شات چهارم
عملیات ترکیبی
ارزش ثانیه در میانه آتش
در سکوت پیش از توفان، هر مرحله، قصه خود را روایت می کند. آتش نشانان با لباس کار و کپسولی بر پشت، همچون رزم آوران نبردهای سخت، در خط آغاز می ایستند. هر حرکت و هر نفس با دقتی میلی متری از سوی داوران سنجیده می شود. پرچم بالا و پایین می رود، لاستیک بسختی کشیده می شود، شیلنگ ها با نظمی آهنین جاگیر می شوند و سپس نوبت به نجات آن نشانه امداد می رسد؛ «آدمکی» که نماد جان هایی است که در کام آتش و خطر گرفتار شده اند و بعد، همه چیز دوباره به نقطه آغاز بازمی گردد؛ گویی زمان از نو می تپد برای مرحله ای دیگر. شور بچه ها و استرس شیرین شان، صحنه ای دیدنی می آفریند. گویی نه در میدان مسابقه که در دل واقعی یک حادثه هستند تا غیرت کاری خود را به نمایش بگذارند. از دل و جان مایه می گذارند، چه از نفت خلیج فارس باشند چه از آتش نشانی پتروشیمی و چه از منطقه نفتی پارس. این حرکات سخت و دقیق، در ثانیه هایی نفس گیر ثبت می شوند و فریاد می زنند که این مردان در میانه میدان حادثه، قدر ثانیه ها را بخوبی می دانند. اینجا، برنده و بازنده معنایی ندارد؛ هر که در این عرصه بایستد، پیروز است.
ایستادن روی سکوی دوم در دور قبل
رضا نوروزیان به 21 سال خدمت در شرکت پالایش گاز شهید هاشمی نژاد افتخار می کند؛ سال هایی که مسئولیت خطیر افسر ارشد آتش نشانی و سرپرستی و مربیگری تیم آتش نشانان این پالایشگاه را به عهده داشته است . 40روز تمرین سخت و مستمر داشته اند؛ اگرچه در دور قبل، روی سکوی دوم ایستادند؛ اما این بار هم با آمادگی بالا آمدند، به امید تکیه زدن بر یکی از سکوها:«بعد از آیتم نردبان طنابی، عملکرد گاز درخشان خواهد بود. در رشته هایی مانند P.P.A (پوشش کامل وسایل حفاظت فردی)، دوی 100متر و ترکیبی، با اطمینان می گویم که از پنج تیم برتر، چهار تیم آن از شرکت ملی گاز ایران هستند.»
تمرکز آموزش ها بر تخصص و عشق به نجات
در بخش عملیات واقعی در پالایشگاه، اولویت اصلی با «نشت گاز» است؛ جایی که آتش سوزی ها بیشتر به صورت آتش فشانی (Jet Fire) رخ می دهند: «از آنجا که تعداد مخازن ما کم است، آتش سوزی های گسترده (Pool Fire) کمتر اتفاق می افتد. در صورت نشتی و آتش سوزی متعاقب آن، کار چندانی نمی توان کرد، جز خنک کاری (Cooling) نقاطی که تحت تأثیر حرارت شدید قرار دارند.» چالش اصلی، نشت گاز سمی است: «پالایشگاه گاز ایلام، یکی از سمی ترین گازهای خاورمیانه را پالایش می کند.» تخصص و عشق به نجات، تمرکز اصلی مانورها و آموزش های شان در «عملیات نجات مصدوم» است: «برای ما، نجات جان انسان ها در اولویت قرار دارد. رضا نوروزیان می گوید:« چند گواهینامه تخصصی در زمینه عملیات نجات از مراجع معتبر داخلی و فنی وحرفه ای دارم و به این حوزه عشق می ورزم و با علاقه بسیار در آن فعالیت می کنم.»
شات آخر
عملیات آب رسانی از منابع سیبل
زندگی بر ریسمان آب
تصور کنید در گرمای طاقت سوز یک روز بحرانی، هر ثانیه به اندازه جان انسان ها ارزش دارد. در چنین لحظاتی، عملیات آب رسانی از منبع سیبل، تنها نویدبخش نجات و یک مانور ساده نیست؛ بلکه هنرنمایی تیم آتش نشانی در میدان عمل است؛ نمایش هماهنگی، سرعت و فناوری که میان مرگ و زندگی پل می زند. از لحظه ای که فرمان عملیات صادر می شود، زمان معنای دیگری پیدا می کند. سیبل - ایستگاه آبی قدرتمند و همیشه آماده- مانند قلبی تپنده در پالایشگاه، آب را در رگ لوله ها جاری می سازد. هر اتصال، هر شیر و هر متر شیلنگ، حلقه ای از زنجیره نجاتی است که باید بی درنگ و بی نقص شکل بگیرد. در این عملیات، تنها منتقل کننده آب نیستند، بلکه انتقال دهنده امیدند.
انتقال امید با حوز آتش نشانی
شیلنگ ها (حوزها) مانند ماری چابک، بسرعت در زمین پیچ می خورند، پمپ ها با غرشی روشن می شوند و فشار آب، احساس قدرت و اطمینان را در دل هر آتش نشان زنده می کند. این عملیات، تنها یک آیتم مسابقه نیست؛ بلکه درسی است برای لحظات واقعی آتش. تمرین آب رسانی، تمرین زندگی است؛ هماهنگی تیم، مدیریت زمان، کنترل فشار آب و اطمینان از اینکه هر قطره در جای درست جاری شود. وقتی آب با فشار از نازل خارج می شود، تنها آتش نیست که خاموش می شود؛ ترس، تردید و آشفتگی نیز به آرامی جای خود را به آرامش و اطمینان می دهند و در پشت این صحنه پرهیاهو، دل هایی می تپند که عاشق نجاتند، دل هایی که بی صدا می گویند: «ما اینجاییم تا هرگز شعله ای، آرامش کسی را نفروشد.»
اثرگذاری 100 درصدی مسابقات روی ذهن و جسم
از پالایشگاه فاز10 با 19سال سابقه آتش نشانی در این مسابقات شرکت کرده؛ آتش نشانی که سال ها در مسابقات رزمی وزارت نفت حضور داشته و همیشه ورزش، بخش جدایی ناپذیر زندگی اش بوده است. چیزی که او را به این راه کشانده، عشق کودکی اش بوده، چون از بچگی آرزو داشته آتش نشان شود و امروز با افتخار می گوید که به آن آرزو رسیده است. به اعتقاد علی محمودی، این مسابقات فرصتی است برای ارتقای رزومه برخی از آتش نشان ها:« این رقابت برای من، صرفا به دلیل عشق و علاقه ام بوده؛ زیرا نه تأثیر چندانی روی حقوقم می گذارد و نه مزایای مادی خاصی دارد. هرکس اینجا می آید، به دلیل عشقی است که به این کار دارد.» معتقد است که این مسابقات، سنجش عملیاتی و تخصصی برای شان محسوب می شود؛ البته به نظرش یک آتش نشان باید همیشه هم از نظر جسمی و هم از نظر ذهنی آماده باشد: «اگر نتوانی در شرایط سخت، آمادگی خودت را حفظ کنی، بهتر است آتش نشانی را کنار بگذاری. این مسابقات دقیقاً همین آمادگی را در ما تقویت می کند؛ 100درصد روی ذهن و جسم ما اثر می گذارد و باعث می شود همیشه برای مواجهه با حوادث واقعی آماده باشیم.» تمرین ها از فروردین ماه شروع شده و به طور منظم و پیوسته ادامه داشته؛ البته همراه با شیفت های کاری در گرمای شدید و شرجی هوای منطقه و آماده باش: «مثلاً در همین یک هفته، 2 حادثه داشتیم؛ اما برنامه تمرینی ما تعطیل نشد. هم در شیفت بودیم، هم در حالت آماده باش و هم در حال تمرین.»
شکارچیان نشان طلا
سحرگاه، نفس های گرم خزر، شاهد رقابتی دیگرگونه بود. امروز نه بوی نفت که عطر همت و دلاوری در فضا پیچیده. امروز قهرمانان ایمنی هنرنمایی کردند. در زمینی که نبرد با آتش را تداعی می کرد، تیم های استوار از سراسر صنعت نفت و گاز گرد آمدند تا در مسابقات آتش نشانی و امداد و نجات، مهارت های خود را به نمایش گذارند.
تاج گذاری تیم های برتر
پتروشیمی زاگرس؛ همچون کوهی استوار، میدان را درنوردید و مقام اول را با اقتدار از آن خود کرد. این تیم با هدایت متین دیداری، مدیرعامل شرکت پتروشیمی زاگرس و سرپرستی نورالدین رضایی و مربیگری مهدی تماری، نشان داد «ایمنی» در خونش جاری است.
آتش نشانان این تیم: سیدمحمد موسوینژاد، مجتبی غلامی، رضا رضائیان، حبیب مظلومی، علی اوس و رضا بردجامه، سربلند و پیروز میدان بودند.
پالایشگاه دهم پارس جنوبی؛ با سرپرستی علی اسماعیلی و مربیگری محسن عبداللهی، این تیم از خود داستانی به یادماندنی ساخت.
آتش نشانان این تیم: احمد نوبخت، خضر شورکی، سعید خیاط، سیدمحمد کاظمیان برازجانی، مرتضی دبیری و امین هوشیار، شایسته ترین تحسین ها را دریافت کردند.
منطقه ویژه انرژی اقتصادی انرژی پارس با کسب مقام سوم، جایگاه خود را در میان بهترین ها تثبیت کرد. این تیم تحت مدیریت سخاوت اسدی و با سرپرستی کریم فتوحی و مربیگری عباس یوسفی، نمایشی از هماهنگی و مهارت ارائه داد.
پرواز تک ستاره ها
در میان هیاهوی رقابت های تیمی، تک ستاره هایی نیز درخشیدند که هر یک، حماسه ای آفریدند. در آسمان نردبان نجات؛ حبیب مظلومی از پتروشیمی زاگرس، همچون ققنوس به پرواز درآمد و مقام اول را به دست آورد. صلاح الدین رشیدی از شرکت نفت و گاز پارس با سرعتی خیره کننده بر سکوی دوم ایستاد. مجتبی ساکت از اچ اس ای پتروشیمی های عسلویه، با مهارتی کم نظیر مقام سوم را کسب کرد.
در میدان ترکیبی آتش و نجات؛ رضا رضائیان از پتروشیمی زاگرس با چابکی و دقت مثال زدنی، طلای این رشته را بر گردن آویخت. حسن علی خواه از اچ اس ای پتروشیمی های عسلویه، نقره را به دست آورد. جاسم هلالی از پتروشیمی سبلان با نمایشی درخشان، برنز این رشته را کسب کرد.
در پیچ وخم 100 متر موانع؛ آریان اسدخانی از پالایشگاه گاز شهید هاشمی نژاد، همچون باد تندوزید و مقام اول را تصاحب کرد. خضر شورکی از پالایشگاه دهم پارس جنوبی با قدرت و سرعت، نقره را به خانه برد. مجتبی غلامی از پتروشیمی زاگرس با پرشی جانانه برنز این رشته را کسب کرد.
امروز، دود، بوی پیروزی داد و شعله، نور امید را در دل ها روشن کرد. این مسابقات، تنها یک رقابت نبود؛ تجلی گاه روحیه ای بود که در سایه اش، صنعت ما استوار و ایمن می ماند. بر تمامی این قهرمانان بی ادعا که هر روز بی هیاهو، جان ها و تأسیسات را پاسداری می کنند، درود می فرستیم.