در باشگاه زرگر چه می گذرد؟
میراثی ماندگار از ورزش صنعت نفت
مشعل |باشگاه ورزشی شهید زرگر را می توان یکی از قدیمی ترین و شناخته شده ترین مجموعه های ورزشی صنعت نفت در تهران دانست؛ باشگاهی که با بیش از 60 سال قدمت، سال ها با ارائه خدمات در رشته های مختلف ورزشی، پذیرای کارکنان صنعت نفت و خانواده آنها بوده و حالا به بخشی از میراث فرهنگی - ورزشی صنعت نفت ایران تبدیل شده است. هرچند این باشگاه با توجه به قدمت، مکان جغرافیایی و البته خدماتی که در آن ارائه می شد، از اهمیت بسیاری برخوردار بود؛ اما سال گذشته بنا به دلایلی چون ایمن نبودن ساختمان های اصلی آن، به مدت یک سال تعطیل شد و بلااستفاده ماند. از آنجا که این باشگاه ورزشی، سه ماه پیش، فعالیت خود را البته به صورت محدود از سر گرفت، خبرنگار هفته نامه «مشعل»، در کنار بازدید از این مجموعه، گفت وگویی با پیمان یزدان پناه، مدیر باشگاه ورزشی زرگر انجام داد که در ادامه می خوانید.
هرچند زمانی که به بازدید از باشگاه ورزشی شهیدزرگر اختصاص داده شد، مراجعه کننده ای برای استفاده از امکانات موجود حضور نداشت؛ اما با ورود به محوطه باشگاه، حس صمیمت و همدلی کارکنان حاضر در آن، برای میزبانی و ارائه خدمات به کارکنان صنعت نفت، خانواده آنها و حتی بازنشستگان محسوس بود.
فضای بیرونی باشگاه شهید زرگر شامل سه قطعه زمین تنیس خاکی می شود که در طول روز و در چهار نوبت، پذیرای ورزشکاران این رشته ورزشی، بخصوص بازنشستگان است که همین حضور، این مکان را به باشگاه اختصاصی تنیس خاکی نفت در تهران تبدیل کرده است.
در کنار زمین تنیس خاکی، فضای سبز هم آماده شده که جذابیت خاصی به این باشگاه داده و پیداست که برای احیای آن بسیار تلاش شده است. در بخش دیگری از باشگاه، استخر آب درمانی ساخته شده که مناسب بازنشستگان است.
باشگاهی با ثبت ملی و امکانات قابل توجه
از پیمان یزدان پناه درباره تاریخچه فعالیت این باشگاه می پرسم که با تاکید بر پیشینه آن به سال 1335، می گوید: این باشگاه، یکی از قدیمی ترین باشگاه های صنعت نفت به شمارمی رود که در میراث فرهنگی کشور هم به ثبت رسیده است.
وی تصریح می کند: از آنجا که طی این سال ها افراد در رده ها و سمت های مختلف در این باشگاه حضور داشته اند، انتخاب مدیریت مجموعه برای روسای ورزش نفت از اهمیت بسیاری برخوردار بود؛ زیرا این باشگاه را از هر لحاظ می توان یک باشگاه ورزشی مدیریتی دانست و بیشتر مدیران صنعت نفت، برای استفاده از امکانات ورزشی، به این مجموعه می آمدند.
یزدان پناه درباره ساختمان مجموعه و تغییراتی که به خود دیده، توضیح می دهد: این مجموعه و باشگاه شماره 3 صنعت نفت در ابتدا یک مجموعه بودند که در سال 1335، ساختمان اصلی آن واقع در باشگاه شماره 3 ایجاد شد که در آن دوره، محل زندگی، وزیر وقت نفت بود. بعدها بین این دو محوطه دیواری کشیده و فضای موجود به زمین تنیس تبدیل شد تا مورد استفاده علاقه مندان قرار گیرد. بخش دیگر که همان باشگاه شماره 3 است نیز به باشگاه خدمات رفاهی و اجتماعی تبدیل شد تا کارکنان صنعت نفت بتوانند از آن استفاده کنند.
از او درباره دلیل تعطیلی این باشگاه با توجه به اهمیتی که برای صنعت نفت دارد، می پرسم که می گوید: باشگاه تقریبا 12ماه یعنی از سال 1403 تعطیل شد و زمانی که در تیر امسال به عنوان مدیر این مجموعه قبول مسئولیت کردم، همچنان تعطیل بود. این تعطیلی پس از بازدید همکاران اچ اس ای، مناطق نفت خیز جنوب و واحدهای ستادی اتفاق افتاد و دلیل آن نیز فرونشست زمین و ترک های ایجاد شده در داخل ساختمان اعلام شد که در پی آن، علاقه مندان به فعالیت در این مجموعه برای مدتی از هم دور شدند؛ اما با تغییر مدیریت و حضور بهرام رضاییان در راس مدیریت ورزش شرکت ملی نفت ایران و حمایت از شروع به کار دوباره این باشگاه، بخش هایی از این مجموعه، با پشت سر گذاشتن مراحل مختلف، بازگشایی شدند.