
اندازه به مسئولیت خود در قبال صنعت نفت و کشور ایران پایبند هستند.
این همدلی و همبستگی میان کارکنان صنعت نفت در شرایط جنگی چگونه شکل گرفت؟
این همدلی را می توان در سراسر کشور مشاهده کرد. امروز نیز شاهد حضور شبانه مردم عزیزمان در خیابان ها هستیم؛ حضوری که در طول این مدت استمرار داشته است. همین روحیه را در صنعت نفت و به ویژه در میان همکاران شرکت نفت فلات قاره ایران نیز به وضوح مشاهده کردیم.
ما در خط مقدم این جبهه حضور داشتیم و بسیاری از همکاران تأکید داشتند که برای ادامه فعالیت ها و کمک به مجموعه، هیچ ابایی از ماندن بیشتر در مناطق و سکو عملیاتی ندارند. معمولا دوره حضور کارکنان ما در مناطق عملیاتی بیش از ۱۴ روز نیست، اما در شرایط جنگی، بسیاری از آنها با وجود تهدید دشمن، با روحیه ای مثال زدنی به حضور داوطلبانه فعالیت خود ادامه دادند.
برای مثال، همکارانی داشتیم که از مشهد با اتوبوس به تهران می آمدند، سپس با اتوبوس به سمت بوشهر حرکت می کردند و از آنجا با شناور خود را به منطقه های عملیاتی شرکت نفت فلات قاره ایران می رساندند. این مسیر بسیار طولانی و خسته کننده بود، اما آنها با روحیه و انگیزه بالا به رفت وآمد و انجام فعالیت های عملیاتی ادامه می دادند.
به اعتقاد من، این جنگ نه تنها موجب دلسردی یا ازهم گسیختگی نیروها نشد، بلکه همبستگی بیشتری میان همکاران ایجاد کرد. دوستی، رفاقت و همکاری میان آن ها تقویت شد و این روحیه واقعا مثال زدنی و مایه افتخار ما بود.
چه زمانی توانستید پس از حوادث رخ داده در مناطق سیری و لاوان، تولید را به شرایط عادی بازگردانید؟
تولید در منطقه لاوان به طور کامل به شرایط عادی بازگشته است. در اینجا لازم می دانم از همکارانمان در منطقه لاوان و سکوهای عملیاتی این منطقه، به طور ویژه قدردانی کنم. در منطقه سیری نیز پس از خاموش کردن آتش مخازن، حدود یک ماه زمان برد تا بتوانیم تولید را دوباره برقرار کنیم و به حدود ۶۰ درصد ظرفیت تولید برسیم. در حال حاضر، عملیات اولیه آواربرداری از مخازن آسیب دیده در حال انجام است. همچنین کارشناسان دادگاه برای ارزیابی و اعلام میزان خسارت در منطقه حضور یافتند و بررسی های اولیه را انجام دادند. اکنون در حال تخلیه مواد سوخته شده داخل مخازن هستیم تا پس از آن، عملیات آواربرداری به طور کامل انجام شود و برای احداث مخازن جدید به جای مخازنی که مورد اصابت قرار گرفتند، اقدام کنیم.
سایر مناطق عملیاتی شرکت نفت فلات قاره ایران در طول جنگ چگونه بود و چه اقدام هایی برای حفظ ایمنی کارکنان و استمرار تولید انجام می شد؟
در سایر مناطق عملیاتی نیز شرایط خاصی حاکم بود. برای مثال، منطقه خارگ به طور مکرر مورد اصابت قرار می گرفت؛ البته حملات در نقاطی انجام می شد که تأسیسات پدافندی نیروهای نظامی و انتظامی ما در آنجا مستقر بودند. نیروهای نظامی و انتظامی در این مناطق برای برقراری امنیت تلاش گسترده ای داشتند.
ما نیز تمهیدات لازم را برای حفظ ایمنی کارکنان و استمرار تولید در نظر گرفته بودیم. در برخی مناطق، تعداد نیروهای انسانی را به حداقل کاهش دادیم و در نقاط خاصی نیز میزان تولید را کم کردیم؛ به ویژه در مناطقی که در صورت وقوع حادثه، آزاد شدن گازهای سمی یا مواد با فشار بالا می توانست خطرآفرین باشد. این اقدام ها با هدف رعایت الزامات پدافند غیرعامل و حفظ ایمنی همکاران انجام شد.
در منطقه قشم نیز شرایطی ویژه داشتیم. سکوی هنگام در محدوده دهانه خلیج فارس و تنگه هرمز قرار دارد که از نظر راهبردی یکی از نقاط بسیار مهم منطقه است. دشمن این سکو را مورد اصابت قرار داد، اما خوشبختانه این حادثه تلفات جانی نداشت و اجازه ندادیم تولید از این سکو متوقف شود. همکاران ما با تمهیداتی که از پیش اندیشیده بودند، اجازه ندادند تولید نفت و گاز در هیچ مقطعی در برابر تهدیدها و تجاوز دشمن آمریکایی-صهیونی متوقف شود. تلاش و تعهد آنها در این شرایط، درخور تقدیر و ستودنی است.
در خط مقدم جنگ رمضان هماهنگی های میان ستاد و مناطق عملیاتی چگونه انجام می شد؟
از طریق تلفن همراه و خطوط ارتباطی موجود، به طور مستمر با مسئولان و مدیران مناطق در تماس بودیم. در کنار این ارتباطات، تلاش می کردم در مناطق عملیاتی حضور پیدا کنم تا از نزدیک شرایط را ببینم، با همکاران دیدار کنم و به آنها روحیه بدهم.
از همان لحظات پر التهاب تجاوز دشمن به سرمایه های ملی کشور کنار تمامی کارکنان صنعت نفت بودم. در ابتدا بعد از تجاوز دشمن به انبار های نفت تهران و البرز در کنار همکارانم حضور داشتم و بعد از آن اول فروردین، با خودرو از تهران به سمت جنوب حرکت کردم. فاصله تهران تا مناطق عملیاتی ما حدود یک هزار و ۲۰۰ کیلومتر است و طی کردن این مسیر حدود ۱۷ تا ۱۸ ساعت طول می کشد. حدود ساعت ۹ شب به منطقه بهرگان رسیدیم و همان شب جلسه کمیته بحران را با همکاران برگزار کردیم.
در آن زمان، آقای قانعی، مدیر منطقه که اکنون بازنشسته شده است، همراه همکارانشان از شب تا صبح بیدار بودند و برای مدیریت شرایط بحران برنامه ریزی می کردند. نیروها را به گونه ای تقسیم کرده بودند که همواره تعدادی از همکاران بیدار باشند و وضعیت را پیگیری کنند.
پس از دیدار با همکاران بهرگان، از تلاش های آنان قدردانی و تلاش کردیم روحیه شان را تقویت کنیم. سپس با شناور به سمت جزیره خارگ رفتیم. شرایط در آن مقطع مناسب نبود و برخی همکاران نگران بودند که حضور ما در منطقه، در اوج شرایط جنگی، خطرآفرین باشد. با این حال، معتقد بودم که باید در کنار همکارانمان باشیم. خون ما که از خون آنها رنگین تر نیست؛ وقتی همکاران در آن شرایط در مناطق عملیاتی حضور داشتند، لازم بود ما هم در کنارشان باشیم. در جزیره خارگ نیز از تأسیسات بازدید کردیم و با همکاران دیدار داشتیم. در همان مدت، از طریق تماس تلفنی با آقای حمید بورد (مدیرعامل وقت شرکت ملی نفت ایران ) و آقای محسن پاک نژاد ( وزیرنفت وقت) نیز در ارتباط بودیم و آنها هم به همکاران خداقوت می گفتند.
از آنجا که پروازها برقرار نبود، برای بازدید از برخی مناطق عملیاتی، مسیرهای زمینی و دریایی را طی می کردیم. برای مثال، با خودرو به بندرنخیلو رفتیم و از آنجا با شناور به لاوان منتقل شدیم تا در منطقه حضور پیدا کنیم، به همکاران خداقوت بگوییم و در آن روزها که نیروهای ما با تمام توان در محل کار خود حاضر بودند، مایه دلگرمی آنها باشیم.
همچنین خرداد ماه به همراه رئیس کمیسیون انرژی، بازدید مفصلی از مناطق لاوان و سیری داشتیم. تأسیسات آسیب دیده را از نزدیک بررسی کردیم و درباره اقدام های مورد نیاز به گفت وگو پرداختیم. در تمامی بازدید و حضورهایمان می دیدم که همکاران صنعت نفت به خصوص شرکت نفت فلات قاره با صلابتی مثال زدنی جانانه مشغول خدمت به کشور بودند.
در طول جنگ رمضان، خاص ترین تصمیمی که در مدیریت شرکت گرفتید، چه بود؟
شاید بتوانم بگویم یکی از چالش برانگیزترین تصمیم های ما، مدیریت تعداد نیروهای حاضر در مناطق عملیاتی در کنار حفظ تولید بود. تا آخرین لحظه تلاش کردیم تولید را حفظ کنیم و اجازه ندهیم فعالیت های تولیدی شرکت متوقف شود که خدا را شکر توانستیم سربلند باشیم. هدف اصلی ما همواره استمرار حداکثری تولید بوده است، اما در آن مقطع، چالش اصلی این بود که چگونه تعداد نیروهای انسانی را به گونه ای مدیریت کنیم که هم ایمنی همکاران حفظ شود و هم تولید استمرار داشته باشد. در نهایت، تلاش کردیم با کاهش حدود ۲۰ تا ۳۰ درصدی تعداد نیروها در بخش هایی که ضرورت داشت، شرایط را مدیریت کنیم. به لطف خدا و با همت کارکنان صنعت نفت، توانستیم سربلند از این آزمون بیرون بیاییم و لحظه ای تولید نفت و گاز ما متوقف نشد.
برای حفظ امنیت روانی و تقویت روحیه کارکنان شرکت نفت فلات قاره ایران در روزهای جنگ رمضان چه اقدام هایی انجام دادید؟
با توجه به اینکه خودم ۳۶ سال سابقه فعالیت در صنعت نفت دارم و حدود ۲۰ سال نیز در سکوها حضور داشته ام، شناخت خوبی از همکاران و شرایط کاری آنها دارم. در طول این سال ها، حوادث مختلفی را تجربه کرده ایم و با دشواری های کار در سکوها آشنا هستم. حتی در شرایط عادی، زمانی که با هواپیما یا بالگرد به مناطق عملیاتی می رویم، می توانیم از نزدیک میزان ازخودگذشتگی همکارانمان را مشاهده کنیم، اما در جنگ ۴۰روزه، بیش از گذشته به شجاعت و فداکاری آنها، به ویژه کارکنان سکوها، پی بردم.
واقعیت این است که در آن روزها، خود همکاران بیش از هر چیز به ما دلگرمی می دادند. از طریق تماس تلفنی با آنها در جزایر و سکوها ارتباط برقرار می کردیم و می گفتند هیچ مشکلی ندارند و با روحیه کامل مشغول کار هستند. رفتار و روحیه آنها شگفت انگیز بود و این شرایط همچنان ادامه دارد.
ما نیز از طریق تماس های تلفنی و گاهی با حضور فیزیکی در مناطق عملیاتی، تلاش می کردیم در کنار همکارانمان باشیم و به آنها روحیه بدهیم. با این حال آنان بیشتر به ما دلگرمی می دادند.
همکاران ما باانگیزه و بانشاط هستند و به وجودشان افتخار می کنیم. لازم می دانم از همین جا بار دیگر به همه این عزیزان خداقوت بگویم و از تلاش ها و فداکاری هایشان قدردانی کنم.
آیا پیش از جنگ رمضان، تمام جوانب و آسیب های احتمالی ناشی از آن را پیش بینی کرده بودید؟
از قبل، احتمالات مختلفی را برای شرایط احتمالی پیش بینی کرده بودیم. همچنین، با توجه به تجربه جنگ هشت ساله دفاع مقدس در این مناطق، در قالب دستورعمل های پدافند غیرعامل، سناریوهای مختلفی برای مواجهه با شرایط اضطراری در نظر گرفته شده بود. از جمله این سناریوها، نحوه اقدام در صورت اصابت به سکوها، چگونگی مدیریت فعالیت ها در صورت آسیب دیدن تأسیسات مستقر در خشکی، تعیین محل تجمع نیروها در خشکی و مشخص کردن موقعیت پناهگاه ها بود. این دستورعمل ها پیش از آغاز جنگ به نیروها ابلاغ شده بود.
البته پس از جنگ ۱۲روزه هم، بسیاری از این اقدام ها را در عمل تجربه و تلاش کردیم با برگزاری مانورهای میدانی، آمادگی خود را افزایش دهیم؛ بنابراین، پیش از آغاز جنگ رمضان نیز سناریوهای مختلفی تعریف شده بود و مجموعه این اقدام ها به ما کمک کرد تا با آمادگی بیشتری شرایط جنگی را مدیریت کنیم.
آیا در دوران جنگ رمضان، کارکنان بازنشسته نیز برای کمک به مجموعه اعلام آمادگی کردند؟
بله، تعدادی از همکاران بازنشسته با من تماس گرفتند و اعلام کردند که حاضرند در هر منطقه ای که لازم باشد، برای کمک به مجموعه حضور پیدا کنند. دست کم چهار یا پنج نفر به صورت مستقیم با من تماس گرفتند و تعدادی دیگر نیز با ارسال پیام، آمادگی خود را برای همکاری اعلام کردند.
این موضوع برای من بسیار جالب توجه و در عین حال دلگرم کننده بود. از همه این عزیزان تشکر می کنم. این رفتار نشان می دهد که کارکنان صنعت نفت، حتی پس از بازنشستگی، همچنان خود را در قبال مجموعه مسئول می دانند و در شرایط دشوار نیز برای کمک به همکاران خود آماده اند.
مهم ترین اولویت و الزام های شرکت نفت فلات قاره ایران پس از جنگ رمضان چیست؟
دستیابی به حداکثر ظرفیت تولید، یکی از اولویت های اصلی شرکت نفت فلات قاره ایران پس از جنگ رمضان است و با قدرت مشغول تولید نفت هستیم. در کنار آن، تسریع عملیات بازسازی و تکمیل تأسیسات آسیب دیده، به ویژه در منطقه سیری، در برنامه کاری قرار دارد.
در همین دوران و در اوایل تیرماه، با وجود شرایط جنگی، موفق شدیم سکوی تاپ ساید ۶۲۰۰ میدان رشادت، موسوم به سکوی P4، را نصب کنیم. من نیز این افتخار را داشتم که اول تیرماه در محل عملیات حضور پیدا کنم. یکی از درس های مهم این دوره برای ما این بود که نباید در شرایط جنگی دست از کار بکشیم و فعالیت ها را متوقف کنیم؛ بلکه باید با جدیت بیشتری به فعالیت های خود ادامه دهیم.
حتی در حال حاضر که با شما صحبت می کنیم، سکوی جدیدی در میدان رشادت در شرکت صدرا در بوشهر بارگیری و عملیات مهاربندی آن نیز انجام شده و برای انتقال و نصب سکو در میدان رشادت اعلام آمادگی کرده ایم. در حال حاضر، هماهنگی هایی با دستگاه های نظارتی و امنیتی در حال انجام است تا پس از تکمیل هماهنگی ها، بتوانیم جزئیات این عملیات را به طور کامل اعلام کنیم.
تجربه جنگ به ما نشان داد که نه تنها نباید فعالیت های توسعه ای متوقف شوند، بلکه باید تلاش کنیم در هر شرایطی این فعالیت ها، به ویژه عملیات پایداری تولید، عملیات بازسازی تاسیسات آسیب دیده و نصب و راه اندازی سکوها، با حداکثر توان مستمر ادامه پیدا کنند.
چه پیامی برای همکاران خود، به ویژه کارکنان سکوها و مناطق عملیاتی، دارید؟
سال های زیادی است که همکارانم را می شناسم و با شرایط کاری آنها آشنایی دارم. با افتخار می گویم که به عنوان مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره ایران، دست تک تک همکارانمان در سکوهای نفتی، مناطق عملیاتی و حتی ستاد مرکزی را به گرمی می فشارم و به همه آنان افتخار می کنم.
این عزیزان مایه افتخار شرکت نفت فلات قاره ایران و کشورمان هستند. آنها همواره پای کار ایستاده و به فعالیت خود ادامه داده اند. نفت نیز به عنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد کشور، نقش مهمی در چرخاندن چرخ اقتصاد دارد و همکاران ما در شرکت نفت فلات قاره ایران، در بخش دریایی این صنعت، سهم خود را در این مسیر ایفا می کنند. از همه آنها صمیمانه تشکر و به تلاش، تعهد و فداکاریشان افتخار می کنم. همچنین از شما و دیگر همکارانی که در حوزه رسانه فعالیت می کنید، قدردانی می کنم. امیدوارم بتوانید اخبار و گزارش های جنگ رمضان و همچنین جنگ ۱۲روزه پیشین را به خوبی منعکس کنید و از خودگذشتگی های ملت ایران را به تصویر بکشید.در حوزه نفت نیز همکاران ما در صنعت نفت، به ویژه در شرکت نفت فلات قاره ایران، تلاش و فداکاری زیادی از خود نشان دادند. ضروری است این تلاش ها و ازخودگذشتگی ها به درستی روایت و برای مردم بازگو شود.