسعه را روشن کند. در ماه های پس از ملی شدن، جلسات شورای عالی نفت، هیأت مدیره شرکت ملی نفت ایران و کمیسیون های دولت، مملو از بحث هایی بود که یک موضوع مشترک داشتند؛ اینکه ایران به اساسنامه ای جامع و قانونی برای شرکت ملی نفت ایران نیاز دارد؛ اما نبود این سند باعث شده بود برخی فعالیت ها بر پایه عرف اداری یا مصوبات پراکنده انجام شود و این موضوع نه تنها کارایی مدیریتی صنعت نفت را تهدید می کرد؛ بلکه زمینه بروز اختلافات حقوقی، کندی تصمیم گیری و ابهام در روابط میان دولت و شرکت نفت را فراهم می آورد.

با آغاز دور جدیدی از فعالیت های نفتی، ضرورت وجود یک سند مادر که بتواند تکلیف امور را مشخص کند، بیش از هر زمان دیگری احساس شد. مدیران شرکت، کارشناسان وزارت دارایی و حتی نمایندگان مجلس بر این باور بودند که آینده صنعت نفت، بدون یک پایه حقوقی روشن، آینده ای متزلزل خواهد بود.

تدوین و بررسی اساسنامه

پیش نویس اولیه اساسنامه شرکت ملی نفت ایران تدوین شد، سندی که حاصل ماه ها کار گروه های کارشناسی بود؛ افرادی که صنعت نفت را از نزدیک می شناختند و می دانستند برای اداره آن چه قوانینی ضرورت دارد. جلسات کمیسیون های تخصصی مجلس، بویژه کمیسیون دارایی و کمیسیون نفت، گاهی تا ساعت ها طول می کشید. اسناد تاریخی نشان می دهد که در هر جلسه، ده ها مورد اصلاح، پیشنهاد یا نقد مطرح می شد.

در همین دوران، فضای مجلس نیز حال و هوایی خاص داشت. راهروهای مجلس مملو از کارشناسان صنعت نفت، مشاوران حقوقی و نمایندگانی بود که نسخه های مختلف پیش نویس را در دست داشتند و درباره هر بند آن بحث می کردند. به گفته منابع تاریخی، برخی از بندهای اساسنامه بیش از 20 بار بازنگری شد تا نه تنها با نیازهای صنعت نفت هماهنگ باشد؛ بلکه با قوانین بالادستی کشور نیز تطابق پیدا کند.

یکی از مهم ترین موضوعات مورد بحث، تعیین حدود اختیارات هیأت مدیره و مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران بود. برخی نمایندگان معتقد بودند، شرکت باید استقلال حداکثری داشته باشد تا بتواند در مقابل فشارهای خارجی و پیچیدگی های صنعت نفت عملکرد مؤثری بروز دهد. گروهی دیگر بر نظارت دولتی تأکید داشتند تا از انحراف منابع مالی و مدیریتی جلوگیری شود. جمع بندی این دیدگاه ها در نهایت به ساختاری منجر شد که تعادل ظریفی میان استقلال مدیریتی و نظارت دولتی ایجاد می کرد؛ تعادلی که بعدها به یکی از نقاط قوت این اساسنامه تبدیل شد.

سرانجام پس از هفته ها بحث در مجلس شورای ملی، اساسنامه برای بررسی نهایی راهی مجلس سنا شد.

یک تصویب تاریخی

سرانجام روز ۲۵ دی ۱۳۳۳ به عنوان یکی از روزهای مهم در تاریخ صنعت نفت ایران ثبت شد. در این روز، پس از ماه ها بحث کارشناسی و بررسی های چندلایه، اساسنامه شرکت ملی نفت ایران در مجلس شورای ملی و سنا به تصویب رسید؛ تصویبی که نه تنها یک سند اداری ساده نبود؛ بلکه پایه حقوقی یکی از مهم ترین نهادهای اقتصادی کشور محسوب می شد. آن روز صحن مجلس حال و هوایی متفاوت داشت. برخی از حاضران، این روز را روز تثبیت قانونی صنعت نفت نامیدند؛ روزی که شرکت ملی نفت ایران از یک نهاد عملیاتی به یک نهاد حقوقی تمام عیار تبدیل شد. اساسنامه تصویب شده، چند ویژگی مهم داشت. نخست آنکه ساختار مدیریتی شرکت را مشخص می کرد؛ هیأت مدیره، مدیرعامل، وظایف، حدود اختیارات و نحوه تصمیم گیری. دوم آنکه تکلیف امور مالی و حسابرسی را روشن می ساخت؛ موضوعی که برای شفافیت اقتصادی شرکت اهمیتی حیاتی داشت. سوم، اساسنامه رابطه میان شرکت ملی نفت ایران و دولت را تعریف می کرد؛ رابطه ای که باید بر پایه قانون، شفاف و قابل استناد باشد. افزون بر اینها، اصولی درباره بهره برداری، برنامه ریزی، سرمایه گذاری و توسعه میادین نفتی نیز در اساسنامه گنجانده شده بود.تصویب این سند، پیامدهای بلندمدتی برای صنعت نفت داشت. مهم ترین آن ایجاد ثبات حقوقی بود. از آن پس، مدیران شرکت ملی نفت ایران می توانستند با تکیه بر قانون، تصمیم گیری کنند و برنامه های توسعه ای را با پشتوانه حقوقی پیش ببرند. همچنین اساسنامه به عنوان سند مادر، مرجع تمامی آیین نامه ها، دستورعمل ها و ساختارهای بعدی شد.

این چارچوب حقوقی، نقشی مهم در توسعه صنعت نفت، شکل گیری سازمان های تخصصی زیرمجموعه و پیشبرد پروژه های کلان کشور ایفا کرد.

 در کنار این دستاوردها، تصویب اساسنامه باعث شد اعتماد عمومی نسبت به اداره صنعت نفت افزایش یابد. مردم که سال ها درگیر کشمکش های سیاسی و اقتصادی پیرامون نفت بودند، اکنون مشاهده می کردند که صنعت نفت در مسیر قانونی، شفاف و نظام مند قرار گرفته است.

داده ها در لحظه پردازش از دسترس همه دور می مانند

محاسبات محرمانه

مشعل |  محاسبات محرمانه یا Confidential Computing یکی از نوآوری های بنیادین در حوزه امنیت اطلاعات است که در سال های اخیر توجه بسیاری از شرکت ها، پژوهشگران و سازمان ها را به خود جلب کرده است. اگر تا دیروز دغدغه اصلی متخصصان امنیتی، حفاظت از داده ها در حالت ذخیره سازی و انتقال بود، امروز تمرکز اصلی روی حفاظت از داده های در حال استفاده است. این تغییر رویکرد، ناشی از رشد سریع رایانش ابری، هوش مصنوعی، همکاری های بین سازمانی و نیاز به اعتماد بیشتر در محیط های دیجیتال است. از این رو، با ظهور محاسبات محرمانه چشم انداز آینده در این فناوری قابل توجه خواهد بود.

داده در سه وضعیت

برای درک بهتر محاسبات محرمانه ابتدا باید بدانیم که داده ها در چه وضعیتی قرار می گیرند. داده ها معمولاً در سه حالت اصلی هستند؛ داده در حال انتقال، داده در حال ذخیره و داده در حال استفاده.

داده در حال انتقال، زمانی است که اطلاعات از طریق شبکه جابه جا و معمولاً با پروتکل هایی محافظت می شوند. داده در حال ذخیره، زمانی است که اطلاعات روی دیسک یا پایگاه داده ذخیره شده اند و رمزنگاری دیسک یا پایگاه داده از آنها محافظت می کند؛ اما داده در حال استفاده هم زمانی است که اطلاعات از طریق پردازنده یا نرم افزار پردازش می شوند و در حافظه سیستم به صورت رمزگشایی شده قرار دارند. وضعیت سوم، همان نقطه ضعف سنتی امنیت داده هاست؛ چراکه در این حالت، مهاجمان یا حتی مدیران سیستم می توانند به داده ها دسترسی پیدا کنند. به همین دلیل است که محاسبات محرمانه برای پوشش این خلأ طراحی شده است.

محیط های اجرای مورد اعتماد

هسته اصلی محاسبات محرمانه محیط های اجرای مورد اعتماد یا  Trusted Execution Environments  هستند.

 این محیط ها بخش هایی ایزوله از پردازنده هستند و اجرای کد و پردازش داده ها را به گونه ای انجام می دهند که حتی مدیر سیستم یا مهاجم سطح بالا نیز قادر به مشاهده یا تغییر آنها نخواهد بود. ویژگی های کلیدی TEE شامل محرمانگی داده ها، یکپارچگی کد و تصدیق از راه دور می شود. محرمانگی داده ها، تضمین می کند که هیچ موجودیت غیرمجاز نمی تواند داده ها را در حال استفاده مشاهده کند. یکپارچگی کد، مانع دستکاری کدی می شود که در TEE به اجرا در می آید. تصدیق از راه دور نیز فرایندی است که تضمین می کند تنها زمانی داده های حساس وارد TEE شوند که محیط اجرای مورد اعتماد، معتبر و ایمن بودن خود را اثبات کرده باشد.

تاریخچه و زمینه پیدایش

محاسبات محرمانه حاصل چند دهه تلاش در حوزه امنیت سخت افزار و نرم افزار است. در دهه ۱۹۹۰ رمزنگاری داده ها در ذخیره سازی و انتقال به عنوان استاندارد پذیرفته شد. در دهه اول  قرن ۲۰۰۰ با رشد رایانش ابری، نگرانی ها درباره دسترسی مدیران سیستم به داده ها افزایش یافت. در دهه دوم همان قرن، معرفی فناوری هایی مانند Intel SGX و AMD SEV زمینه ساز شکل گیری مفهوم محاسبات محرمانه شد. امروز نهادهای بین المللی و شرکت های بزرگ فناوری در حال استانداردسازی و توسعه این حوزه هستند، از این رو آینده آن روشن تر از همیشه به نظر می رسد.

فناوری های پیشرو

از جمله فناوری های پیشرو در محاسبات محرمانه می توان به Intel SGX، AMD SEV و Arm CCA اشاره کرد. Intel SGX ، یکی از نخستین فناوری های TEE است که امکان ایجاد  محیط های امن را فراهم می کند. AMD SEV  تمرکز خود را بر ایزوله سازی ماشین های مجازی در سطح پردازنده گذاشته و  Arm CCA نیز معماری جدیدی برای ایجاد محیط های محرمانه در پردازنده های ARM معرفی کرده است. هر یک از این فناوری ها رویکرد خاصی به ایزوله سازی و حفاظت از داده ها دارند؛ اما هدف مشترک آنها ایجاد محیطی امن برای پردازش داده های حساس است.

کاربردهای عملی

محاسبات محرمانه کاربردهای گسترده ای دارد؛ در حوزه بانکداری و مالی، این فناوری امکان پردازش تراکنش ها و تحلیل داده های مشتریان را بدون افشای اطلاعات فراهم می کند. در حوزه سلامت و پزشکی، داده های بیماران می توانند بدون نقض محرمانگی تحلیل شوند. در یادگیری ماشین محرمانه، مدل های هوش مصنوعی می توانند با داده های حساس آموزش ببینند، بدون آنکه داده ها افشا شوند. در محیط های ابری، محاسبات محرمانه مانع دسترسی غیرمجاز به داده های سازمان ها می شود و در نهایت این کاربردها نشان می دهند محاسبات محرمانه علاوه بر اینکه یک فناوری امنیتی است، ابزاری برای اعتمادسازی در همکاری های بین سازمانی هم محسوب می شود.

مزایا، چالش ها و محدودیت ها

محاسبات محرمانه، مزایای بسیار گسترده ای دارد که نخستین مزیت آن، حفاظت در برابر تهدیدات داخلی است، حتی مدیران سیستم یا ارائه دهندگان خدمات ابری نمی توانند داده ها را مشاهده کنند. دومین مزیت، ایزوله سازی سخت افزاری است که امنیت را در سطح پایین ترین لایه سخت افزار تضمین می کند. سومین مزیت، افزایش اعتماد در همکاری های بین سازمانی است؛ زیرا سازمان ها می توانند داده های حساس خود را بدون نگرانی به اشتراک بگذارند. این مزایا باعث شده محاسبات محرمانه به عنوان یکی از مهم ترین نوآوری های امنیتی عصر حاضر شناخته شود.

البته محاسبات محرمانه بدون چالش نیست. یکی از مهم ترین چالش ها، حملات کانال جانبی است، مانند Spectre  و Meltdown که می توانند داده های درون TEE را هدف قرار دهند. پیچیدگی پیاده سازی نیز یکی دیگر از چالش هاست؛ زیرا محاسبات محرمانه نیازمند تغییرات اساسی در نرم افزارها و زیرساخت هاست. هزینه سخت افزار نیز محدودیتی جدی محسوب می شود؛ زیرا فناوری های TEE معمولا نیازمند پردازنده های خاص و گرانقیمت هستند. این چالش ها نشان می دهند محاسبات محرمانه همچنان در حال تکامل است و نیاز به پژوهش و توسعه بیشتر دارد.

آینده محاسبات محرمانه

پژوهش ها نشان می دهد محاسبات محرمانه در آینده با فناوری هایی مانند Compute Express Link )CXL) و یادگیری ماشین محرمانه ادغام خواهد شد تا امنیت داده های در حال استفاده بیش از پیش تقویت شود. استانداردسازی جهانی نیز یکی از روندهای مهم آینده است که باعث می شود محاسبات محرمانه به طور گسترده تر پذیرفته شود. همچنین انتظار می رود هزینه سخت افزار کاهش یابد و امکان پیاده سازی این فناوری ساده تر شود. آینده محاسبات محرمانه، روشن است و این فناوری نقش مهمی در شکل دهی دنیای دیجیتال ایفا خواهد کرد.

در پایان هم باید گفت، محاسبات محرمانه یکی از مهم ترین نوآوری های امنیتی عصر حاضر است که با استفاده از محیط های اجرای مورد اعتماد، از داده های در حال استفاده محافظت می کند. این فناوری نه تنها می تواند امنیت سازمان ها را افزایش دهد؛ بلکه اعتماد در همکاری های بین سازمانی را نیز تقویت خواهد کرد. با وجود چالش ها و محدودیت ها، آینده ای روشن و پرکاربرد نیز خواهد داشت. محاسبات محرمانه در کنار اینکه یک فناوری امنیت است، یک تحول فرهنگی نیز در نحوه برخورد با داده ها ایجاد می کند. این رویکرد، اعتماد را به قلب همکاری های دیجیتال بازمی گرداند و آینده ای امن تر برای پردازش اطلاعات رقم می زند.

سرزمینی که در آن صنعت و طبیعت روایت زندگی را می سازند

مارون؛ گنج پنهان دشت های جنوب

شبنم اعماری | دشت ها گسترده اند و آفتاب جنوب بی امان می تابد. زیر پا خاک سرخ می درخشد و نخل های پراکنده همچون نگهبانان خاموش در افق خودنمایی می کنند و استوار ایستاده اند. هرچه پیش تر بروید، نشانه های صنعت آشکارتر می شود؛ لوله هایی که از دل زمین بیرون زده اند و برج های فلزی که در سکوت دشت، قامت برافراشته اند. در این چشم انداز که زیبایی خاص خودش را دارد، بوی نفت در هوا پیچیده، بویی که خبر از سرزمینی می دهد که نامش مارون است، جایی که همیشه داستانی تازه دارد.

تاریخچه نفت در مارون

مارون، یکی از بزرگ ترین میادین نفتی ایران به شمار می رود، میدانی که کشف و بهره برداری از آن در نیمه دوم قرن بیستم آغاز شد و ایران را وارد فصل تازه ای از توسعه اقتصادی کرد. این میدان با ذخایری که دارد، علاوه بر اینکه نقشی کلیدی در اقتصاد کشور ایفا کرده، هویت صنعتی جنوب ایران را نیز شکل داده است.

پس از کشف نفت، از سراسر کشور کارگران و مهندسان به این منطقه آمدند تا شهرک های نفتی ساخته شود و زندگی صنعتی در کنار زندگی سنتی مردم جنوب جریان خودش را ادامه دهد. هر چاه نفت، یادآور تلاش شبانه روزی افرادی است که در گرمای طاقت فرسای خوزستان با دستانی آغشته به نفت، آینده کشور را می سازند و خواهند ساخت. روایت های قدیمی از نخستین روزهای حفاری، پر از سختی و امید است؛ از کارگرانی که با ابزارهای ابتدایی به جنگ خاک داغ رفتند تا مهندسانی که با دانش تازه، راهی برای استخراج ثروت زمین پیدا کردند.

دشت، رود و نخل

در این منطقه، فقط نفت نیست که توجهات را به خود جلب می کند؛ طبیعت مارون، با آن گرمای طاقت فرسا، زیبایی های خاص خودش را دارد، طوری که ساعت ها می توان به تماشای نخلستان هایی نشست که همچون نگهبانان سبز، سایه ای دلنشین بر زمین انداخته اند.

در فصل بهار، شکوفه های مرکبات در روستاهای اطراف، بوی خوشی را به مشامتان می رساند. تابستان اما با گرمای سوزانش، زندگی را سخت می کند. با این حال شب های پرستاره ، آرامشی بی بدیل را به رخ می کشد. پاییز، فصل خرماست؛ خوشه های طلایی که از نخل ها آویزانند و شیرینی شان با چای محلی ترکیب می شود و لحظه ای وصف ناپذیر را رقم می زند. زمستان، هرچند در مارون کوتاه به نظر می رسد؛ اما با باران های ناگهانی، خاک سرخ را تازه و رودها را پرآب تر از همیشه می کند.

این تضاد میان سکوت طبیعت و هیاهوی صنعت را فقط در ایران و در مناطق نفتی اش می توان تجربه ای کرد. دیدن برج های نفتی در کنار نخلستان ها، تصویری ساخته که در کمتر جایی از جهان دیده می شود.

مردم و فرهنگ محلی

زندگی مردم جنوب با نفت گره خورده؛ اما هویت فرهنگی شان همچنان زنده است. موسیقی محلی با سازهای نی انبان و دهل، در جشن ها و مراسم به گوش می رسد. آوازهای عربی و لری، همراه با ریتم های پرشور، روحیه ای گرم و پرانرژی به منطقه می دهند. با ورود به بازار، بوی ادویه و ماهی تازه هوش از سر هر کسی می برد. غذاهای جنوبی از قلیه ماهی گرفته تا فلافل و سمبوسه، طعمی فراموش نشدنی دارند. مهمان نوازی مردم خوزستان هم که زبانزد است و گردشگر در خانه های ساده؛ اما گرم و صمیمی روستاییان با چای شیرین و خرما پذیرایی می شود. این فرهنگ در کنار صنعت نفت، چهره ای دوگانه؛ اما هماهنگ از مارون ساخته است.

 تجربه ای متفاوت

دیدن تأسیسات نفتی، آشنایی با تاریخ استخراج و بازدید از موزه های نفتی اطراف، تجربه ای متفاوت را برای گردشگران این منطقه می سازد و مارون می تواند مقصدی برای گردشگری صنعتی باشد. در جهان، بسیاری از کشورها از مناطق صنعتی به عنوان جاذبه گردشگری استفاده می کنند. پس با کمی برنامه ریزی می توان مارون را هم به مقاصد گردشگری ایران اضافه کرد. بازدید از چاه های نفت، لوله های انتقال و شهرک های کارکنان، در کنار گشت و گذار در نخلستان ها و دیدن رودخانه ها می تواند مارون را به مقصدی منحصربه فرد تبدیل کند.

جاذبه های اطراف

مارون در نزدیکی شهرهای مهمی چون اهواز، رامهرمز و بهبهان قرار گرفته است. هر کدام از این شهرها، جاذبه های تاریخی و فرهنگی خاص خود را دارند؛ اهواز با پل های معلق بر کارون و شب های پرجنب وجوش خودنمایی می کند. رامهرمز با آثار باستانی و روایت های تاریخی و بهبهان هم با باغ های مرکبات و طبیعت دلنشینش. این نزدیکی، امکان سفر ترکیبی صنعت و فرهنگ را فراهم می کند؛ سفری که مطمئنا تجربه ای متفاوت برای هر گردشگری خواهد بود.

پیوند صنعت و طبیعت

مارون، نماد پیوند صنعت و طبیعت است. نفت، ثروتی است که از دل زمین بیرون می آید؛ اما در کنار آن، طبیعت جنوب هم با زیبایی هایش خودنمایی می کند. تضادی که برقراری تعادل میان توسعه صنعتی و حفظ محیط زیست را نشان می دهد. سفر به مارون یعنی هم از دیدن طبیعت این منطقه لذت ببرید و هم نظاره گر تلاش مردمان این دیار در صنعت نفت باشید. ترکیبی از سختی و زیبایی که همچون تصویری زیبا بر چهره این منطقه نقش بسته است.

هویت مارون

یکی از بخش های جذاب مارون، روایت زندگی کارکنان نفتی است. مردانی با لباس های خاکی رنگ که با وجود گرمای ۵۰درجه، روز و شب در کنار چاه ها تلاش می کنند تا چرخ صنعت این منطقه را بچرخانند. نیروی کاری که داستان هایش پر از سختی و امید است؛ از دوری خانواده گرفته تا غرور در ساختن آینده کشور. بسیاری از این کارکنان، نسل به نسل در صنعت نفت کار کرده اند. پدرانشان در حفاری های اولیه حضور داشتند و پسرانشان امروز با فناوری های مدرن در حال کار و تلاش هستند. این پیوند نسلی، بخشی از هویت مارون است.

آینده گردشگری

اگر برنامه ریزی درستی انجام شود، مارون می تواند به یکی از مقاصد گردشگری صنعتی و فرهنگی ایران تبدیل شود؛ ایجاد زیرساخت های مناسب، معرفی منطقه در رسانه ها و طراحی تورهای ترکیبی، مطمئنا این فرصت را برای گردشگری داخلی و خارجی مارون فراهم خواهد کرد.  این آینده، نه تنها به اقتصاد منطقه کمک می کند؛ بلکه هویت فرهنگی و تاریخی مارون را نیز زنده نگه می دارد.