ششمین دوره ارزیابی آمادگی عملیاتی -تخصصی آتش نشانان وزارت نفت برگزار شد
اینجا همه برنده اند
لیلا مهداد: در میانه هیاهوی طناب ها و هماهنگی نفس ها، ششمین دوره ارزیابی آمادگی عملیاتی– تخصصی آتش نشانان وزات نفت برگزار شد؛ مسابقاتی که نه فقط یک رقابت بلکه نمایشی از عشق و مهارت بود. اینجا، جایی است که قهرمانان ایمنی، پیش از ورود به میدان واقعی حوادث در میدانی از جنس افتخار و همدلی می سوزند و می سازند. هر تیم، روایتی از ماه ها تمرین طاقت فرسا و آرزویی دیرینه است؛ تیم هایی که از دل شرکت های بزرگ برخاسته اند تا امروز، نه تنها برای کسب عنوان برتر که برای اثبات لیاقت شان در نمایندگی ایران در عرصه بین المللی بجنگند و این تازه آغاز راه است. راهی که سال گذشته به رقابت های جهانی آتش نشانان در چین ختم شد و پرچم ایران را در آسمان مهارت و شجاعت برافراشت. امسال نیز نفس ها در سینه حبس شده تا بار دیگر، فرزندان این مرز و بوم در آتش سخت ترین رقابت ها، الماس شوند و بدرخشند.
شات اول؛ بالا رفتن از نرده بان های طنابی
16تیم برگزیده از میان چهار شرکت اصلی وزارتخانه (شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی گاز ایران، شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده های نفتی ایران و شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران) از سوم تا هفتم مهر در مجتمع نفت محمودآباد گردهم آمدند تا شگفتی های تازه ای بیافرینند. قرعه روز اول ماراتن آتش نشانان، به بالا رفتن از نردبان های طنابی افتاد. نردبان هایی از سقف آویخته که منتظرند اراده های فولادین مردان آتش و ایمنی را محک بزنند. نفس ها در سینه حبس است. با فرمان «به جای خود! پا پشت خط!»، فضای سالن یک باره از هیاهو خالی می شود و سکوت سنگینی فضا را آکنده می کند. حرکت هر مسابقه با همین فرمان مختصر و قدرتمند آغاز می شود. در این لحظه، نوای موسیقی حماسی که در فضا طنین می اندازد، شوری دیگرگونه می آفریند؛ شوری که بوی نفت و فداکاری می دهد، بوی عسلویه و پایداران خلیج همیشه فارس و سپس رکوردی که همچون افسانه بر زبان ها می چرخد: 4 ثانیه و 8 دهم ثانیه! عددی که تیم پالایشگاه دهم پارس جنوبی به ثبت رسانده و استانداردی جدید برای تمامی شرکت کنندگان شده است. داوران با چشمانی تیزبین، مانند عقابانی مراقب، کوچک ترین جزئیات و حرکات ورزشکاران را زیر نظر دارند. با ثبت هر رکورد جدید، صدای سوت داور در سالن می پیچد و همزمان، فریاد شوق و تشویق هم تیمی ها فضا را لبریز از شادی می کند. در این میدان، هر حرکت، هر ثانیه و هر رکورد، داستانی است از ایثار و آمادگی مردانی که در سایه ایمان، ایمنی صنعت نفت ایران را تضمین می کنند. امروز این میدان، میدان رقابتی است سرشار از شرافت و همبستگی؛ جایی که هر تیم، توانمندی هایش را نه برای نمایش قدرت؛ که برای نمایش هنر نجات به رخ می کشد.
نفس گیرترین ماموریت ها در میدان تجربه
شهرام احمدی، مدیركل بهداشت، ایمنی و محیط زیست وزارت نفت از مشارکت شرکت ها برای این برگزاری این مسابقات می گوید؛ مشارکت گسترده و کم سابقه شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی پالایش و پخش فراورده های نفتی ایران، پالایشگاه نفت ستاره خلیج فارس، همچنین شرکت ملی گاز ایران و شرکت ملی صنایع پتروشمی ایران. اگرچه هماهنگی اصلی با اچ اس ای وزارت نفت بوده. به گفته مدیركل بهداشت، ایمنی و محیط زیست این رقابت ها شاهد آتش نشانان واقعی و رقابت های واقعی بود؛ مردانی از جنس آتش که در نفسگیرترین ماموریت ها تجربه اندوختند. رقابت ها هم واقعی بودند. به واقع صنعت نفت شاهد رقابت هایی است تا در نهایت منجر به بالا بردن سطح حرفه ای بچه های آتش نشان این صنعت شود. رقابتی که ترکیبی از آمادگی جسمانی، سرعت و مهارت های تخصصی است. به گفته احمدی همین آیتم «صعود از نردبان» در دنیای واقعی به طور مستقیم در صحنه نجات جان انسان ها و حفاظت از تاسیسات به کار می آید.
شروعی درخشان برای حضور مستمر در جهان
به گفته مدیركل بهداشت، ایمنی و محیط زیست وزارت نفت، قسمت جذاب ماجرا حضور بهترین های این رقابت در مسابقات جهانی است. تجربه ای که سال گذشته برای اولین بار محک زده شد و آتش نشانان ایران در محیط بین المللی خوش درخشیدند و توانستند رتبه ششم و هفتم جهان را در دو آیتم جداگانه مال خود کنند؛ شروعی درخشان برای حضور مستمر در جهان. احمدی افتخار می کند که امروز روی آتش نشانان صنعت نفت در کشور حساب باز می شود: «نمونه بارز آن در جنگ 12روزه بود که این عزیزان همپای تاسیسات نفتی ایستادند و در کنار آن به اماکن آسیب دیده خارج از صنعت نفت نیز یاری رساندند و دوشادوش آتش نشانان شهری به کمک مردم شتافتند.» او چشم انداز آینده را زیبا می بیند و ادامه می دهد: «نگرش مدیران به این تیم ها تغییر کرده، به طوری که امروز شاهد جذب نیروهای حرفه ای تر و قوی تر هستیم؛ اگرچه در زمینه آموزش های بین المللی در سال های اخیر کمی عقب افتادیم؛ اما برنامه ریزی برای جبران آن در دستور کار است تا این طلایه داران ایمنی هر روز آماده تر شوند تا اگر خدای ناکرده حادثه ای رخ داد، بتوانند به سرعت به کمک صنعت و کشور بیایند.»