مسیر نفت از دل زاگرس تا دوردست ها

هر روز   جان تازه می گیرد

شکــــــــــــوه پنهان

مشعل |  پیش از آنکه شعله ای روشن شود،یا قطره ای سوخت به مقصد برسد، نفت سفری طولانی را در دل هزاران کیلومتر خط لوله آغاز می کند؛ سفری که استمرار آن به هوشیاری، دانش و تلاش شبانه روزی کارکنانی وابسته است که دور از نگاه مردم، نبض شریان های انرژی کشور را زنده نگاه می دارند. در شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت منطقه اصفهان، مراکز انتقال نفت شهید بهشتی (مارون ۷) و شهیدان رهنما (مارون ۸)، انتقال نفت، تنها جابه جایی یک سیال نیست بلکه حاصل زنجیره ای از فعالیت های هماهنگ در اتاق های کنترل، مراکز بهره برداری، تعمیرات، برق، مکانیک، خوردگی، ترابری و آزمایشگاه های کنترل کیفیت است؛ حلقه هایی که هر یک، ضامن استمرار دیگری هستند، اما آنچه این چرخه را استوار نگاه می دارد، فقط تجهیزات و فناوری نیست، بلکه تعهد، همدلی و مسئولیت پذیری کارکنانی است که در گرمای سوزان، سرمای استخوان سوزکوهستان، مأموریت های طولانی، دوری از خانواده و حتی روزهای بحران و جنگ، بی وقفه برای پایداری انتقال انرژی تلاش می کنند. گزارش پیش رو، روایت زندگی و تجربه همین انسان ها در امنیت انرژی کشور نقش تاثیر دارند.

شریان های ماندگار

حسین ترابی، مهندس ارشد نگهداری و تعمیرات خطوط لوله و مخابرات نفت منطقه اصفهان، سال هاست در حوزه نگهداری و تعمیر خطوط انتقال نفت فعالیت می کند. او می گوید: صیانت از این شریان های حیاتی، تنها به انجام تعمیرات محدود نمی شود، بلکه نیازمند تلفیق دانش فنی، تجربه میدانی، برنامه ریزی دقیق، پایش مستمر و رعایت کامل الزام های ایمنی است تا انتقال انرژی بدون وقفه ادامه یابد. ترابی ادامه می دهد: تعمیرات خطوط انتقال نفت، شغلی نیست که زمان یا مکان مشخصی داشته باشد. هر زمان حادثه ای رخ دهد، نیروهای عملیاتی باید بدون توجه به ساعت، تعطیلات یا شرایط آب وهوایی، خود را به محل برسانند؛ گاه در گرمای شدید، گاهی در سرمای استخوان سوز ارتفاعات زاگرس و گاه در مسیرهای سخت که دسترسی به محل حادثه، بخشی از دشواری مأموریت است. وی تأکید می کند: تحمل این شرایط بدون همراهی خانواده ها ممکن نیست. مأموریت های اضطراری بارها کارکنان را از حضور درکنار خانواده در مناسبت ها و تعطیلات بازداشته، اما صبر، درک و حمایت آنها همواره پشتوانه اصلی برای تحمل شرایط و ادامه کار بوده است.

ترابی با یادآوری روزهای جنگ ۱۲ روزه، نگرانی درباره امنیت زیرساخت های کشور و اضطراب خانواده ها را تلخ ترین خاطره آن روزها می داند و می گوید: در مقابل، همدلی، مسئولیت پذیری و حضور بی وقفه برای حفظ پایداری جریان انتقال سوخت، شیرین ترین خاطره ای است که در ذهن من و دیگر همکارانم باقی مانده است.

وی اظهار می کند: آن روزها نشان داد خدمت در صنعت نفت، فراتر از یک شغل و مسئولیتی در قبال امنیت انرژی و آرامش مردم است.

مهندس ارشد نگهداری و تعمیرات خطوط لوله و مخابرات نفت منطقه اصفهان، برتوجه بیشتر به ایمنی، نوسازی تجهیزات، بهره گیری از فناوری های نوین، توسعه آموزش های تخصصی، بهبود امکانات رفاهی مأموریت ها و توجه به انگیزه و معیشت کارکنان تأکید می کند و می گوید: قدردانی از کارکنان عملیاتی و خانواده های آنان، به نوعی سرمایه گذاری برای حفظ پایداری صنعت نفت در بلند مدت خواهد بود.

چهارراه راهبردی انتقال انرژی

در اتاق کنترل مرکز انتقال نفت شهید بهشتی (مارون ۷)، جایی که مانیتورها لحظه ای از نگاه بهره برداران دور نمی مانند و ارتباط های بی وقفه از طریق بی سیم و تلفن جریان دارد، مسئولیت هدایت بخشی از مهم ترین شریان های انتقال نفت کشور به عهده کارکنانی است که شبانه روز برای پایداری این شبکه تلاش می کنند. گودرز نظری بابرصاد، رئیس نوبت کاری این مرکز، با اشاره به نقش راهبردی این تأسیسات در شبکه انتقال نفت کشور می گوید: نفت پس از طی مسیری طولانی به این مرکز می رسد و از اینجا به بخش های مختلف و مراکز مصرف ارسال می شود.

او توضیح می دهد: همه تصمیم ها و عملیات از اتاق کنترل با دقت، هماهنگی و حساسیت بالا انجام می شود؛ جایی که هوشیاری، تجربه و مسئولیت پذیری کارکنان، ضامن استمرار جریان انرژی و پایداری شبکه انتقال نفت کشور است.

قلب تپنده انتقال

سپهر گلچین،تکنسین ارشد نگهداری و تعمیرات برق شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت منطقه اصفهان، بیش از سه دهه از عمر خود را در صنعت انتقال نفت سپری کرده است. او برق را قلب تپنده مراکز انتقال می داند و می گوید: پایداری این بخش، با نگهداری تجهیزات، تعمیرات پیشگیرانه، نوسازی سامانه ها و رعایت دقیق الزامات ایمنی، استمرار انتقال نفت را تضمین می کند. گلچین ادامه می دهد: در این شغل هر روز تجربه ای تازه رقم می خورد؛ روزی در سرمای گندمکار و زمانی دیگر در گرمای طاقت فرسا برای رفع اشکال تجهیزات برقی.  به گفته او، کار در ارتفاع، صدای گوشخراش توربین ها  و انجام تعمیرات در محیط های بسیار گرم، بخشی از واقعیت این حرفه است؛ شرایطی که به باور او، همواره با مزایای متناسب با سختی کار همراه نبوده است.وی با بیان این که یکی از دشوارترین تجربه ها،تعمیر تابلو برق جرثقیل سقفی در مجاورت اگزوز داغ توربین هاست، عنوان می کند: این عملیات روی نردبان فلزی، تنها با یک دست و در گرمای سوزان انجام و بارها به سوختگی و تاول دست و صورتم منجر شد. گلچین مأموریت های طولانی مدت را نیز از دیگر موارد شغلی خود بر می شمرد و ادامه می دهد: ماهیت شغلی و کار در چنین مناطقی گاه با ماموریت های طولانی همراه است که این مهم به ویژه در زمان هایی  که امکان ارتباط نیست، دوری از خانواده را دشوارتر می سازد.

 وی تصریح می کند: کار در مناطق عملیاتی به لحاظ اقلیم و جغرافیا شرایط خاص خود را دارد و افرادی هم که متحمل چنین شرایطی فعالیت می کنند، نیازمند انگیزه هایی از جمله توجه به مزایا هستند که گذر از این سختی ها را تسهیل کند.