گفت و گو با یک خانواده موفق در عرصه کار و زندگی
موفقیت با طعم تلاش
مشعل صنعت نفت، خانواده بزرگی است که کارکنان آن غالبا در بخش های عملیاتی، با وجود فعالیت در محیط های سخت و طاقت فرسا همچون پالایشگاه ها، سکوهای نفتی و... در همنوایی با دل، فعالیت دیگری را جدا از فعالیت های روزمره صنعتی، انجام می دهند. گاه افزون بر کارکنان، خانواده آنها نیز در مسیر هنری، ورزشی، علمی و... گام برمی دارند که در این راه گاه به موفقیت هایی هم دست می یابند. مهدی ابوالحسن بیگی،کارشناس ارشد خدمات مهندسی کنترل خوردگی مدیریت مهندسی و طرح ها/ معاونت مهندسی در امور خطوط لوله شرکت انتقال گاز ایران، یکی از همین افراد است که خود و خانواده اش در همنوایی با دل، در عرصه های دیگری همچون تدریس در دانشگاه و ورزش گام نهاده اند. آنچه می خوانید گفت وگویی است صمیمی با این خانواده که طعم موفقیت را چشیده و با آن زندگی می کند؛ خانواده ای که موفقیت را یک ژن می داند.
مهدی ابوالحسن بیگی هم اینک در شرکت انتقال گاز ایران،به عنوان کارشناس ارشد خدمات مهندسی کنترل خوردگی مدیریت مهندسی و طرح ها/ معاونت مهندسی در امور خطوط لوله در ستاد شرکت انتقال گاز ایران به فعالیت مشغول است. او خانواده ای چهار نفره داردکه هر یک بنا بر علایق ذاتی خویش، مهارتی دارند. یکی در تدریس، همسر و فرزند در ورزش و البته «آراس» پسر هشت ماهه ای هم هست که راهی طولانی و فرصت های زیادی برای آموزش و انتخاب دارد.
خانواده،دانشگاه و ورزش
ابوالحسن بیگی می گوید: با استخدام در صنعت نفت،فعالیت خود را در سال ۸۸ و در منطقه ۵ عملیات انتقال گاز ایران به عنوان بهره بردار،در واحد بهره برداری تاسیسات تقویت فشار گاز صفاشهر آغاز کردم.در سال ۹۳ با انتقال به واحد ستادی تعمیرات برق و کنترل خوردگی،به مدت دو سال هم در بخش عملیات خطوط لوله این منطقه عملیاتی در حوزه تعمیرات و نظارت بر پروژه های تعویض پوشش خطوط لوله، ادامه کار دادم و مهرسال 95 نیز به واحد ستادی تعمیرات برق و کنترل خوردگی منطقه ۳ عملیات انتقال گاز ایران منتقل شدم.
وی در ادامه اظهار می کند: در این مقطع، زمانی به عنوان مهندس ارشد برق مشغول به کار شدم و در حوزه تعمیرات تخصصی سیستم های حفاظت کاتدی و نظارت ارشد پروژه های متعدد تعویض پوشش،ارزیابی پوشش خطوط لوله و احداث ایستگاه های حفاظت کاتدی، فعالیت موثری داشتم. همزمان با مسؤولیتی که به عهده گرفته بودم، در مقطع دکترای مهندسی برق قدرت، ادامه تحصیل دادم.
ابوالحسن بیگی می گوید: سال ۸۵ با همسرم ، ازدواج کردم. همسری که نقش بسزایی در پیشرفت علمی و سازمانی ام داشته و ثمره این ازدواج دو فرزند به نام های آیسانا 13 ساله و آراس 8 ماهه است.
وی با بیان اینکه دخترش،آیسانا، باوجود سن کم توانسته به موفقیت هایی در رشته والیبال دست یابد، ادامه می دهد: دخترم هم اکنون13سال دارد و به رشته ورزشی والیبال علاقه مند است. این علاقه به بیش از 5 سال قبل بازمی گردد. تنها نقش من در هدایت او به این رشته ورزشی، ایجاد شرایطی برای حضور در سالن های ورزشی منطقه 5 عملیات انتقال گاز ایران و شرکت ملی گاز ایران بود و نقش اصلی در ادامه این موفقیت، به همسرم که فارغ التحصیل رشته مربیگری و علوم ورزشی و همچنین مربی درجه یک والیبال است،مربوط می شود.
ابوالحسن بیگی با اشاره به اینکه در فعالیت های علمی- پژوهشی نیز مشارکت فعال دارد، می گوید: از سال ۹۴به صورت پاره وقت در دانشگاه های آزاد و دولتی تدریس می کنم و در حال حاضر نیز در دانشکده دولتی فنی انقلاب اسلامی تهران مدرس گروه برق و کامپیوتر هستم.
وی با اشاره به اینکه پیش ترها در رشته های ورزشی فوتسال و تیراندازی فعالیت داشته است، ادامه می دهد: به دلیل آسیب دیدگی در ناحیه زانو، فوتسال را کنار گذاشتم؛ اما ورزش تیراندازی را ادامه دادم و هنوز به صورت پاره وقت به آن می پردازم.
تحمل سختی ها برای تحقق رویای فرزندم
زهرا غضنفرپور، همسر مهدی ابوالحسن بیگی نیز که متولد شیراز است، می گوید:با توجه به ماهیت عملیاتی فعالیت های شرکت انتقال گاز ایران، بویژه جایگاه سازمانی همسرم در مناطق3 و5که اغلب عملیاتی و بیشتر مواقع همراه با ماموریت های اداری است، با چالش های زیادی در مسیر زندگی روبه رو بودم.
او با اشاره به اینکه رشته دانشگاهی اش تربیت بدنی و علوم ورزشی است،ادامه می دهد: والیبال، رشته تخصصی ام است و به صورت حرفه ای در قالب بازیکن و مربی آن را دنبال می کنم و تمام سعی ام بر این است که ورزش را به صورت علمی دنبال کنم.
غضنفرپور می گوید: شیوع کرونا باعث شد بسیاری از برنامه ریزی ها آن طور که باید و شاید و در زمان مشخص انجام نشود؛ اما با تلاش مستمر و برنامه ریزی های مجدد در حوزه آموزش و پرورش، ورزش، تغذیه و... به لطف خدا نتیجه مطلوب حاصل شد که البته عوامل زیادی در این موفقیت تاثیرگذار بود و از شاخص ترین آنها می توان به ساختار فیزیولوژیک بدن،هوش ورزشی،استقامت بدنی، برنامه ریزی مدون، تمرینات مستمر و حرفه ای،همچنین آموزش آکادمیک و علمی، مشاوره پزشکی، مشاوره تغذیه، سبک زندگی و تغذیه سالم، خواب منظم و کافی و آرامش روحی و... اشاره کرد.
وی با بیان اینکه شرایط کاری همسرش (مهدی ابوالحسن بیگی)، راه سختی را پیش روی او قرار داده است، تصریح می کند: با توجه به ماهیت شغلی همسرم و البته حمایت های وی، تلاش کردم زندگی مان با روالی خوب پیش برود و در این مسیر از هیچ کوششی در تربیت فرزندانمان دریغ نکردم، بویژه درباره آیسانا که از همان ابتدا، علاقه مندی خود را به رشته ورزشی والیبال و ورود حرفه ای به آن نشان داد.
غضنفرپور با اشاره به علاقه مندی دخترش، آیسانا برای ورود حرفه ای به این رشته ورزشی تصریح می کند: شرایط کاری همسرم از سویی و بعد مسافت و محدودیت های تردد از سوی دیگر موجب شده بود تا هماهنگی ها برای حضور به موقع فرزندم در سالن های ورزشی،کلاس های درس و فعالیت های فوق برنامه بسیار سخت شود؛ اما امید به آینده و رویای فرزندم موجب شد این سختی ها را تحمل کنم و آنها را یکی پس از دیگری پشت سر بگذارم. ثمره این تلاش ها و سختی ها، موفقیتی است که فرزندم در کنار حمایت خانواده و مربیان گرانقدرش به دست آورده است.
وی تاکید می کند: خانواده هر ورزشکار، برای دستیابی به ارتقا و جایگاه بالا با چالش های زیادی روبه روست و ما هم از این قاعده مستثنا نیستیم. هزینه های مدیریت یک ورزشکار در سطوح حرفه ای، قابل توجه است؛ رفت و آمد به باشگاه های مختلف با ترافیک کلانشهری مثل تهران که مشکلات خاص خودش را دارد و بعضا سنگ اندازی هایی که در مسیر پیشرفت یک ورزشکار حرفه ای دیده می شود و انرژی زیادی را از او و خانواده اش می گیرد.
غضنفر پور ادامه می دهد: از همه کسانی که به هر نحو در موفقیت فرزندم نقش بسزایی ایفا کرده اند، قدردانی می کنم و برای فرزندان آنها در عرصه های ملی و بین المللی، سلامت و پیروزی آرزو دارم. همچنین از شما و همکارانتان برای انجام این مصاحبه نیز تشکر می کنم.
حضور موفق در لیگ والیبال
آیسانا ابوالحسن بیگی 13 ساله که به واسطه علاقه مندی و ممارست در رشته والیبال، امروز مهره ای است در این رشته ورزشی، می گوید:کلاس هشتم هستم و فعالیت در رشته والیبال را از سال ۹۴ در سالن ورزشی منطقه ۵ عملیات انتقال گاز ایران شروع کردم و از سال ۹۷ تاکنون نیز این ورزش را به صورت حرفه ای ادامه می دهم.
وی می گوید: برای نخستین بار در سال 94 که 8 سال داشتم، مینا روستا، بازیکن تیم ملی والیبال بانوان و مربی باشگاه والیبال منطقه 5، به علاقه و استعدادم در رشته والیبال پی برد و از همان سال، تمرین های ورزشی را زیر نظر ایشان شروع کردم. پس از انتقال پدرم به تهران، تمرین های خود را در سالن شرکت گاز و زیر نظر مهناز احمدی (در امور ورزش شرکت ملی گاز ایران) که رشته تخصصی شان والیبال است، انجام دادم تا اینکه در سال ۹۷ برای نخستین بار با تیم شرکت ملی گاز ایران در مسابقات رسمی لیگ دسته یک تهران شرکت و به همراه این تیم نشان طلای این دوره از مسابقات را دریافت کردم. آیسانا می افزاید: در این مسابقات با10 سال سن به عنوان کم سن ترین بازیکن لیگ معرفی شدم که جا دارد از مربیان خود، بویژه خانم احمدی به دلیل فراهم کردن این شرایط و همچنین حمایت هایی که داشتند و باعث شدند مسیر موفقیت برایم هموار شود، تشکر کنم.
حمایت خانواده و تمرین زیر نظر مربیان
وی می گوید: برای رسیدن به این جایگاه (منتخب مسابقات قهرمانی والیبال نونهالان کشور) از پدر و مادرم به خاطر برنامه ریزی که برای من داشتند، همچنین از مربیانی همچون مینا روستا، خدیجه خزایی، مهناز احمدی، سپیده فرجی و پروین یادآور (مربی بین الملل) که برایم زحمت کشیدند، تشکر می کنم. وی می افزاید: سال ۹۹ در پست پاسور، زیر نظر مربیان زبده، تمرین های سختی را انجام دادم و اکنون نیز برای شرکت در مسابقات کشوری برای حضور درتیم منتخب استان تهران (در رده نونهالان) برای بازی در این پست انتخاب شدم. آیسانا ادامه می دهد: همزمان در آکادمی والیبال اکباتان تحت نظر پروین یادآور (مربی بین الملل) و در سالن شرکت ملی گاز ایران زیر نظر خانم ها احمدی و فرجی به تمرین های خود به صورت حرفه ای ادامه می دهم. وی با اشاره به اینکه والیبال، یکی از رشته های ورزشی مورد علاقه اش است، می افزاید: از کودکی در کنار مادرم که مربی درجه یک و والیبالیست بود،در سالن های ورزشی حاضر می شدم. ابتدا با مینا روستا (بازیکن تیم ملی والیبال بانوان) تمرین می کردم که انگیزه زیادی در من ایجاد کرد و باعث شد این رشته را به صورت جدی پیگیری کنم. با انتقال پدرم به تهران، با مهناز احمدی (امور ورزش شرکت ملی گاز) آشنا شدم و حمایت ها و راهنمایی های ایشان باعث شد تا در این مسیر به طور حرفه ای گام بردارم .این را هم بگویم که افزون بر والیبال،به شنا و شطرنج هم علاقه مند هستم و گاه این ورزش ها را هم انجام می دهم. آیسانا با اشاره به نقش مهم ویژگی های فیزیکی ازجمله قدبلند در رشته والیبال، به پست ورزشی خود نیز اشاره و تصریح می کند: پاسور، یکی از مهم ترین پست های رشته ورزشی والیبال است و پارامترهای زیادی از جمله تمرکز، هوش بازی، انگیزه و میل به پیروزی،کنترل احساسات، رهبری تیم، مهارت آنالیز و تحلیل، پرش بلند، همچنین چابکی، جابه جایی سریع و هماهنگ، حالت مناسب بدن به هنگام ارسال پاس، ثبات و دقت در ارسال پاس، ردگیری دیداری به هنگام دریافت توپ، ارسال پاس با پرش از بالاترین نقطه ممکن و... را شامل می شود. آیسانا در ادامه می افزاید: هم اکنون هم با خانه والیبال تهران و بیشتر بازیکنان ملی در این رشته ارتباط دارم و در سخت ترین شرایط، تمرین ها را انجام و والیبال را به دیگر مسائل ترجیح می دهم. وی تصریح می کند: ستاد شرکت انتقال گاز ایران، بستر مناسبی برای استعدادیابی است و می تواند با حضور در مسابقات وزارت نفت، در رشته ورزشی والیبال بانوان فعالیتی در این عرصه داشته باشد. انتظار می رود این رشته ورزشی پرطرفدار به صورت حرفه ای در ستاد انتقال گاز فعال و دنبال شود و مسؤولان هم حمایت ویژه داشته باشند.
الگوهای ورزشی
آیسانا با اشاره به اینکه الگوی ورزشی اش در رشته والیبال، سعید معروف، بازیکن سابق تیم ملی والیبال و مینا روستا هستند، می گوید: تاکنون در تیم های منتخب نونهالان استان تهران، شرکت ملی گاز ایران و آکادمی والیبال اکباتان حضور داشته ام. وی درباره چگونگی مدیریت فعالیت های خود در حوزه ورزش و زندگی نیز می گوید: زمان برایم خیلی مهم است. به صورت همزمان تمرین های منتخب نونهالان استان، آکادمی اکباتان و شرکت ملی گاز در حوزه ورزش، کلاس های زبان انگلیسی و آموزش های فوق برنامه را در تابستان و همچنین کلاس های درسی ام در طول سال تحصیلی را دارم. همه این موارد نیازمند برنامه ریزی دقیق است که سعی کرده ام به آن عمل کنم؛ البته پدر و مادرم همواره حامی من هستند تا شرایط برای تحقق برنامه هایم فراهم باشد. آیسانا می افزاید: هرچند تفریح هم بخشی از زندگی است؛ اما از وقتی وارد زندگی حرفه ای ورزشی شده ام، شاید به معنای واقعی کلمه نتوانسته ام تفریح را در برنامه های خود بگنجانم. هم اکنون چند ماه است که مشغول تمرین هستم. به طوری که روزانه به صورت میانگین، چهار ساعت در باشگاه ها ورزش والیبال را تمرین می کنم و حدود یک ساعت و نیم (سه روز در هفته) هم به بدنسازی تخصصی می پردازم. به دلیل همین تمرین ها و همچنین بعد مسافت،حتی نتوانسته ام پدربزرگ، مادربزرگ و اقوام را ببینم.
نقشه راه آینده
آیسانا می گوید: آینده ای که برای خود ترسیم کرده ام، بازی در تیم ملی بانوان کشورم و مسابقات قهرمانی در سطوح بین المللی است. طبیعتا بازی در لیگ های مطرح خارجی، آرزوی هر بازیکن حرفه ای است. مربیگری را دوست دارم و برای آینده کاری، برنامه ریزی ویژه ای برای آن خواهم داشت. وی تصریح می کند: افزون بر ورزش، با توجه به اینکه دوره 2 ساله ارف را گذرانده ام، علاقه زیادی به ساز ویولن دارم.در فضای مجازی هم فعالیت داشته و وبلاگ نویسی را به صورت نیمه حرفه ای دنبال می کنم و با محل تحصیل خود در این بخش همکاری دارم.
نقش خانواده در دستیابی به موفقیت ها
وی با اشاره به اینکه خانواده اش نقش زیادی در موفقیت او داشته اند، می گوید: پدرم حمایت ها و پشتیبانی جانانه ای در این راه از من داشته و مادرم نیز به لحاظ تخصصی، در انجام هماهنگی ها و همچنین رفت و آمدم به باشگاه نقش تعیین کننده ای ایفا کرده است که از زحمات آنها سپاسگزاری می کنم. همچنین از مربیان عزیزم خانم ها مینا روستا، مهناز احمدی، پروین یادآور، خدیجه خزایی و همچنین خانم شمسایی کمال تشکر و قدردانی را دارم و از شما و مسؤولان شرکت انتقال گاز ایران برای انجام این مصاحبه سپاسگزارم.