من دنبال کارهای اداری نیستم وگرنه همان رشته مدیریت و حسابداری را می خواندم. الان زنان در صنعت نفت در نهایت برای کار در آزمایشگاه و پژوهشگاه معرفی می شوند و کمتر مواردی داریم که در کار عملیاتی مشغول به کار باشند. ما به زودی فارغ التحصیل می شویم، اما هنوز مشغول خواندن فرمول هستیم و یک بار هم داخل فیلد عملیاتی نرفته ایم، یا یک دکل نفتی ندیده ایم. نفت رشته ای عملی است و حتی آقایان هم به اندازه کافی تجربه های عملیاتی ندارند و اصلاً ارتباط دانشگاه با صنعت بسیار کم است.»
علاقه ای به بیرون رفتن نداریم
هانیه روستایی تهران، ورودی سال 99 رشته مهندسی نفت که به زودی فارغ التحصیل می شود، می گوید: «می توانستم دانشگاه های دیگری را انتخاب کنم، اما با توجه به آنچه درباره این دانشگاه شنیده بودم، اینجا را انتخاب کردم، اما حالا نه تنها درصنعت نفت بلکه در همین دانشگاه هم محدودیت داریم. انتخابی برای رفتن به سلف مرکزی دانشگاه نداریم و غذا را هرطور و هر اندازه ای که به خوابگاه بیاورند، باید قبول کنیم. گاهی یک قسمت از غذا مثل نان یا سالاد یادشان می رود یا کم است و...، ولی امکانی برای اعتراض نیست. بسیاری از بچه ها بیماری های سنگ کلیه و کیست روده دارند و عمل کرده اند که همه ناشی از آب است. از آن طرف اگر بخواهیم بیرون از خوابگاه برویم، جایی در شهر برای گشت وگذار و تفریح نیست. رغبتی برای بیرون رفتن از دانشگاه نداریم، چون چیزی آن بیرون برای تفریح و سرگرمی و دیدن وجود ندارد.»
زبان انگلیسی الزام ناگفته دانشگاه نفت است
دانشگاه با توجه به حوزه های تخصصی خود انجمن های علمی را با همکاری دانشجویان راه اندازی کرده است. برخی قدمتی طولانی دارند و برخی دیگر در همین چند سال اخیر شکل گرفته اند. کانون زبان یکی از انجمن های قدیمی است که اگرچه از سال 98 با ساختار امروزی شکل گرفته، اما از همان ابتدای شروع به کار دانشگاه فعال بوده است، چون همه امور دانشگاه از کلاس درس و مباحث علمی تا نامه نگاری های اداری به زبان انگلیسی بوده است. محمد میکائیل عراقی، دانشجوی مهندسی شیمی و دبیر کانون زبان دانشگاه صنعت نفت است. او درباره آغاز سازوکار زبان انگلیسی در دانشگاه صنعت نفت گفت: «احتمالا سازوکار به کارگیری زبان انگلیسی و آموزش زبان در دانشگاه از ابتدای کار بوده، اما از 1334 که آمریکایی ها به دانشگاه می آیند، تبدیل به یک روال رسمی می شود و از آنجا که صنعت نفت، صنعتی تخصصی بوده که اساتید آن خارجی ها بودند، لازم بوده اساتید، کارکنان و دانشجویان زبان انگلیسی را یاد بگیرند، یعنی در کنار همه مباحث آموزشی، یک آیتم اضافه یعنی آموزش زبان همواره وجود داشته است. دانشکده هم برای موضوع زبان برنامه داشت و لابراتوار زبان و سیستم صوتی داشته ایم که تلفظ درست کلمات را با بیان دانشجو مقایسه می کرد. هنوز هم جزوه ها، کتاب ها و امتحانات ما انگلیسی است. ممکن است انگلیسی تدریس نشود، اما الزام رشته های مرتبط با نفت این است که زبان انگلیسی را خوب یاد بگیریم. از سال 98 کانون زبان با سبک و سیاق قبلی شکل گرفته و اقدام هایی از جمله جلسات teatalk، جلسه فیلم با زبان اصلی و دوره ها آموزشی، سطح بندی و... را داریم تا به آمادگی دانشجویان کمک کند.
انجمن های علمی و آینده شغلی دانشجویان
عباس قربانی دشتکی، دبیر انجمن علمی مهندسی نفت و دانشجوی همین رشته است. او درباره برنامه های این انجمن می گوید: «انجمن علمی به دنبال آشنایی بیشتر دانشجویان مهندسی نفت با رشته خود و آینده شغلی آن است. در این انجمن برای دوره های نرم افزارهای مورد نیاز و کاربردی دانشجویان، برگزاری دوره های صنعتی مثل دوره اسیدکاری و... پیگیری می شود تا دانشجویان هرچه بیشتر برای ورود به صنعت آماده شوند. عضویت در انجمن ها اختیاری است، هر سال داوطلبان با توجه به تعداد واحد و معدل درخواست می دهند و انتخابات برگزار می شود. عضویت در این انجمن امتیاز نخبگی دارد و در بنیاد ملی نخبگان امتیازشان ثبت می شود. در حال حاضر انجمن های علمی از جمله مهندسی نفت با کمبود امکانات و محدودیت های مالی مواجه هستند که امیدواریم توجه بیشتری از سوی دانشگاه صورت گیرد. امکانات و عملکرد دانشگاه شرایط خوبی دارد، اما می تواند بهتر باشد و برای برگزاری دوره های آموزشی کمک هزینه بیشتری را بدهند.»
قدر تحصیل در این دانشگاه را بدانید
محمدجواد صالحی، دانشجوی مهندسی مکانیک و نایب دبیر انجمن مکانیک هم در پاسخ به مشعل درباره دانشگاه خود می گوید: «دلیل انتخاب و حضور مادر این دانشگاه نزدیکی و ارتباط بیشتر با صنعت نفت بوده است تا بتوانیم درک بیشتری از حوزه کاری داشته باشیم. خوشبختانه فرصت تجربه های کاری برای ما فراهم است و همین تابستان گذشته حدود یک ماه در کارگاه مرکزی توربین اهواز بودیم. در عین حال تعداد زیادی از اساتید دانشگاه یا در صنعت بوده اند یا در حال حاضر در صنعت هستند و تجربیات به روز خوبی دارند. اما دانشگاه های دیگر فقط مسائل تئوری را می خوانند و امکانی برای کارآموزی وجود ندارد. این دانشگاه بعد از دانشگاه تهران، دومین دانشگاه ایران بوده است و تحصیل در آن برای ما افتخار زیادی دارد. دوستان و دانشجویانی که در دانشگاه های تهران در همین رشته ها حضور دارند، به ما می گویند که قدر این دانشگاه و اساتید و کلاس ها و امکانات آن را بدانید. اینجا نسبت دانشجو به اساتید کم است و فرصت تعامل و دسترسی با اساتید بیشتر و فرصت دیده شدن وجود دارد. اینجا موضوع مهاجرت بین دانشجویان زیاد نیست و دانشجوهای دانشگاه نفت دلسوزی بیشتری دارند و عموما کارکنان نفت می شوند.» او درباره این انجمن علمی گفت: «انجمن علمی مهندسی مکانیک از سال 97 راه اندازی شده و دوره های تکمیلی تحصیلی، آموزش نرم افزارهای کاربردی و کارگاه مقاله نویسی را برگزار می کند. ثبت نام این دوره های آموزشی در بیرون دانشگاه هزینه های زیادی دارد، اما ما این دوره ها را رایگان یا با مبالغی اندک می گذرانیم. «کافه مکانیک» و وبینارهای آموزشی برگزار می کنیم تا افراد حاضر در پروژه های شرکت ها، برای دانشجویان توضیح دهند. نشریه داخلی گروه مکانیک را هم داریم و خودمان به شکل مستقل یا با همکاری دانشگاه امکان بازدید حضوری و کارگاه های آموزشی را افراهم می کنیم.»
تلاش می کنیم خلاهای علمی پر شود
علیرضا مسکین، دبیر انجمن علمی مهندسی ایمنی و بازرسی فنی می گوید: «این دانشگاه و رشته را بر اساس علاقه به همین رشته انتخاب کردم. تلاش ما در انجمن این است که سطح علمی دانشجویان را ارتقا دهیم تا خلاهای علمی دانشکده و صنعت را برای دانشجویان به حداقل برسانیم و دانشجوها را توانمند کنیم. دوره های تکمیلی به آنها کمک می کند در صنعت جذب شوند. افزون بر این در تحقیق و پژوهش هم به دانشجویان کمک و نشریات علمی منتشر می کنیم. همچنین به دنبال برگزاری میتینگ ایمنی و بازرسی فنی هستیم و افراد صنعتی را دعوت می کنیم تا دانشجویان آخرین تجربیات خود را مطرح کنند و به اشتراک بگذارند.»
دانشگاه یک پلت فرم آموزشی آنلاین ندارد
حیدر خاوری، یکی دیگر از دانشجویان فعال و دبیر انجمن مهندسی شیمی است. او کمی بی پرده تر در مورد محدودیت هایی که برای اجرای برنامه های انجمن دارند، صحبت کرد و گفت: «محدودیت مالی برای برگزاری دوره های