اینجا مرکز انتقال نفت شهید سیفی (آسار) است؛ جایی که همدلی و تعهد در آن موج می زند
شکوه نفت بر بلندای ایران
مشعل| برای رسیدن به مرکز انتقال نفت شهید سیفی (آسار) باید دل به جاده ای سپرد که پیچ وخم هایش گویی آزمونی است برای اشتیاق رسیدن. جاده ای که هر پیچ آن، چشم اندازی تازه از طبیعت را پیش رو می گشاید و هر فراز و فرود آن، انسان را یک گام به قلبی تپنده از صنعت نفت نزدیک تر می کند. در روزهایی که توفیق بازدید از این مرکز نصیبم شد، نسیمی ملایم در اقلیم کوهستانی منطقه می وزید و آسمان، صاف و روشن، بر فراز دشت ها و ارتفاعات خودنمایی می کرد.
اقلیم این منطقه، آمیزه ای است از صلابت کوهستان و لطافت. مجاورت با رشته کوه زاگرس به این سرزمین، شکوهی ویژه بخشیده است؛ کوه هایی استوار که گویی سال هاست پاسدار تلاش مردان و زنانی هستند که در این مرکز، بی وقفه برای پایداری جریان انرژی کشور می کوشند. اینجا زاگرس، دیگر یک چشم انداز طبیعی نیست؛ حضوری است الهام بخش که استقامت و سربلندی را به یاد می آورد.
در مسیر دسترسی به مرکز، درختان بادام تلخ در دو سوی جاده صف کشیده اند؛ این جلوه های طبیعی در کنار نزدیکی مرکز به روستای بادامک، حال وهوایی صمیمی و بومی به فضا بخشیده است؛ گویی صنعت و طبیعت در این نقطه، به تفاهمی دلنشین رسیده اند.
اما آنچه بیش از همه در خاطر می ماند، نه فقط چشم انداز کوه و شکوفه ها که تلاش صادقانه و همدلی کارکنان این مرکز است. در پس تجهیزات و هر خط انتقال، اراده هایی استوار ایستاده اند؛ همکارانی که با روحیه ای مسئولانه و همدل، جریان پایدار نفت را تضمین می کنند. هماهنگی میان آنان، همانند رشته های به هم پیوسته زاگرس، نماد وحدت و پایداری است. مرکز انتقال نفت شهید سیفی (آسار)، در جوار زاگرس و بادامک، تنها یک تأسیسات صنعتی نیست؛ روایتی است از تعهد، همبستگی و امید.