همکار شرکت ملی پخش منطقه فارس که کوهنوردی را حرفه ای دنبال می کند
در آرزوی سیمرغ
مشعل: محمدرضا یوسفی نژاد، از همکاران شرکت پخش فراورده های نفتی منطقه فارس 22 سال است که در صنعت نفت فعالیت می کند. او که در شهر شعر و ادب، شیراز به دنیا آمده، در کنار فعالیت و مسئولیت کاری اش، چند سالی است که به صورت حرفه ای رشته کوهنوردی را دنبال می کند. وی که چند قله از قله های «طرح سیمرغ» را فتح کرده و بتازگی نیز توانسته به بلندترین قله ایران، یعنی دماوند صعود کند، در گفت وگو با خبرنگار «مشعل» از تجربه های خود درباره این رشته ورزشی گفت. یکی از مهم ترین نکاتی که یوسفی نژاد به آن اشاره داشت، این بود که در فتح تمامی این قله ها، همسرش او را همراهی کرده و کنارش بوده و از این همراهی و موفقیتی که با هم به دست آورده اند، بسیار خوشحال است.
چه چیز سبب شد از میان ورزش های مختلف، کوهنوردی را به عنوان رشته اصلی خود انتخاب کنید؟
همه افراد از دوران کودکی به ورزش علاقه مند هستند. پسران معمولا ورزش را با بازی فوتبال در زمین خاکی و کوچه آغازمی کنند تا در نهایت ورزش مورد علاقه خود را انتخاب کرده و به دنبال آن بروند. کودکی من نیز همین طور آغاز شد؛ اما بعد از مدتی متوجه شدم که به دوچرخه سواری و کوهنوردی بسیار علاقه دارم، از این رو تصمیم گرفتم روی این رشته های ورزشی تمرکز کنم؛ البته این راهم بگویم بیشتر اطرافیانم، دوچرخه سوار یا کوهنورد بودند. به همین دلیل بیشتر ترغیب شدم که یکی از رشته های ورزشی را انتخاب کنم که درنهایت کوهنوردی به یکی از اهداف بزرگ زندگی ام تبدیل شد.
از چه زمانی کوهنوردی را به صورت حرفه ای آغاز کردید؟
از سال 1400 با عضویت در باشگاه کوهنوردی طبیعت دوست شیراز، فعالیت حرفه ای ام را در این رشته ورزشی آغاز کردم. با حضور در این باشگاه، از آموزش های حرفه ای کوهنوردی بهره بردم. از سال 1400 تاکنون نیز به 14 قله سیمرغ صعود کرده ام که امیدوارم بتوانم به همه 31 قله آن صعود کنم و طرح صعود به سیمرغ را به پایان برسانم.
از میان قله های طرح سیمرغ، به چه قله هایی از آن صعود کردید؟
دماوند، بل، کوبری، یخچال، تشگر، بیمری، تفتان، کلونچین، علم کوه و ... که دماوند، با توجه به اینکه بلندترین قله ایران است، یکی از جذاب ترین تجربه های من در این رشته ورزشی محسوب می شود.
با توجه به اینکه فعالیت حرفه ای در این رشته ورزشی را اواخر دهه 30 سالگی خود آغاز کردید، تا چه اندازه چنین انتخابی برای شما یک ریسک به شمار می رفت؟
در گذشته کوهنوردی را به شکل تفریحی انجام می دادم؛ اما هرچه گذشت، به آن علاقه مندتر شدم تا اینکه تصمیم گرفتم این رشته را به صورت حرفه ای دنبال کنم. به نظر من، یکی از مهم ترین جذابیت های ورزش کوهنوردی این است که با توجه به نوع و فضای حاکم بر آن، رشته ای نیست که همه از آن استقبال کنند. در این رشته، ورزشکار با شرایط آب وهوایی متفاوتی روبه رو و سختی زیادی را متحمل می شود؛ اما با این همه کوهنوردی جذابیت ها و آرامش خاص خود را دارد و هر فردی که یک بار صعود به قله را تجربه کرده باشد، در درون خود رابطه زیبایی با خالق برقرار می کند.
در رشته ورزشی با چه چالش هایی همراه بودید؟
کوهنوردی، صبر و استقامت را در انسان افزایش می دهد و چون ورزشی نیست که کسب مقام در آن جایگاهی داشته باشد، نگاه رقابتی کمتری در این رشته ورزشی وجود دارد، ضمن اینکه یک ورزش گروهی است که همه افراد به هم متکی هستند. در فرایند صعود، همه با حمایت از یکدیگر به بالای کوه می روند و با هم بازمی گردند و یکدیگر را همراهی می کنند و در این همراهی از تجربه هم استفاده می کنند. چنین انتخابی برای من، هم چالش روحی ایجاد می کندهم چالش فیزیکی.
تمرین های خود را برای صعود به قله ها چگونه دنبال می کنید؟
هفته ای 2 جلسه تمرین داریم، بخصوص وقتی نزدیک صعود به یک قله جدید هستیم، تمرین ها جدی تر و فشرده تر می شود. فشار تمرین برای قله های مرتفعی مانند دماوند زیاد است؛ زیرا از ارتفاع 4 هزار به بالا، احتمال ارتفاع زدگی برای کوهنورد وجود دارد، از این رو تمرین ها، فشرده تر و جدی تر می شود تا کوهنورد به ارتفاع زدگی دچار مشکل نشود.
اولین قله ای که فتح کردید، کدام بود و چه حسی را در این صعود تجربه کردید؟
اولین قله ای که به آن صعود کردم، قله بل در استان فارس بود. با توجه به اینکه صعود به این قله اولین تجربه ام بود، می ترسیدم که دچار ارتفاع زدگی شوم و در پی آن، تیم کوهنوردی با مشکل مواجه شود که خوشبختانه اتفاقی نیفتاد و صعودی جذاب برایم رقم خورد. زمانی که به قله رسیدم، زیباترین و عجیب ترین لحظات زندگی ام را پشت سر گذاشتم؛ البته هر قله و هر صعود، می تواند برای یک کوهنورد، متفاوت ترین و زیباترین تجربه باشد.
به عنوان یک کوهنورد دوست دارید تجربه صعود به کدام قله را داشته باشید؟
آرزوی هر کوهنوردی این است که به بلندترین قله های جهان صعود کند؛ اما صعود به چنین قله هایی و رسیدن به آن، توان جسمی بسیار بالایی می خواهد. این را هم یادآور شوم که صعودهای تابستانه با صعودهای زمستانه بسیار متفاوت است. به این معنی که در کنار بحث آب وهوا، صعودهای زمستانی نیازمند تجهیزات بیشتری است که تهیه آن تجهیزات ، به سرمایه زیادی نیاز دارد. من تجربه صعودهای زمستانی ندارم؛ هرچند همانند دیگر کوهنوردان، رؤیای چنین صعودهایی را در ذهن دارم.
در پایان بگویید که تا چه اندازه موفق شدید اطرافیان خود را به این رشته ورزشی علاقه مند کنید؟
بهترین همراه من در طول صعود، همسرم است. او نیز پابه پای من به بسیاری از قله های سیمرغ صعود کرده؛ البته او از ابتدا به کوهنوردی علاقه داشت و با هم در باشگاه کوهنوردی ثبت نام کردیم.
اما اطرافیانم و کسانی را که نیازمند انتقال تجربه هستند، تشویق می کنم که به سمت این رشته ورزشی بیایند؛ البته تلاش می کنم موضوع طبیعت و حفاظت از آن را هم یادآور شوم.