«مشعل» از راه اندازی واحد مرکاپتان زدایی در فازهای 2 و 3 پارس جنوبی گزارش می دهد
گرید جدید میعانات گازی ایران در آستانه ورود به بازارهای جهانی
مشعل در همسایگی پالایشگاه دوم پارس جنوبی، مجموعه جدیدی با عنوان واحد مرکاپتان زدایی میعانات گازی فازهای 2 و 3 پارس جنوبی به چشم می آید که دستاورد فعالیت آن، یکه تازی ایران در صادرات محصولات مرغوب و شیرین میعانات گازی با گریدی جدید در منطقه خواهد بود. این مجموعه مهم، هفته دولت با حضور وزیر نفت و مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران به بهره برداری رسمی رسید.
واحد مرکاپتان زدایی میعانات گازی پالایشگاه فازهای 2 و3 پارس جنوبی (DMC) به منظور كاهش اثرات خوردگی تركیبات مضر بر تأسیسات پالایشگاهی، کاهش آلاینده های زیست محیطی، ارتقا و بهبود کیفیت میعانات گازی و افزایش ارزش افزوده این فرآورده با ظرفیت فرآورش 80 هزار بشکه در روز ایجاد شده است.
آنچه در بازدید از واحد مرکاپتان زدایی میعانات گازی فازهای 2 و 3 پارس جنوبی که در ضلع جنوب غربی واحدهای گازی پالایشگاه دوم و فنس به فنس آن قرار دارد، به چشم می آید، مجموعه ای کامل و در حال فعالیت است که مراحل ساخت، راه اندازی و تست تمام تجهیزات در آن به پایان رسیده و خروجی اش میعانات گازی مرکاپتان زدایی شده است؛ مجموعه ای که از آن به عنوان پالایشگاهی کوچک یاد می شود و به گفته مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران سرمایه گذاری انجام شده در آن طی سه تا چهار ماه بازمی گردد.
همجواری با پالایشگاه در حال فعالیت خود بیانگر سختی کار، فعالیت و ریسک بالای کار در دوره فعالیت های احداث این واحد بوده است؛ به گونه ای که با توجه به آنکه خطوط ارتباطی واحد DMC در محدود پالایشگاه قرار دارد، هر فعالیتی مستلزم هماهنگی و دریافت مجوز از پالایشگاه بوده است. در محوطه واحد مرکاپتان زدایی میعانات گازی پالایشگاه فازهای 2 و3 پارس جنوبی، طی فرایندی، میزان مرکاپتان های موجود در میعانات گازی را از 3600 ppm به 55 ppm کاهش و میزان کل گوگرد را به کمتر از 1600 ppm می رساند. در واقع مرکاپتان های سبک و سنگین، طی فرآیندی به ترکیبات پایدار، غیرخورنده و با آلودگی کمتر محیط زیست تبدیل می شوند. فرآیندی که برای اولین بار در پالایشگاه های گازی منطقه پارس جنوبی مورد احداث و بهره برداری قرار گرفته است. این همان عملیات مرکاپتان زدایی است که پس از آن محصول نهایی به وسیله خط لوله دیگری به سه دستگاه مخزن فعلی پالایشگاه منتقل شده و پس از ذخیره سازی با هماهنگی اداره نظارت بر صادرات و مبادلات مواد نفتی و با توجه به مصرف کننده ها، به سمت پتروشیمی یا برای صادرات به مقاصد مورد نظر انتقال می یابد.
سیروس پیکار، مدیر پروژه احداث واحد مرکاپتان زدایی میعانات گازی فازهای 2 و 3 پالایشگاه دوم پارس جنوبی در بازدید «مشعل» از این واحد اعلام می کند که این پروژه، هم اکنون با رعایت تمام الزام های راه اندازی و شرایط مدنظر پالایشگاه، همچنین تمامی اصول ایمنی، اقدام به دریافت خوراک از پالایشگاه کرده است.
ظرفیت این واحد 80 هزار بشکه در روز میعانات گازی ترش و محصولات آن شامل 80 هزار بشکه میعانات گازی شیرین (مرکاپتان زدایی شده) و ماده شیمیایی دی سولفید گوگرد است که در صنایع پالایش و پتروشیمی کاربرد دارد.
داوود انصاری فرد، مدیر راه اندازی شرکت پیمانکار این پروژه با اشاره به اینکه این واحد، از پیشرفته ترین نوع فرایند مرکاپتان زدایی بهره گرفته است، می گوید: با راه اندازی واحد دریافت خوراک، تولید اولیه محصول به شکل پیوسته در حال انجام است.
این همان عملیاتی است که با تحقق آن در هفته های اخیر، ایران به فناوري تصفيه ميعانات گازي بر اساس فرايند DMC دست یافته و خودكفايي برای كشور را در اين عرصه به ارمغان آورده است. به گفته پیکار، دانش فنی فرآیند مرکاپتان زدایی میعانات گازی به طور کامل در پژوهشگاه صنعت نفت بومی شده و از این فناوری می توان در تمامی پالایشگاه های نفت، گاز و پتروشیمی ها استفاده کرد. همچنین تولید کاتالیست مصرفی واحد از سوی سازندگان داخلی در حال انجام است.
اگر بخواهید از مزایا و شاخص های اقتصادی پروژه بدانید، به گفته سیروس پیکار، هزینه انجام شده برای سرمایه گذاری این پروژه 77 میلیون یورو پیش بینی شده است. میزان ارزش افزوده حاصل از اجرا و راه اندازی این واحد، بیش از 4 دلار به ازای هر بشکه است. این همان رقم، مابه التفاوت قیمت میعانات گازی ترش پالایشگاه های پارس جنوبی با میعانات گازی مرکاپتان زدایی شده است.
او اشاره می کند: پیش بینی می شود با توجه به 77 میلیون یورو سرمایه گذاری صورت گرفته برای این پروژه و ظرفیت طراحی ۸۰ هزار بشکه در روز و اختلاف قیمت 4 دلار به ازای هر بشکه میعانات گازی مرکاپتان زدایی شده نسبت به میعانات گازی ترش، درآمدی بیش از 110 میلیون دلار در سال عاید شود که با توجه به هزینه سرمایه ای و درآمد بعد از بهره برداری کامل در کمتر از یک سال، کل سرمایه گذاری انجام شده مستهلک می شود. پیکار با این توضیحات یادآوری می کند که این مجموعه در زمره پروژه هایی است که از نظر پارامترها و شاخص های اقتصادی شرایط مطلوبی دارد و با در نظر گرفتن میزان سرمایه گذاری انجام شده، سود حاصل از آن، دوره بازگشت سرمایه یا به عبارتی مزیت اقتصادی این پروژه بسیار مطلوب است.