به نظر می رسد اگر همان روندی که برای شروع تبادلات تجاری با روسیه انجام شد، برای تعامل با کشورهای دیگر به کار گرفته شود، موفقیت آمیز خواهد بود. در مورد کشور روسیه، ابتدا تیمی از این کشور به ایران آمد و با ظرفیت های ایران در صنعت پتروشیمی آشنا شد؛ درمرحله بعد هم، تعاملات مالی و نوع قراردادها مورد ارزیابی قرار گرفت.
علیمراد با تاکید بر اینکه درمورد کشورهای متقاضی دیگری همچون ازبکستان هم چنین روندی طی شده است، گفت: این کشور در ابتدا تقاضای ساخت کارخانه تولید کاتالیست را داشت، اما نظر مسئولان ایرانی این بود که ابتدا باید بازار این محصولات ارزیابی و برای سرمایه گذاری تولید کاتالیست زمینه فراهم شود. در اختیار گذاشتن دانش فنی پیشرفته ای مثل تولید کاتالیست باید منطبق با سازوکارهای بین المللی و منافع بلندمدت باشد.
مدیر برنامه ریزی و توسعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران با اشاره به تعاملاتی که با کشورهای منطقه و همسایه داریم، گفت: تعاملات خوبی در چند سال اخیر با کشور عربستان سعودی برقرار شده است و ارتباط با سفیر این کشور ادامه دارد و صراحتا اعلام کرده اند چنانچه مسیر همکاری های اقتصادی بین ایران و عربستان سعودی باز شود، یکی از اصلی ترین حوزه های صنعت پتروشیمی خواهد بود. پتانسیل همکاری های خوبی با کشور عربستان سعودی وجود دارد و سابقه همکاری های مشترک هم مثبت است و ما در انتظار رفت و آمدهای دیپلماتیک بیشتر هستیم تا به نقطه مثبتی برسد و چراغ سبز همکاری ها را از سوی دو طرف ایران و عربستان سعودی دریافت کنیم.
علیمراد با تاکید بر اینکه برای افزایش تعاملات تجاری نیاز به این چراغ سبز دیپلماتیک از سوی دستگاه دیپلماسی کشورمان داریم، گفت: واقعیت این است که برای عربستان سعودی هم همکاری ها در حوزه فناوری برخی ازمحصولات بسیار مهم است و آنها ما را به عنوان رقیب خود می بینند، اما این ظرفیت وجود دارد که هر دو کشور ایران و عربستان سعودی، با همدیگر در یک محورهمکاری داشته باشند و ما به تحقق این روند امیدوار هستیم.
تشویق به سرمایه گذاری در بالادست
علیمراد با تاکید بر اینکه یکی از اصلی ترین اولویت ها، سرمایه گذاری در تامین خوراک پایدار پتروشیمی ها و به نوعی کمک به رفع ناترازی های انرژی در کشور است، گفت: برنامه ریزی کنونی بر این است که هر پروژه ای که در صنعت پتروشیمی در هر ابعادی اجرا می شود، خوراک خودش را از پیش تامین کند و نیازی به این نداشته باشیم که خودمان را به دولت تحمیل کنیم تا برای ما خوراک (گاز) تامین کند.
علیمراد با بیان اینکه تقریباً ۲۵ درصد از ظرفیت نصب شده در صنعت پتروشیمی کشور خالی و بدون تولید است و بیش از ۷۵ درصد این ۲۵ درصد ناشی از کمبود خوراک است، افزود: برای اینکه ظرفیت خالی موجود را پر کنیم و در عین حال پروژه های آینده را پوشش دهیم، تلاش شده است تا زمینه سرمایه گذاری فراهم شود و شرکت های پتروشیمی که می توانند در حوزه بالادست سرمایه گذاری کنند، در این حوزه تشویق شوند.
وی با اشاره به همراهی وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران با شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران برای سرمایه گذاری در زمینه تامین خوراک گفت: در کمیته ای که تشکیل شد، در مورد اینکه کدام یک از هلدینگ های پتروشیمی می توانند روی کدام یک از مخازن نفت و گاز فعال شوند و چه میزان گاز لازم دارند و دیگر موضوع های مرتبط صحبت شده است تا هماهنگی های قانونی لازم انجام شود.
علیمراد افزود: این پیشنهادها همان بسته های سرمایه گذاری است که در یکی دو سال اخیر آماده و ارائه شده اند و امروز برخی معتقدند روند آن طولانی شده، در صورتی که به نظر من اینطور نیست و باید منتظر زمانبندی مناسب می ماندیم. در قانون برنامه هفتم ابهام هایی برای شرکت ملی نفت ایران، وزارت نفت و شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران در مورد مالکیت گاز وجود داشت و نیاز به آیین نامه ای بود تا این شرایط را مشخص کند.
مدیر برنامه ریزی و توسعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران با اعلام اینکه این آیین نامه تدوین و تصویب و ابلاغ شده است، افزود: بر اساس این ابلاغیه لازم است کمیته هماهنگی بین شرکت ملی صنایع پتروشیمی و شرکت ملی نفت ایران تشکیل شود و با سرعت، اقدام های اولیه برای سرمایه گذاری در بالادست صنعت پتروشیمی را انجام دهند؛ در حال حاضر تلاش می کنیم پروژه های مربوط به پتروشیمی های باختر، کاوه و نفت و گاز پارسیان پیگیری شوند تا به نتیجه برسند.
مشارکت فعال هلدینگ ها
مدیر برنامه ریزی و توسعه شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران از احتمال اضافه شدن هلدینگ خلیج فارس به این برنامه سرمایه گذاری در بالادست اشاره کرد و گفت: این مجموعه در حال بررسی این است که کدام یک از مخازن نفت و گاز را در چه دوره زمانی می تواند قبول و اجرا کند. البته این موضوع به مطالعات اولیه درباره میادین و سایر موضوعات فنی مرتبط بستگی دارد.
علیمراد افزود: تاکید ما بر این است که در این روند، انتخاب شرکت E&P (اکتشاف و تولید) با شرکت های پتروشیمی باشد و شرکت هایی انتخاب شوند که توانمندی انجام مطالعات اولیه و مطالعات توسعه جامع میدان را داشته باشند. در حال حاضر حداقل 16 شرکت E&P (اکتشاف و تولید) مورد تایید وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران فعال هستند که شرکت های پتروشیمی می توانند از میان آنها انتخاب کنند. البته بعضی شرکت های پتروشیمی اعلام کرده اند که می خواهند به عنوان یک E&P وارد این پروژه ها شوند.
علیمراد تاکید دارد که شاید ورود پتروشیمی ها به عنوان شرکت های اکتشاف و تولید، روند این پروژه را به تاخیر بیندازد، زیرا این شرکت ها تاکنون تجربه چنین پروژه ای را نداشته اند.
وی افزود: سپردن کار به شرکت های اکتشاف و تولید در سرعت عملکرد پروژه ها تاثیر زیادی دارد.