مهدی پاشازاده، سرمربی تیم فوتبال نفت مسجدسلیمان و بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران در تحریریه مشعل:
ملبورن سکوی پرش من بود
یونس صادقی | مهدی پاشازاده یکی از چهره های ماندگار فوتبال ایران است؛ مدافعی که نامش با صعود تاریخی تیم ملی به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و بازی خاطره انگیز ایران و استرالیا گره خورده است. او پس از سال ها حضور در فوتبال ایران و اروپا، امروز در قامت مربی فعالیت و تجربه سال های بازی خود را به نسل جدید منتقل می کند. پاشازاده که هدایت تیم فوتبال نفت مسجد سلیمان را به عهده داشت، موفق شد طعم صعود به لیگ یک فوتبال کشور را بچشد. او که قراردادش با تیم فوتبال صنعت نفت مسجد سلیمان تمدید شده است، در گفت وگو با خبرنگار"مشعل" از خاطرات ماندگار گذشته، شرایط کنونی فوتبال ایران و مسیر جدید زندگی ورزشی اش می گوید.
خاطره بازی ایران و استرالیا، هنوز هم پس از سال ها در ذهن مردم باقی مانده است. از آن بازی بگویید.
بازی ایران و استرالیا را باید از چند زاویه نگاه کرد. بازی رفت در ورزشگاه آزادی برگزار شد؛ تیمی بسیار قدرتمند مقابل ما قرار داشت که بسیاری از بازیکنانش در لیگ انگلیس بازی می کردند. کار ما بسیار سخت بود؛ اما با حمایت هواداران توانستیم نتیجه یک بر یک را به دست بیاوریم و برای بازی برگشت آماده شویم.
شرایط سفر هم با امروز قابل مقایسه نبود. نزدیک به ۲۵ تا ۳۰ ساعت در مسیر ایران به دبی، اندونزی و بعد استرالیا بودیم. خبری از پروازهای اختصاصی و امکانات امروز نبود و مانند یک مسافر عادی سفر کردیم؛ اما چیزی که آن تیم را خاص کرده بود، اتحاد، شخصیت بازیکنان و دعای مردم بود. آن نسل واقعا بازیکنان بزرگی از نظر فنی و اخلاقی داشت؛ در هر خط تیم، بازیکنان تأثیرگذاری حضور داشتند و همین موضوع باعث شد آن تیم به یک نسل ماندگار تبدیل شود.
خود شما در آن مسابقه شرایط ویژه ای داشتید. بعد از سال ها حضور در استقلال و تیم ملی، فرصت بازی در چنین مسابقه مهمی نصیبتان شد.
بله شرایط من واقعا خاص بود. من از سال 1370 فوتبال بازی می کردم و چند سال در تیم استقلال حضور داشتم. وقتی بازیکنی در یک باشگاه بزرگ بازی می کند و حتی در اردوهای تیم ملی حضور دارد؛ اما فرصت بازی پیدا نمی کند، از نظر روحی شرایط سختی دارد.