ابتکار برگزاری دورهمی های ماهانه یا 2 ماه یکبار و سالانه همراه با خانواده را چند نفر از دوستان قدیمی تر داشتند و بازنشستگان مناطق مختلف عملیاتی متناسب با شهر اقامتشان گروه هایی را تشکیل دادند. به عنوان مثال، همکاران شیرازی و اصفهانی دورهمی هایی با هم دارند و گاهی این دورهمی ها را در تهران یا کاشان هم داریم. در آخرین دورهمی، آقای وکیل برای بار دوم خانه زیبا و قدیمی شان در کاشان را به این دورهمی اختصاص دادند و همراه با همسر و فرزندان شان پذیرای نزدیک به 100 نفر از همکاران قدیمی همراه با همسران شان شدند. در آن مهمانی که فضای دوستانه و خوبی ایجاد شد، مدیران سابق منطقه و روسای شرکت نفت فلات قاره ایران هم که بازنشسته شده بودند، حضور داشتند و همه، مثل اعضای یک خانواده دور هم جمع شدیم. در این مهمانی ها، سِمَت و رتبه اهمیتی ندارد. دلیل آن هم این است که در مناطق عملیاتی، مثل جزیره لاوان، همه کارکنان تا بالاترین سطح، همه دور یک میز می نشینند، یک نوع غذا می خورند و در خوشی و ناخوشی کنار هم هستند.
مرور خاطرات، کمک به حافظه است
محسنی ادامه می دهد: بیشتر این افراد در دوران جنگ و سال های سخت بازسازی مناطق عملیاتی و سکوها در کنار هم بوده اند و خاطرات تلخ و شیرین مشترک زیادی دارند. به همین دلیل، دید و بازدید دوره ای آن هم همراه با خانواده و دوستان دیگر، کمک زیادی به حفظ روحیه آنها می کند. در این دورهمی ها، علاوه بر پیگیری احوال همکاران، خاطرات قدیمی نیز مرور و موضوعاتی که آن زمان در محیط کار مطرح نمی شد، بازگو می شود. مرور خاطرات، کمک زیادی به کنترل حافظه افراد بازنشسته می کند و حال روحی آنها را تغییر می دهد.
زندگی اقماری آن هم برای مدتی طولانی، آسیب زیادی به ما زده که مهم ترین آن دور بودن از خانواده است؛ اما در عوض ما یک خانواده دیگر را با دوستان و همکاران مان در مناطق عملیاتی به دست آورده ایم که این خانواده، پس از بازنشستگی می تواند روحیه ما را بهبود ببخشد. این ها افرادی هستند که سال ها روی سکو، تاسیسات و جزیره بوده اند و تجربیات سختی داشته اند و دیگر هم تکرار نمی شوند. برای همین فکر می کنیم که این دورهمی ها برای حفظ سلامت در دوران بازنشستگی لازم است.
خوبی و زیبایی این دورهمی ها در این است که می بینیم همه دوستان مان همان دوستی و ارتباطات گذشته را که حین کار با هم داشته اند، هنوز دارند و حتی بیشتر هم شده است. خودم هم قرار نبود در شرکت فلات قاره ایران و جزیره لاوان بمانم؛ اما این دوستی ها و رفاقت ها من را نمک گیر کرد و ماندم.
بعضی از دورهمی ها این امکان و شرایط را دارد که همسران و اعضای خانواده هم در آن حضور داشته باشند و خانم ها از این دورهمی ها استقبال زیادی می کنند. بسیاری از خانواده ها در این سال ها همدیگر را شناخته اند و ارتباطات خانوادگی دارند؛ البته خانم های همکار هم دورهمی های جداگانه دارند؛ اما وقتی همه با هم جمع می شویم، طور دیگری استقبال می شود.
حس خوب از مرور خاطرات و دیدن آشنایان
منصور رسولی از سال 57 تا 91 در واحد های مخابرات و امور مسافرت منطقه عملیاتی لاوان مشغول به کار بوده است. رسولی هم درباره این دورهمی ها به "مشعل" گفت: پس از بازنشستگی ارتباط ها کامل قطع می شود و شرکت، دیگر کاری با نفراتی که سال ها برای آن کار کرده اند، ندارد. دیدن محیط های آشنا و پرخاطره، ارتباط با دوستان و آشنایان با خاطرات مشترک بر کاهش افسردگی افراد سالمند تاثیر زیادی دارد.
در این گروه ها و دورهمی ها، از همکارانی که بیمار هستند، سراغ می گیریم و به عیادت می رویم؛ تولدها را تبریک می گوییم و حتی برای شان کارت تبریک می فرستیم که خیلی خوشحال می شوند. خدای ناکرده اگر کسی فوت کند، برای سرسلامت و تسلیت به خانواده هم می رویم.
به نوعی خودمان، هوای خودمان را داریم؛ ما جوانی مان را برای این شرکت و این صنعت گذاشته ایم.
زندگی اقماری، شرایط سختی داشت و واقعا ما را دچار مشکلات می کرد؛ اما تن به شرایط دادیم. مدتی پس از بازنشستگی که خانه ماندن برایم سخت شده بود و دیدم تعدادی از دوستان مان دچار افسردگی و آلزایمر شده اند، با هماهنگی و صحبتی که داشتیم، تصمیم گرفتیم چند روز یک بار یا هفته ای یک بار در پارک یا باغی داخل یا بیرون شهر جمع شویم و همدیگر را ببینیم و حرف بزنیم. اول چهار نفر بودیم و در شاهین شهر یا گلپایگان جمع می شدیم و کم کم تعدادمان بیشتر شد و الان به صورت ماهانه دور هم جمع می شویم؛ البته جمع های خانوادگی هم داریم که سالی یک بار است و حتی قرار گذاشته ایم که در سال آینده این دورهمی خانوادگی سالی دو بار باشد.
برای برگزاری برنامه و جزییات آن، شامل غذا، تنقلات و برنامه های تفریحی در گروه نظرسنجی می کنیم. برنامه دورهمی کاشان که ماه گذشته برگزار شد، جمع بسیار خوب و دلپذیری داشت و آن قدر خوش گذشت که اصلا نفهمیدیم، زمان چگونه سپری شد. در آن برنامه، تعدادی از بازنشستگان جدید و مدیران قدیمی هم بودند.
رسولی ادامه می دهد: همسر من 16 سال قبل فوت کرد و زندگی من با 2 دختر، 2 پسر و نوه هایم می گذرد و این دورهمی ها روحیه خوبی به من می دهد.
یکی از کارهایی که در این سال ها انجام داده ایم، این است که در کتابچه ای اسامی و مشخصات همکارانی را که از سال 1357 می شناسیم، جمع آوری کرده ایم. تا الان مشخصات حدود 300 نفر را جمع کرده ایم و هر بار دور هم جمع می شویم و از آنهایی که فوت شده اند، یاد می کنیم و فاتحه ای برای آنها می خوانیم.
نتوانستیم دوری همدیگر را تحمل کنیم
علی گیوه چی، یکی دیگر از بازنشستگانی است که از سال 57 تا 92 در بخش های مختلف منطقه عملیاتی لاوان حضور داشته و مسئولیت هایی همچون کارشناس و تکنیسین توربین، ریاست نیروگاه لاوان و رئیس تعمیرات سکوهای سلمان، رسالت و رشادت را به عهده داشته است.
او درباره دلایل و بهانه های اولیه برای شکل گیری این دورهمی ها گفت: در دوران کار و آن 14 روز شیفت مثل یک خانواده 24 ساعته کنار هم بودیم، به همین دلیل پس از بازنشستگی نتوانستیم دوری یکدیگر را تحمل کنیم، ؛ اما برگزاری این دورهمی ها حس و حال و دلتنگی ما را رفع می کند.
چند سال قبل پسر یکی از دوستان، فوت شد و چون در دوران کرونا این اتفاق افتاد، نتوانستیم کنارش باشیم. بعد از آن دوران، کنار دروازه قرآن شیراز که فضایی باز است، حدود 60 نفر جمع شدیم تا از این دوستمان دلجویی کنیم. از آن به بعد، این جمع همیشه کنار هم هستند و ماهی یک بار دور هم جمع می شویم.
کار تدارکات، تهیه ناهار، شام و... را همه با هم انجام می دهیم؛ البته برخی همکاران مثل آقای دزدمه، حسابی پای کار هستند و بخش زیادی از کارهای مربوط به دورهمی را انجام می دهند.
دورهمی شیراز، جمع حدود 100 نفری است که هرچند وقت یک بار و با هماهنگی همکاران مهمانی ترتیب می دهیم و خاطرات را مرور می کنیم تا کمی از سختی شرایط و زندگی فراموش مان شود. بسیاری از این کارکنان بازنشسته، روزها در خانه و روی تخت خوابیده اند یا در بستر بیماری هستند و این دیدارها و دورهمی ها تغییر روحیه خوبی برای آنهاست. به عنوان مثال در برنامه ای که در منزل زیبا و قدیمی آقای وکیل در کاشان داشتیم، همکارانی از آمل یا از آبادان آمده بودند و دیدارها پس از سال ها دوباره تازه شد و همه ما در آن دورهمی کاشان یک روز فراموش نشدنی را تجربه کردیم.
دورهمی ها امید به زندگی را بیشتر کرده است
عبدالحسین دزدمه، یکی از قدیمی ترین بازنشستگان مناطق عملیاتی است که سال ها در آزمایشگاه نفت خام لاوان فعال بوده و از سال 1382 هم بازنشسته شده است. او می گوید: تا سه سال قبل این دورهمی ها به این شکل نبود تا اینکه یک جایی به دوستان گفتم که بیایید دورهم جمع شویم. دوستان را دعوت کردم و گفتم هر کدام توانستید، بیایید.
هفت نفری در شیراز جمع شدیم. دفعه بعد تعداد این جمع به 30 نفر رسید، به همین دلیل مهمانی را در یکی از باغ ها و به صرف غذا برگزار کردیم؛ امروز در دورهمی های شیراز بیش از 70 نفر کنار هم جمع می شویم و حتی برای همکاران تولد هم می گیریم. دورهمی های شیراز حتما 2 ماه یک بار برگزار می شود. در دورهمی شهرهای دیگر مثل اصفهان یا کاشان هم گاهی حاضر می شویم.
بسیاری از این دورهمی ها به همراه خانواده انجام می شود و همکاران با فرزندان و نوه هایشان می آیند و حال و هوای خوبی دارد. بازنشسته ها باید بدانند که دنیا پس از کار برای آنها تمام نمی شود و زندگی ادامه دارد. فکر می کنم همکاران بازنشسته، پس از حضور در این دورهمی ها امید به زندگی شان بیشتر می شود و از این جهت خوشحالیم و این برنامه ها را ادامه می دهیم. انتشار این گزارش و انتشار عکس های دورهمی هایمان تاثیر زیادی در روحیه دوستان بازنشسته دارد و خیلی ها که هنوز به ما اضافه نشده اند، می توانند این گزارش را ببینند و همراهمان شوند.»
لازم است شرکت ها، بخصوص مجموعه ای همچون شرکت نفت فلات قاره ایران که نیروهای عملیاتی زیادی دارد، به موضوع کارکنانی که بازنشسته می شوند، ورود کند و مسائل آنها را مورد ارزیابی قرار دهد یا حداقل، روند بازنشستگی یک باره نباشد و تا مدتی این تعامل برقرار بماند.