همه چیز درباره توسعه ورزش نفت از زبان هادی افشار
فضای ورزشی روی سکوهای نفتی افزایش می یابد
نیوشا روزبان درصنعت نفت وبه دنبال آن درشرکت های تابعه آن، ورزش به عنوان یکی از اولویت های مهم پیگیری وبه منظورارتقای سلامت کارکنان، برای گسترش بخش های مختلف آن، برنامه ریزی می شود.
هادی افشار، رئیس ورزش شرکت ملی نفت درگفت وگو با «مشعل» از برنامه ها وسیاست های این شرکت برای توسعه ورزش میان کارکنان نفت گفت.
با توجه به موفقیت های تیم های ورزشی مورد حمایت وزارت نفت در لیگ های ورزشی، چه برنامه هایی برای توسعه ورزش دنبال می کنید؟
در حال حاضر 158تیم قهرمانی در وزارت نفت وجود دارد که بیشتر آن در مناطق نفت خیز جنوب است، می توان گفت اتفاقات خوبی در حوزه ورزش قهرمانی درحال انجام است؛ اما مساله مهم این است که درگذشته نه چندان دور،بحث ورزش در نفت با مشکلات بسیاری مواجه بود و اگر بخواهم توضیح کلی در این رابطه بدهم، باید بگویم درسال 1398 کل بودجه حمایت و توسعه رشته های ورزشی در نفت، 6 میلیارد و 700 میلیون تومان بود که البته رقم بسیار کمی برای حوزه ورزش است، به گونه ای که ما حتی برای گرفتن بلیت اتوبوس برای تیم های خود نیز دچار مشکل بودیم، چه برسد به اینکه بتوانیم با خیال راحت قراردادهای مورد نیازخود را برای تیم های مختلف داشته باشیم.
خوشبختانه با روی کار آمدن دولت جدید و تغییر نگرش ها به ورزش، بخشی از مشکلات برطرف شده و امروز شرکت ملی نفت ایران، آرام آرام درحال به دست آوردن جایگاه از دست رفته خود در حوزه ورزش است.
مساله این است، زمانی که سرمایه گذاری و برنامه ریزی مناسبی در حوزه ورزش شرکت ملی نفت داشته باشیم، بی شک در حوزه ورزش در سطح ملی نیز تاثیرگذارخواهیم بود. به این معنا که وقتی به عنوان موتور پیشرو و پیشگام حوزه ورزش کشور قدم برمی داریم، می توانیم به گونه ای چشمگیر تاثیرگذار باشیم و اگر به این مساله توجه لازم و ویژه ای شود، می توانیم نتایج خوبی در زمینه ورزش به دست آوریم.
موج جدید توسعه ورزش در نفت از چه زمانی آغاز شد؟
آغاز دوباره فعالیت های ورزشی باتوجه ویژه به توسعه آن در دوره جدید مدیریت، تقریبا از سال 1398کلید خورد؛ طی دوسال بعد از آن، به دلیل شیوع ویروس کرونا، مسابقات ورزشی به صورت درستی برگزارنشد؛ اما خوشبختانه درسال 1401با کاهش پاندمی درکشور، اتفاقات بسیارخوبی در حوزه ورزش رخ داد و پیشرفت قابل توجهی در این زمینه داشتیم.
البته لازم است یادآوری کنم که شرکت ملی نفت ایران در حوزه ورزش حرفه ای، به معنای خاص هیچ فعالیتی ندارد. به این دلیل که براساس تصویب قوانین از سوی مجلس شورای اسلامی، نمی توانیم در حوزه ورزش حرفه ای سرمایه گذاری داشته باشیم.
هدف اصلی ما، توسعه ورزش درمیان خانواده نفت است و بر همین اساس 70 درصد از اعضای تیم های ورزشی که از سوی شرکت ملی نفت حمایت می شوند، از فرزندان کارکنان شرکت هستند. در واقع می توان گفت که هزینه توسعه ورزش برای کسانی صرف می شود که عضو کارکنان و خانواده های وزارت نفت هستند. نکته بسیار مهمی که باید بگویم این است که نسبت به گذشته 20 درصد مقام آوری تیم های ما بیشتر شده و آرام آرام به آنچه که می خواهیم درحوزه ورزش می رسیم.
بعد از رکودی که در صحبت های خود در حوزه ورزش و بی توجهی به آن در دوره قبل مدیریت وزارت نفت اشاره کردید، این تغییر رویکرد و تمرکز بر توسعه ورزش در وزارت نفت، براساس چه سیاست هایی رقم خورد؟
نگاه مدیریت برحوزه حفظ سرمایه های انسانی متمرکز است؛ سرمایه های انسانی که امروز روی سکوهای عملیاتی مشغول به فعالیت هستند و به دلیل شرایط اقلیمی و شرایط سخت کاری، مدت طولانی را از خانواده های خود دورهستند. شاید کسانی که چنین شرایطی را تجربه نکرده اند، نتوانند درک کنند پدری که ازخانواده خود به مدت 14 روز دوراست، چه شرایط سختی را تحمل می کند.
درچنین شرایطی، تنها راهی که وجود دارد، بخصوص در مناطقی که دسترسی به تسهیلات و تفریحات غیر از فضای ورزشی وجود ندارد، انتخاب است؛ در واقع برای فرد درچنین شرایطی دوانتخاب بیشتر وجود ندارد؛ یا باید با اعتیادی که در آن منطقه ودرمیان افراد شایع شود، مواجه شود و یا اینکه در فضای مجازی فعال باشد؛ اما بی شک یک راه حل تاثیرگذار دیگری نیز وجود دارد که آن هم ورزش با علاقه مندان بسیار است. به همین دلیل شرایطی را فراهم می کنیم تا افراد راه سوم را که بهترین و سالم ترین راه است، انتخاب کنند.
نکته مهم این است که افراد بویژه در سنین پایین دوست دارند با فعالیت در حوزه ورزش وارد عرصه رقابت شوند. به همین دلیل تلاش می کنیم تا کسانی راکه در بخش کلاس های همگانی تمرین می کنند، به سمت ورزش قهرمانی هدایت و این بخش را فعال کنیم. مدیریت کلان حوزه ورزش وزارت نفت به این فکر است که بتواند با تغییر در بودجه ورزش، اتفاقات خوبی را رقم بزند؛ چرا که هزینه کرد در حوزه ورزش در واقع یک سرمایه گذاری برای آینده کشور است و سرمایه گذاری در حوزه ورزش، در اصل سرمایه گذاری درحوزه سلامت وزارت نفت است. به این معنا که با سرمایه گذاری در حوزه ورزش، سلامت میان کارکنان افزایش و ورودی به بخش مراکز درمانی وزارتخانه کاهش می یابد.
نکته دیگراین است، زمانی که ورزشکار به دنیای قهرمانی و حرفه ای وارد می شود، نیازمند تمرین منسجم است. کسی در طول روز، چهار ساعت تمرین حرفه ای می کند، دیگر فرصت فکر کردن به راه های غلط را ندارد. ضمن اینکه حوزه مسؤولیت های اجتماعی نیز یادآور می شود که اگر قرار است حرکتی اتفاق بیفتد، باید نتیجه ای هم به دست آید. به این معنا که نتیجه توسعه ورزش، در آینده خود را نشان خواهد داد.
سال گذشته مستندی منتشر شد که براساس داده های آن، مشخص شد برخی از کارکنانی که در عسلویه مشغول به کار هستند، درگیر معضل اعتیاد شده اند. با توجه به توضیحات گفته شده، برای حل چنین بحران هایی به عنوان رئیس ورزش شرکت ملی نفت چه برنامه هایی را دنبال می کنید؟
تاکیدمی کنم که اگر فرد درشرایط سخت کاری ودوری ازخانواده قراربگیرد ونتواند در شرایط اورژانسی خود را به خانواده اش برساند، در بحران های سختی قرارخواهد گرفت. خوشبختانه از زمانی که رویکرد وزارت نفت نسبت به ورزش و سلامت تغییر کرده، دو کار در این حوزه انجام داده ایم؛ اول اینکه برای سکوهای نفت وگاز پارس که بخش بالادست وزارت نفت و تولید کننده اصلی نفت و گاز از دریا به شمار می رود، بودجه های جداگانه ای تعریف شده است. به این معنا که بودجه هایی که به حوزه سکوها و مناطق عملیاتی خاص اختصاص داده می شود، نباید درهیچ بخش دیگری هزینه شود. در گذشته بودجه های این مناطق به صورت کلی درنظر گرفته می شد. به عنوان مثال می گفتند بودجه همگانی شرکت نفت وگازپارس 10میلیارد تومان است و این بودجه با سلیقه مدیر به بخش های مختلف اختصاص می یافت؛ اما براساس قوانین جدید بودجه مربوط به سکوها باید جدا باشد، بنابراین از34 سکوی دریایی که درحوزه خلیج فارس فعال است، 17سکو صاحب فضای ورزشی شده اند، این درحالی است که فضای سکوها، فضای محدودی است. با این شرایط، بسیاری از این فضاها تعمیر یا بازسازی شده اند، همچنین در تلاش هستیم تا آخر امسال،کانتینرهای لازم برای ایجاد فضای ورزشی در 6 سکوی دیگر را آماده کنیم. مساله دیگر، شهرهایی است که کارکنان وزارت نفت در آن سکونت دارند که شامل 232 شهر می شود. از این تعداد تنها در 74 شهر فضای ورزشی داریم و در تلاش هستیم تا با هماهنگی اداره کل، شرایطی را در وزارت نفت به وجود بیاوریم که فضای ورزشی را میان شرکت ها اشتراک گذاری کنیم. یعنی هرشرکتی که فضای ورزشی دارد، برای تمام کسانی که در مناطق ساکن هستند، قابل استفاده باشد. تاکید می کنم با هیچ چیز به غیر از ورزش نمی توان با اعتیاد مبارزه کرد. ورزش نفت پیش از این به یک ویرانه تبدیل شده بود و حالا این ورزش در حال توسعه است.
با تمام این توضیحات، تا چه اندازه در توسعه ورزش و فضای لازم برای آن در مناطق عملیاتی موفق بودید؟
بحث اعتیاد، یک بحث بسیار جدی نه تنها در وزارت نفت؛ بلکه در کل کشور است. اگر این بحث در حوزه نفت تا این اندازه مورد توجه قرار گرفته، شاید به دلیل همان گزارش هایی است که منتشر شده؛ اما نباید فراموش کردکه نکات مثبت بسیاری درحوزه وزارت نفت وجود دارد که هدف آن، حل چنین معضل هایی است که باید به آن نیز توجه شود.
مساله دیگر در زمینه توسعه فضای ورزشی در مناطق عملیاتی، این است که در این مناطق به دلیل دمای بالای هوا، استهلاک بیشتری در فضای مورد نظر وجود دارد. به همین دلیل توجه ویژه ای به توسعه فضای ورزشی داشته ایم که البته می تواند کمی زمان بر باشد؛ اما تمام تلاش خود را در این زمینه انجام می دهیم، معتقدم کارکنان وزارت نفت لایق بهترین ها هستند؛ چرا که سال هاست وزن اقتصاد کشورمان روی دوش صنعت نفت است.
البته این را هم نباید فراموش کرد که کل فضای روی سکوهای نفتی، بین 180 تا 300 مترمربع است، از این رو بیش از 18متر نمی توانیم فضای ورزشی برای کارکنان ایجاد کنیم و انجام بیشتر ورزش های استقامتی و قدرتی در این مکان ها در نظر گرفته می شود. در تلاش هستیم تا آخر امسال،کانتینرهای لازم برای ایجاد فضای ورزشی در 6 سکوی دیگر را آماده کنیم.
بحث استعدادیابی برای آموزش ورزشکاران در سطح حرفه ای البته از خانواده نفت، چگونه پیش می رود؟
بودجه ورزش های پایه، استعدادیابی و استعدادپروری در حوزه همه شرکت ها جداگانه تعریف شده است. 158 تیم ورزشی داریم وبرای حضورفرزندان شرکتی در تیم های حرفه ای، باید در زمینه توسعه ورزش همگانی فعال باشیم. از این رو برنامه های مختلفی را با توجه به فضای موجود در سراسر کشور دنبال می کنیم تا بتوانیم با توسعه این ورزش ها، ورزشکاران حرفه ای را نه تنها برای تیم های خود تربیت کنیم؛ بلکه آنها را به جامعه ورزشی نیز معرفی کنیم.