طرح ضربتی 360 روزه افزایش تولید گاز در شمال شرق ایران نتیجه داد
شعله تـوس در برف های مرزی
مشعل| هوا در حوالی مرز ایران و ترکمنستان در هفته های گذشته دمای منفی ۹ درجه را هم به خود دیده است؛ سرمایی که این بار برخلاف سال های قبل نگاه ها را از سمت منابع گازی کشور همسایه به سوی ذخایر بکر در دل رشته کوه های هزارمسجد روی تخته گاوخانه در میدان توس کشانده است. میدانی در ۱۰۰کیلومتری شمال شرق شهر مشهد مقدس که فعالیت شبانه روزی را پشت سر می گذارد و قرار است با افزودن ۳ میلیون مترمکعب گاز در فاز نخست به شبکه سراسری، استقلال گازی ایران را در شمال شرق کشور به رخ بکشد. در همین زمینه، پیمان ایمانی، مدیرعامل شرکت نفت مناطق مرکزی ایران در گفت وگو با خبرنگار «مشعل» با اشاره به نتیجه بخشی تلاش های شبانه روزی کارکنان طی ۳۶۰روز گذشته و دستیابی به تولید ۳ میلیون مترمکعبی گاز میدان توس در دو فاز از چاه های 1 و 3 می گوید: تمام همت و اقدام ها معطوف به آسود گی و آرامش مردم است.
فرودگاه مشهد از جاده سرخس بعد از گذر از روستاهای مختلف در مسیری پرپیچ و خم تا ارتفاع ۱۶۰۰ به مخزن تازه متولد شده گازی می رسیم. مسیری کوهستانی که رد سفید برف، قبایی نو بر قامت کوه های شمال شرق پوشانده است. اینجا میدان گازی توس ۱ است. سابقه کشف و حفاری آن به سال ۱۳۸۸ می رسد؛ با این حال طرح توسعه آن از مهرماه ۱۴۰۲ در قالب قرارداد EPC به شرکتی ایرانی سپرده شد تا در طول یک سال، پیشرفت حدود ۱۰ درصدی را تجربه کند. پس از بی مهری ترکمن ها و ناترازی گاز، توسعه این میدان از مهر سال گذشته از سر گرفته شد تا در مقطع ۳۶۰ روزه، شاهد نخستین برداشت از مخزنی نو و منابع جدید تامین گاز در شرقی ترین نقطه کشور باشیم و دغدغه افت فشار و قطع گاز برای حدود ۱۳ میلیون ایرانی ساکن در خراسان رضوی، شمالی، جنوبی، سمنان، مازندران و گلستان کمرنگ شود. توس حالا از منابع جدید تامین گاز در کنار مخزن خانگیران که نیمه دوم عمر را پشت سر می گذارد، به شمار می رود. میدانی که نونواری از سروروی مخزن گرفته تا تجهیزات و ادوات آن پیداست.
در محوطه آن و در میان گردوغباری که سرعت بالای باد به راه انداخته، چهره مردانی با صورت های سوخته از سرما و دستانی سیاه و کبود از سختی های کار پیداست که در تکاپو و فعالیت در اطراف مخزن گازی توس، زمان زیادی برای کارهای باقیمانده ندارند. سرعت فعالیت ها روی دور تند قرار گرفته است. برخی در حال جوشکاری، تعدادی نیز به لوله گذاری(پایپینگ) مشغولند و چند نفری هم انجام اتصالات برقی را در دستور کار دارند. این پروژه در طول ۳۶۰ روز اخیر به طور متوسط برای ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر ایجاد اشتغال کرده است. کمبود نیروی متخصص در شمال شرق باعث شده است بخشی از نیروها از بخش های دیگر ازجمله جنوب کشور تامین شوند.
صدای یونس، یکی از همین کارکنان، از لابه لای کلاه بافتنی که روی صورتش را پوشانده، در میان باد تند به سختی شنیده می شود: «اینجاییم تا خانه های شهروندان برای زمستان گرم باشد» اهل ایذه است و بعد از سال ها با فعالیت در این نقطه، چشمش به سفیدی برف هم روشن شده است.
غیر از نیروهای فنی که از استان های چهارمحال و بختیاری، خوزستان و فارس در اینجا حضور دارند، نیروهای بومی هم براساس تخصص، فعال و پرشمارند؛ امیرحسین قرائی، یکی از معدود نیروهای متخصص بومی که به عنوان کارشناس اچ اس ای در طرح توسعه میدان گازی توس مشغول کار شده است.
قرائی اهل روستای «بزنگان» می گوید: «کشف و توسعه میدان گازی توس، امیدی تازه در دل جوانان اینجا از مرحله خاکبرداری تا همین بهره برداری ایجاد کرده است.»
امیرحسین ۲۷ ساله از خوشحالی مردم روستای خود می گوید که اگرچه خشکسالی، دامداری و کشاورزی آنها را کم رونق کرده بود، اما حالا آنها امید به کسب درآمد از این پروژه را دارند.
او که خیالش از بابت کار راحت شده است، بنا دارد تحصیلات خود را از کارشناسی به مدارج بالاتر برساند و سمت های مدیریتی را هم تجربه کند.
امیر اکبری، یکی دیگر از نفرات فعال در پروژه میدان گازی توس و اهل روستای «شورلق» در حال جوشکاری می گوید: «چاه های توس نزدیک روستاهاست و جوانان زیادی اینجا سرکار آمده اند؛ از گاز خبر نداشتیم و حالا منتظر رونق و کار هستیم؛ بیکاری آسان نیست.»