کارکنان از پیوند مسئولیت با تعهد در شرکت بهره برداری نفت و گاز مسجدسلیمان می گویند
هفتگل به وقت تولید
مشعل | ساعت هنوز به 7 صبح نرسیده است که جاده اهواز به هفتگل، نخستین مسافران همیشگی خود را به چشم می بیند؛کارکنانی که هر روز دست کم ۱۲۰ کیلومتر مسیر را طی می کنند تا پیش از آغاز فعالیت تأسیسات واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی، خود را برای شروعی دیگر به این محل برسانند. برای آنها، روز کاری از پشت میز یا اتاق های اداری آغاز نمی شود؛ از دل جاده ای شروع می شود که سال هاست بخشی از زندگی شان شده است. جاده ای که گرمای سوزان ، خستگی پیمودن مسیر، دوری از خانواده و مسئولیت حفظ جریان تولید را در خود جای داده و مقصدش، تأسیساتی است که امنیت انرژی و تداوم تولید به آن گره خورده است. علیرضا مکوندی، مسئول عملیات نوبت کاری و غلامرضا عباسی، مدیرتعمیرات مکانیک واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی دو نفر از کارکنان با سابقه این واحد هستند که خاطرات سال ها کار در این مجموعه را با خبرنگار«مشعل»به اشتراک گذاشته اند؛ در ادامه مشروح این گفت و گوها را می خوانید.
جاده آرام آرام پشت سر گذاشته می شود و با نزدیک شدن به «هفتگل» تأسیسات این واحد نیز از دور خودنمایی می کند؛ تأسیساتی که سال هاست کارکنان این منطقه، بی وقفه مسئولیت تولید، نگهداشت و استمرار فعالیت در آن را به عهده دارند.
علیرضا مکوندی، مسئول عملیات نوبت کاری واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی، از جمله نفرات با سابقه ای است که نزدیک به سه دهه از عمر حرفه ای خود را در صنعت نفت سپری کرده و بخش زیادی از این سال ها را در همین منطقه عملیاتی گذرانده است.
پیمایش دو ساعت راه جاده ای
مکوندی سختی های کار را تنها در گرمای سوزان جنوب خلاصه نمی کند. از نگاه او، فعالیت در واحدهای عملیاتی، مجموعه ای از چالش هاست که هر کدام بخشی از زندگی روزمره کارکنان را شکل داده اند؛ از کار با تجهیزاتی که سال ها از عمر آنها می گذرد و نیازمند تعمیرات و پایش مستمر هستند تا حضور در محیط هایی که دمای آنها گاه بسیار فراتر از آن چیزی است که ایستگاه های هواشناسی اعلام می کنند.
مسئول عملیات نوبت کاری واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی با بیان این که یکی از دشوارترین بخش های کار، پیش از ورود به تأسیسات و از جاده اهواز به هفتگل شروع می شود، می گوید: بسیاری از کارکنان، هر روز نزدیک به دو ساعت مسیر رفت و دو ساعت مسیر بازگشت را طی می کنند و همین رفت وآمد طولانی، بخش قابل توجهی از توان جسمی افراد را در شیفت کاری می گیرد.
وی ادامه می دهد: کارکنان عملیاتی سال هاست با این شرایط سخت خو گرفته اند و کسی از اصل مسیر گلایه ای ندارد، زیرا ماهیت کار در مناطق نفت خیز جنوب با حضور در مناطق عملیاتی گره خورده است. با این حال، بهبود ناوگان حمل ونقل و استفاده از خودروهای مناسب تر، می تواند بخشی از خستگی این مسیر روزانه را کاهش دهد و آسایش بیشتری برای نیروها فراهم کند.
مکوندی تاکید می کند: سختی کار زمانی معنا پیدا می کند که در کنار آن احساس مسئولیت نیز وجود داشته باشد؛ همان حسی که باعث شده کارکنان هفتگل، با وجود همه دشواری ها، همچنان با همان انگیزه سال های نخست فعالیت خود در محل کار حاضر شوند.
وقتی هیچ کس پست خود را ترک نکرد
سال های طولانی حضور در صنعت نفت، برای مکوندی تنها با خاطرات روزهای عادی گره نخورده است.
مسئول عملیات نوبت کاری واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی باگریزی به جنگ رمضان، روزهایی را از این جنگ یادآور می شود که کشور رنگ دیگری به خود گرفته بود و کارکنان صنعت نفت، همزمان با نگرانی خانواده هایشان، مسئولیت حفظ استمرار و پایداری تولید را نیز بر دوش داشتند.
مکوندی از جنگ تحمیلی رمضان به عنوان یکی از چالشی ترین مقاطع کاری خود یاد می کند و ادامه می دهد: روزهایی بود که صدای انفجار، فاصله چندانی با تأسیسات نداشت، اما فعالیت حتی برای لحظه ای متوقف نشد. با وجود تهدید دشمن آمریکایی_صهیونی نه تنها هیچ یک از کارکنان محل خدمت خود را ترک نکردند، بلکه در بسیاری از موارد، شیفت های کاری نیز افزایش یافت تا خللی در روند جریان تولید انرژی ایجاد نشود.
مسئول عملیات نوبت کاری واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی تصریح می کند: آن روزها بیش از هر چیز، صحنه ای از همدلی و مسئولیت پذیری موج می زد. بسیاری از کارکنان، دور از خانواده و با وجود نگرانی هایی که هر لحظه ممکن بود ذهنشان را درگیر کند، در کنار هم ماندند و اجازه ندادند چرخه تولید از حرکت بازبماند. شاید بخش زیادی از این تلاش ها هرگز دیده نشود، اما این جانفشانی ها در روزهای سخت، ماحصل اقتدار صنعت نفت ایران به شمار می رود. وی می گوید: جوانانی را که آرزوی ورود به صنعت نفت دارند، لازم است به کسب تجربه عملی در کنار تحصیل دانشگاهی بپردازند. دانش زمانی ارزش واقعی خود را نشان می دهد که در میدان عمل به کار گرفته شود و کسی که می خواهد در این صنعت بدرخشد، باید از همان ابتدا خود را برای یادگیری مستمر کار فنی و پذیرش مسئولیت های بزرگ آماده کند.
سال های دور از خانه
چند قدم آن سوتر، غلامرضا عباسی، مدیر تعمیرات مکانیک واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی، مشغول پیگیری امور روزانه است. آرام و شمرده صحبت می کند؛ از نسلی که بخش عمده ای از عمر خود را در صنعت نفت گذرانده و فراز و فرودهای بسیاری را تجربه کرده است.
ورود وی به صنعت نفت، به سال ۱۳۷۱ بازمی گردد؛ زمانی که پس از گذراندن دوره های فنی و حرفه ای، کار خود را از واحدهای شرق اهواز آغاز کرد. اما آنچه بیش از هر چیز در ذهنش ماندگار مانده، نزدیک به هجده سال خدمت اقماری است؛ سال هایی که فاصله میان محل کار و خانه، تنها با کیلومتر اندازه گیری نمی شد.
عباسی از آن دوران به عنوان یکی از سخت ترین مقاطع زندگی خود یاد می کند و ادامه می دهد: دشواری اصلی کار اقماری نه حجم مسئولیت های شغلی، بلکه دوری از خانواده بود. زمانی که در خانه مشکلی پیش می آمد، امکان حضور در کنار عزیزان وجود نداشت و بسیاری از دغدغه های زندگی، از فاصله ای دور دنبال می شد. همین دوری، بهایی بود که بسیاری از کارکنان صنعت نفت برای انجام مسئولیت خود پرداختند.
مدیر تعمیرات مکانیک واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزیمی گوید: با این حال، همین سال ها، آموزه ها و تجربیات بزرگی برایم به همراه داشته است؛ تجربه هایی که تنها در دل کار و حضور مستمر در مناطق عملیاتی به دست می آید و هیچ کلاس آموزشی نمی تواند جای آن را بگیرد.
وی همچون همکار مکوندی، رفت وآمد روزانه میان اهواز و هفتگل را یکی از مهم ترین چالش های کارکنان برمی شمرد و می گوید: این مسیر بخشی از توان نیروها را پیش از آغاز شیفت کاری می گیرد.
مدیر تعمیرات مکانیک واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی در کنار این موضوع به کمبود برخی امکانات رفاهی نیز اشاره و اظهار می کند: بهبود این شرایط می تواند بخشی از فشارهای موجود را کاهش دهد؛ به ویژه برای کارکنانی که سال هاست در این منطقه ساکن و مشغول خدمت هستند.
خاطرات عباسی از روزهای جنگ با دغدغه ای متفاوت گره خورده است و می گوید: اگرچه روند تولید هیچ گاه متوقف نشد، اما تأمین قطعات، تجهیزات و کالاهای مورد نیاز، به یکی از چالش های آن روزها تبدیل شده بود؛ با وجود این، کارکنان واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی تلاش کردند اجازه ندهند این محدودیت ها بر روند تعمیرات و نگهداشت تأسیسات اثر بگذارد. آن روزها روحیه همکاری و احساس مسئولیت بیش از هر زمانی دیگر میان کارکنان معنا پیدا کرده بود؛ هرکس می دانست وظیفه ای به عهده دارد و انجام آن، بخشی از مسئولیت صنعت نفت در قبال مردم است.
انتخاب ادامه دار
عباسی که سه دهه حضور در صنعت نفت، نه از علاقه او کاسته و نه نگاهش را به این مسیر تغییر داده است، می گوید: اگر امروز دوباره در ابتدای راه قرار بگیرم، بی تردید، بازهم صنعت نفت را انتخاب خواهم کرد، زیرا این مسیر برایم فقط یک شغل نیست، بلکه عهد قلبی با صنعتی است که سال های جوانی و تجربه ام در آن معنا یافته است.
مدیر تعمیرات مکانیک واحد بهره برداری نفت و گاز هفتگل مرکزی به جوانانی که آینده خود را در این صنعت جست وجو می کنند، توصیه می کند: پیش از هر چیز، استمرار و پشتکار را سرمایه اصلی خود قرار دهند. صنعت نفت، عرصه ای برای مسئولیت پذیری، یادگیری و رشد حرفه ای است و کسانی که با انگیزه وارد این مسیر شوند، می توانند در کنار کسب تجربه، سهمی در یکی از مهم ترین صنایع کشور داشته باشند. خورشید آرام آرام از میانه آسمان عبور می کند و گرمای سوزان بیشتر خود نمایی می کند. وقت بازگشت فرا می رسد و خودروها دوباره جاده هفتگل به اهواز را پیش می گیرند؛ همان مسیری که فردا صبح، بار دیگر میزبان همین کارکنان سختکوش خواهد بود.