ازجذابیت های این رشته و قهرمانی درسطح ملی می گوید
تمرین روی موکت قهرمانی در چمن
مشعل | سجاد کرمپور، یکی دیگر از قهرمانان صنعت نفت ایران، بعد از سال ها فعالیت در رشته گلف، بهترین بازیکن ایران در این رشته ورزشی شده است. او که متولد 1365 در مسجدسلیمان است، هم اکنون در شرکت ملی حفاری ایران فعالیت می کند. کرمپور با بازی در تیم گلف این شرکت، توانسته عنوان های مختلفی را کسب کند. او از سال 1384 به استخدام وزارت نفت درآمده و از همان زمان با عضویت در تیم گلف شرکت ملی حفاری ایران فعالیت خود را ادامه داده و به عنوان یکی از ملی پوشان کشور، در تورنمنت های بین المللی نیز حضور دارد. خبرنگار «مشعل» با سجاد کرمپور درباره فعالیت های ورزشی اش در رشته گلف، گفت وگویی انجام داده که مشروح آن را در ادامه می خوانید.
چگونه با رشته گلف آشنا شدید؟ آیا پیش از شما کسی از اعضای خانواده در صنعت نفت مشغول به کار بوده است؟
پدرم یک سال، به صورت موقت در شرکت ملی حفاری ایران کار می کرد، بنابراین نمی توانم بگویم که از خانواده نفتی هستم. درباره نحوه آشنایی ام با ورزش گلف نیز باید بگویم که دوران نوجوانی در محل سکونتمان، به همراه بچه های محله، گلف بازی می کردیم. در آن زمان زنده یاد نورعلی بهداروند، از پیشکسوتان گلف ایران، در همسایگی ما زندگی می کرد. آشنایی با فرزندان او باعث علاقه من به این ورزش شد و کم کم از زنده یاد بهداروند این رشته ورزشی را آموختم و به دنبال آن، اوقات فراغتم را در زمین های خالی اطراف محل زندگی و بازی گلف می گذراندم. همین حضور مکرر در زمین های گلف سبب شد به این ورزش علاقه مند شوم، به طوری که در سال 1381با شرکت در مسابقات قهرمانی کشور، برای اولین بار نایب قهرمان شدم و این قهرمانی انگیزه ای شد تا این رشته را تا به صورت حرفه ای ادامه دهم.
مهم ترین دلیلی که سبب شد در مسیر حرفه ای این رشته ورزشی قرار بگیرید، چه بود؟
در هر رده سنی که مسابقه می دادم، جزو نفرات برتر این رشته ورزشی می شدم و همین علاقه و موفقیت ها سبب شد بتوانم این رشته را به صورت حرفه ای دنبال کنم. گلف برای من، فقط یک ورزش حرفه ای نبود؛ بلکه از همان ابتدا، بهترین خاطراتم را بازی با دوستانم در زمین گلف رقم می زد؛ خاطراتی که در گرما و سرما ثبت شد و اگر مسابقه ای هم برگزار می شد، تلاش می کردم با شرکت در آن، جایگاهی ثابت در ورزش گلف برای خود پیدا کنم.
با توجه به اینکه گلف را از سنین نوجوانی آغاز کردید، چه چیز در این رشته ورزشی برای شما به عنوان یک نوجوان جذابیت داشت؟
پسرها معمولا در سنین نوجوانی، علاقه زیادی به فوتبال دارند و هیجان فیزیکی خود را با فوتبال تخلیه می کنند؛ اما زمانی که با گلف آشنا شدم، فهمیدم که هیجان این رشته با فوتبال بسیار متفاوت است. این ورزش برای من با پیچیدگی های زیادی همراه بود، از این رو تلاش کردم آن را درک کنم و یاد بگیرم. تا اینکه مربیانم متوجه شدند استعداد لازم برای ادامه این رشته ورزشی و رسیدن به سطح حرفه ای را دارم. از همان زمان بود که زندگی، مسیر دیگری برایم در نظر گرفت؛ هرچند در ابتدا این ورزش را برای تفریح و وقت گذرانی انجام می دادم؛ اما در نهایت توانستم با کسب عناوین مختلف به این خودباوری برسم که می توانم در این رشته موفق باشم.
گلف از نظر من، ورزشی کاملا متفاوت است؛ ورزشی که حتی از نظر سخت افزاری نیز با دیگر رشته های ورزشی تفاوت دارد.این ورزش در یک زمین70- 80 هکتاری و طبیعتی بکر انجام می شود و ورزشکار برای رسیدن به امتیازهای مورد نیاز، با چالش های زیادی در این فضا مواجه است؛ ورزشی که به محاسبه بسیاری نیاز دارد و همین مساله جذابیت آن را دوچندان می کند.
با توجه به تفاوت گلف با سایر رشته های ورزشی، برای به دست آوردن امکانات ورزشی با چه چالش هایی روبه رو بودید؟
به خاطر دارم در دوره نوجوانی که گلف را شروع کردم، بندرت وسایل مربوط به این ورزش پیدا می شد. پیش از انقلاب که انگلیسی های در صنعت نفت فعالیت می کردند، به این رشته علاقه داشتند و اگر یک ایرانی این ورزش را انجام می داد، حتما از مدیران نفتی بود. بعد از پیروزی انقلاب و خروج خارجی ها از کشور و صنعت نفت، بخشی از وسایل گلف آنها باقی ماند. به خاطر دارم که زنده یاد بهداروند، یک چوب گلف به من داد و با همان یک چوب، 6 نفر به نوبت بازی می کردیم، حتی یک بار این چوب شکست و مجبور شدیم آن را تعمیر کنیم، از این رو برای کسب موفقیت در این رشته ورزشی، سختی های زیادی را پشت سر گذاشتم. تا اینکه سال 1381 در مسابقات جوانان کشور نفر دوم شدم و یکی از دوستان و ورزشکاران تهرانی، یک ست چوب گلف به من داد که این هدیه، اهمیت بسیاری برایم داشت و بعدها که عضو تیم گلف شرکت ملی حفاری ایران شدم، یک ست بهتر خریدم.
با توجه به حضور شما در لیگ برتر گلف، این ورزش را در کشور چگونه ارزیابی می کنید؟
در حال حاضر تیم های خوزستانی که شامل تیم های نفتی می شوند، حرف اول را در لیگ برتر گلف و قهرمانی کشور در تمامی رده های سنی می زنند که این امر نشان دهنده قدمت ورزش گلف در جنوب کشور است.
در حال حاضر امکانات سخت افزاری و نرم افزاری گلف در سطح حرفه ای چگونه است؟
زیرساخت هر رشته ورزشی که 80 درصد پیشرفت ورزشکاران حرفه ای به آن وابسته است، اولویت اول آن رشته به شمار می رود. خوشبختانه استان خوزستان زمین های استانداردی برای گلف دارد؛ اما این زمین ها خاکی است و زمین چمن برای تمرین گلف نداریم.
اولین زمین گلف خاورمیانه در مسجدسلیمان ساخته شد؛ این زمین قدیمی، بکر و استاندارد است که گلف بازان در آن براحتی تمرین می کنند؛ رئیس هیات گلف این شهر(ابوذر شجاعی) درباره تامین و نگهداری زیرساخت ها و استعدادیابی تلاش می کند که قابل ستایش است. اولین زمین گلف اهواز نیز بعد از انقلاب اسلامی و با پیگیری حیدر بهمنی، مدیرعامل وقت شرکت ملی حفاری ایران ساخته شد که همچنان قابل استفاده است و از زمین های استاندارد کشور به شمار می رود. در جنوب کشور علاقه مندان و استعدادهای زیادی برای ورزش گلف وجود دارد که باید به آنها توجهی ویژه شود.
نباید فراموش کرد که گلف، ورزشی بسیار متفاوت است، از این رو استاندارد بودن زمین از اهمیت بسیاری برخوردار است. وقتی گلف بازان در زمین های خاکی تمرین می کنند، در مسابقات برون مرزی با مشکل مواجه می شوند، بنابراین لازم است که به این مساله توجهی ویژه شود.
در حال حاضر زمین های گلف در استان های خوزستان، اصفهان و تهران قرار دارند و دیگر استان ها زمین استانداردی برای تمرین ندارند. به همین دلیل ورزشکاران دیگر استان ها، به دلیل نبود امکانات مناسب، در سطح پایین تری قرار دارند، در حالی که استعداد و توانایی آنها در این ورزش بسیار بالاست؛ البته نبود زمین های حرفه ای سبب شده بازیکنان ملی در مسابقات بین المللی با مشکل مواجه شوند. به عنوان مثال گاهی مجبور هستیم به جای تمرین روی زمین چمن، در خانه و روی موکت تمرین می کنیم.
برای تمرین بهتر، امکان استفاده از زمین چمن گلف تهران وجود ندارد؟
می توان این کار را کرد؛ اما نکته این است که زمین چمن گلف تهران در باشگاه انقلاب هم از استاندارد لازم برخوردار نیست؛ هرچند صحبت هایی شده که این زمین به بخش خصوصی یا فدراسیون واگذار شود تا شرایط آنها برای تمرین بهتر شود. زمین های گلف در شهرهای مختلف ایران به نوعی سرمایه ملی شده اند، ضمن اینکه بیشتر سفیرانی که در ایران حضور دارند، به بازی گلف علاقه مند هستند و از چنین امکاناتی استفاده می کنند. تاکید می کنم اگر توجه بیشتری به زمین های گلف ایران شود، می توانیم نتایج بهتری از این ورزش در سطح بین المللی به دست آوریم.
برنامه شما برای ادامه این ورزش چیست؟
ورزش گلف، شرط سنی برای ورود و ادامه به صورت حرفه ای ندارد، بنابراین هرزمان که فرد بخواهد، می تواند این ورزش را آموزش ببیند. من علاوه بر اینکه به عنوان یک بازیکن حرفه ای، گلف بازی می کنم، در کنار گودرز مولایی، سرمربی تیم ملی، گلف پایه زیر 18 سال را هم آموزش می دهم. استعدادهای خوبی نیز در این رشته وجود دارد که می تواند آینده گلف ایران را تحت تاثیر قرار دهد.
اعضای خانواده شما نیز در این رشته ورزشی فعالیت می کنند؟
2 فرزند 11 و 7 ساله دارم که هر دو به صورت تفریحی گلف بازی می کنند. همسرم نیز چند وقتی است که فعالیت در این رشته ورزشی را شروع کرده؛ البته پدر همسرم نیز یکی از گلف بازان خوب کشور است، از این رو می توانم بگویم که ما به صورت خانوادگی، ورزش گلف را دنبال می کنیم و این مساله جذابیت این ورزش را برای ما دوچندان کرده است.